In bedevaartsoord blijft wonder uit voor Zulle

Van onze sportredactie

Het mirakel van Santiago de Compostela voltrok zich dus niet in de door duizenden pelgrims bevolkte stad. Zulle was er echter niet ver vanaf. Slechts 29 tellen bleef hij verwijderd van het amarillo dat hij dertien dagen om zijn ranke schouders droeg.

De atletische Helveet geeft pas op als er geen kans meer is tot verweer. In de afsluitende tijdrit van Padron naar het bedevaartsoord van de Heilige Jacobus over 44,6 kilometer vocht hij verbeten om de achterstand van 1.17 weg te wissen. Hij tartte de leider tot het bittere einde. De aanval mislukte. Bij het passeren van de finish had Rominger iets minder dan een halve minuut over van zijn riante voorsprong; voldoende echter voor de eindwinst.

Zulle ontving als troostprijs het dagsucces, het derde in totaal, gelijk met Rominger. De teleurstellende Breukink (de laatste dagen nog opgeklommen naar de zevende plaats in het eindklassement) finishte als derde in de race tegen het uurwerk op eerbiedige afstand van de Zwitserse matadoren, die drie weken lang de Vuelta a Espana regeerden. Met de oudste als de meer gedoseerde en berekende renner, met de jongste als het onstuimige, nimmer capitulerende voorbeeld voor veel generatiegenoten.

Rominger bevestigde de favorietenrol aan te kunnen, in tegenstelling tot Breukink die zoals zo vaak mentaal niet opgewassen bleek tegen de prestatiedruk. Pas toen zijn ploeggenoot Zulle de leidersrol had overgenomen, reed de Nederlander weer ontspannen en bevrijd. "Toch blijf ik in Breukink geloven" , kwam ploegleider Saiz voor hem op. Zulle bewees in de Vuelta de renner van de toekomst te zijn. Hij bevestigde de hoog gespannen verwachtingen. Meer dan dat zelfs, want indien hij vrijdag niet van zijn fiets was getuimeld, had hij de Ronde van Spanje gewonnen.

Rominger had zaterdag veel kritiek te verduren gekregen in de Spaanse pers, die hem verweet dat het geen pas had aan te vallen op het moment dat zijn concurrent over het aalgladde asfalt wegschoof. Een ongeschreven regel in het metier. "Ik wist echt niet dat Zulle was gevallen" , verdedigde de eindwinnaar zich. " 's Avonds in het hotel is het mij pas verteld."

Zaterdag hield de karavaan zich in de voorlaatste rit vrij rustig. Het woord was aan de sprinters, Abdoesjaparow was de beste en kwam op drie sprintzeges in de Vuelta. De ontknoping gisteren was spannend, maar niet bloedstollend. De marge tussen het Zwisterse duo bleek uiteindelijk net iets teveel voor de kroonprins van het Zwitserse en mondiale (?) cyclisme om zijn landgenoot van de troon te stoten.

"Op een bepaald moment geloofde ik echt dat het nog mogelijk was. Dat was na 25 kilometer. Ik hoorde van Saiz dat ik 39 seconden voorsprong had." De kopman van ONCE kreeg echter een lichte inzinking en verloor in de volgende vijf kilometer tien tellen. Dat was te veel. "Desondanks ben ik tevreden, ik weet nu dat ik een ronde van drie weken kan verteren. De Tour? Die rijd ik om te leren."

Voor de 32-jarige Rominger is de Ronde van Frankrijk voor het eerst in zijn loopbaan een reele doelstelling. Gezondheidsproblemen weerhielden de astmatische Zwitser er altijd van in La grande Boucle aan de start te verschijnen. In de zomermaanden werd hij steevast geteisterd door hooikoorts. Het klimmen der jaren schijnt de zalvende werking van een homeopatisch geneesmiddel te hebben. Jarenlang probeerde Rominger met injecties de kwaal te verdrijven. De inspuitingen werkten alleen maar averechts. "Totdat artsen mij vertelden dat ik op mijn dertigste van de meeste ellende af zou zijn. Het klopt zowaar. In de Ronde van Spanje van vorig jaar kende ik al geen problemen meer."

Rominger, op 27 maart 1961 geboren in het Deense Edlibach en vanwege zijn fragiele gezondheid als kind van drie naar Zwitserland verhuisd, is het prototype van een laatbloeier. Hij begon pas als twintigjarige met sport en leek het in die wereld allerminst te gaan maken. Telkens wanneer hij met zijn vijf jaar jongere broer op de fiets klom, werd hij tot in het diepst van zijn ziel vernederd. Tony, een onkreukbare, kleurloze boekhouder in een metaalfabriekje, nam zich voor zo fanatiek te trainen dat het lachen het 'etterbakje' zou vergaan. De rollen zijn allang omgedraaid. Broer Rominger slijt zijn dagen nu als boekhouder.

In 1985 werd de oudste Rominger op hoogst onorthodoxe wijze professional. Hij ging op de bonnefooi naar de Grote Landenprijs in Cannes en mocht bij gebrek aan voldoende deelnemers als amateur bij de profs meerijden. Hij verraste het gezelschap door haast fluitend beslag te leggen op de vijfde plaats. Prompt hoefde hij niet meer voor een contract te vechten. Via het Zwitserse Cilo, het Italiaans Chateau d'Ax en het Franse Toshiba, heeft hij het kopmanschap bij het Spaanse Clas verworven en 'bewoont' hij om fiscale redenen een appartement in Monaco. Een ploegleider staat al die jaren al trouw aan zijn zijde: zijn vrouw Brigitte, die hij op bizarre wijze - tijdens een auto-ongeluk in de Sint Gotthart-tunnel - leerde kennen. Mevrouw Rominger logeert daar waar de ploeg ook verblijft en wordt, met verwijzing naar mevrouw Clinton, in het peloton spottend Hillary genoemd.

Afzonderen

Overmorgen vliegt het echtpaar Rominger naar Colorado Springs, waar de coureur met het oog op de Tour de France een hoogtestage van 25 dagen houdt. Hij zondert zich in de Verenigde Staten volledig af van de buitenwereld. Dat de nummer twee van de FICP-lijst een geduchte tegenstander zal zijn in de Franse ronde, blijkt alleen al uit het lijstje wedstrijden, dat Rominger voor het seizoen als zijnde zijn topics ronddeelde. In een Belgische krant somde hij er op 17 februari vier op: de Ronde van Baskenland, Luik-BastenakenLuik, de Vuelta en de Tour. In Baskenland won de Zwitser naast drie etappes ook het eindklassement, in L-B-L verspeelde hij de overwinning nogal knullig aan Sorensen en 'Spanje' zette hij in de slotweek naar zijn hand. Rominger is een 'goeie' voor de Tourtoto. Met de aantekening dat hij de komende zomer 'slechts' op een podiumplaats mikt en pas in 1994 serieus voor 'geel' gaat. Immers, op je 33ste ben je nog niet te oud om de Tour de France te winnen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden