In 48 uur van Peking naar Tibet

De spoorlijn naar Tibet, die vandaag feestelijk wordt geopend, zal de Tibetanen welvaart brengen, zegt de Chinese Communistische Parij. Critici, onder wie aanhangers van de in ballingschap levende dalai lama, geloven er niets van.

Van onze redactie buitenland

Er is vier jaar gewerkt aan het spoortraject van Golmud, in de provincie Qinghai, naar de Tibetaanse hoofdstad Lhasa. De trein rijdt straks over vrijwel de gehele route op een hoogte van meer dan 4000 meter. De reis naar Peking duurt 48 uur. Bruggen overbruggen niet alleen de dalen tussen de bergen, maar ook plaatsen waar de grond permanent bevroren en instabiel is.

Het Chinese staatspersbureau Xinhua meldt dat het ’spoortraject is bedoeld om de inkomsten uit toerisme te helpen verdubbelen in het jaar 2010, en om de transportkosten voor goederen te reduceren met 75 procent’. En dat is nu precies wat veel Tibetanen zorgen baart. Wat helpt het dat er meer toeristen komen als de inkomsten die daaruit gewonnen worden, terechtkomen bij al in Tibet wonende Chinezen die er hotels en restaurants runnen? De toestroom van meer Chinezen ondermijnt alleen maar de Tibe-taanse cultuur. Wat die transportkosten betreft zijn ze bang dat er vooral delfstoffen uit het rijke Tibet zullen worden weggehaald, en weinig goederen zullen worden aangevoerd.

Het treintraject is het meest prestigieuze onderdeel van het Chinese overheidsprogramma dat bekendstaat als ’de grote sprong westwaarts’ uit 1999. De ontwikkeling van het Westen van China moet de Han-Chinezen uit het dichtbevolkte oosten meer mogelijkheden geven zich economisch te ontplooien. De ontwikkeling van het westen, waar een kwart van de Chinese bevolking woont, onder wie Tibetanen en etnische Oeigoeren, is verder bedoeld om ’eenheid te bevorderen’ en ’stabiliteit de garanderen’.

De ervaringen met de aanleg van de spoorlijn waren wat dat betreft al niet best. Neem het grote, nieuwe station in Lhasa.

Het is gebouwd op het terrein van het oorspronkelijke Tibetaanse dorpje Ne’u. Het dorp met zijn kleine huizen rond binnenplaatsen, is met de grond gelijk gemaakt. De meer dan honderd Tibetaanse gezinnen die hier woonden, moesten hun huizen en familiegrond verlaten en verhuizen naar een voor hen gebouwd nieuw wooncomplex, 2,5 kilometer verderop.

Volgens de actiegroep ’International Campaing for Tibet’ hebben verschillende jonge dorpelingen gevraagd of er werk voor hen was op de bouwplaats, maar slechts een klein aantal van hen kreeg er, meest ongeschoold, werk. De rest werd verricht door Chinezen in dienst van Chinese bouwbedrijven. Tibet werd in 1949 door het Chinese leger binnengevallen. Er volgde een jarenlange strijd waarbij tienduizenden doden vielen. China zegt dat het Tibet ’vreedzaam bevrijd’ heeft.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden