In 30-jarig Almere groeit en bloeit de creativiteit

Almere is een stad met potentieel. Het kán niet alleen in Almere, het gebeurt er ook

In de nare berichtgeving over de toekomstige problemen van groeikernen is tot in het NOS Journaal stemming gemaakt tegen Almere. Volgens de statistiek van de Atlas voor Gemeenten 2007 is Almere een van de minst aantrekkelijke steden om in te wonen. Maar statistiek is niet hetzelfde als waarheid, en ik ga die statistische kletskoek nu eens tegenspreken.

’Almere heeft ’creatieve klasse’ weinig te bieden’, aldus noteert Trouw (20 april). Ik woon en werk hier met veel plezier, en ben een exponent van die veronderstelde ’creatieve klasse’. Ik ben de enige dichter met een werkbeurs van het Fonds voor de Letteren in de hele provincie Flevoland, tegenover tientallen in Amsterdam. En zoals bekend, betekent een werkbeurs ook een positieve kwalificatie van het werk.

Dat er hier zo weinig echte auteurs wonen, is geen bewijs voor die statistiek. Almere is net 30 jaar oud, er is nog geen eigen schrijvende en publicerende generatie. Die ben ik nog aan het opleiden, samen met al die leraren Nederlands van vele, grote en welvarende middelbare scholen in Almere, en die grote groepen die lessen volgen via De Kunstlinie.

Wat belachelijk trouwens, die term ’creatieve klasse’. Sinds wanneer is dat een apart onderdeel van de maatschappij? Iedereen heeft het recht en de mogelijkheid om zich in kunstzinnige opzicht te scholen. En mijn twintigjarige ervaring als poëziedocent zegt hetzelfde. Ik heb alle leeftijden al eens voor me in de schoolbanken gehad, en ook de grootst mogelijke variatie in talent, aanleg, en educatie.

In Almere, allemaal vers, jong, enthousiast en vernieuwend: De Transparante Verbinding. Multi-culti-reli-festival RELIZAPP. De Nacht van de Ziel. Architectuurgroep CASLA. Kunstenaars Vereniging Flevoland. De nieuwe Schouwburg Almere. Kunstlinie. De Paviljoens. Red Hat Society. Almere2018. Een verademing is die vrolijke Almeerse ’we-gaan-het-gewoon-nu-doen’-instelling.

Dichttalenten uit deze streken zijn Mustafa Stitou (Lelystad), en recentelijk Lotte van Dijck. Almere heeft een stadsrapper, met als eerste Ali B., iemand met talent, visie, en durf -- drie kwaliteiten die ik niet meer zie in het 1000-jarige Groningen waar ik ook lang woonde.

In Almere is de nieuwe architectuur om in te wonen, dus geïntegreerd. In Almere is architectuur een levende werkelijkheid. Tot in de wandelgebieden toe, met geliefde kunstprojecten als De Groene Kathedraal, van beeldend kunstenaar Marinus Boezem, Polderland Garden of Love and Fire, van Daniel Libeskind, en recentelijk, acht kunstwerken in opdracht van gemeente Almere, als markers van acht van de 500 scheepswrakken die in de Flevopolder gevonden zijn.

En in die polder is al 25 jaar het drukbezochte festival Sunsation, voor poëzie, theater, muziek, en beeldende kunst, bij het Observatorium van Robert Morris.

In een Almeers theater heb ik sinds 4 april een eigen interviewprogramma, ’het Spreek Uur’. Je doet iets goed, het wordt direct herkend, er wordt een half uurtje gepraat bij een kopje koffie, en je kunt er een maandelijks evenement van maken. Geen gezanik.

Werkers in het creatieve veld: welkom in Almere! Studenten: kom naar Almere!

Gemeente Almere: zet een eigen universiteit op! Er is nog ruimte voor een hogere opleiding, er zijn geïnteresseerden genoeg.

Al die publiciteit over veronderstelde toekomstige problemen levert niks op dan moedeloosheid.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden