Imposante Van der Breggen is een heuse flandrienne

Anna van der Breggen komt alleen over de finish in de Ronde van Vlaanderen. Beeld BELGA

Met nog bijna dertig kilometer en drie helse kasseienklimmen te gaan, piepte Anna van der Breggen ertussenuit in Vlaanderens Mooiste. Dat kan alleen als je in vorm bent. Niemand zag haar terug.

Vlaanderen weet sinds zondag eindelijk ook wie Anna van der Breggen is. De olympisch kampioen van Rio die vorig jaar het Franstalige deel van België voor zich had gewonnen, gaf in de Ronde van Vlaanderen haar visitekaartje af. Haar imposante solo in de finale mocht zich meten met die van flandriens als Briek Scholte, Johan Museeuw en na zondagmiddag misschien ook wel Niki Terpstra.

Tussen de schoolgebouwen in Oudenaarde stak na afloop een gure wind op. Van der Breggen trok de kraag van haar dikke wielershirt op. Met een rillend lichaam wachtte de 27-jarige alleskunner haar beurt af bij de dopingcontrole. Het was de onwelkome bonus voor het winnen van een klassieker.

Zittend in een hoekje van een klaslokaal zag een verdwaalde fan haar kans schoon. "Even een fotooke trekken", zei de vrouw van middelbare leeftijd opgewonden als een klein kind. "Dat meiske zit daar toch maar alleen." Van der Breggen onderging de adoratie gedwee.

Solo

Tijd om te praten over wat haar bezielde met haar riskante solo had Van der Breggen genoeg. Als je met nog bijna dertig kilometer en drie helse kasseienklimmen te gaan besluit om alle schroom van je af te werpen, dan is een uitleg op z'n plaats.

"Iemand moest de koers openen. Dus toen heb ik mij maar vrijwillig aangemeld", zei Van der Breggen met een veelbetekenende grijns. De kopvrouw van Boels-Dolman is momenteel in vorm. Dat bewees zij een paar weken geleden in een verregende editie van de Italiaanse gravel-klassieker Strade Bianche. Ze overwon alles, inclusief de barre condities.

Eigenlijk wilde Van der Breggen richting de Hotondberg de wedstrijd 'hard maken', zoals dat heet: even stevig aan de boom schudden en zien welk effect dat teweegbrengt. "Het idee was om onze twee sprinters Amy en Chantal (respectievelijk Pieters en Blaak, red.) in een goede positie te manoeuvreren. De groep met rensters was gewoon nog veel te groot."

Met de uitbraak van Van der Breggen rekende de ploeg op een tegenreactie. Die bleef uit. De andere ploegen zaten gevangen tussen vrees en moedeloosheid. Zo pakte Van der Breggen de nodige seconden, waarmee haar aanval een kansrijke missie werd. "Ik hoorde van ploegleider Danny Stam dan Amy en Chantal alle aanvallen counterden. Op zulke momenten betaalt een sterke ploeg zich uit. "

De vergelijking dringt zich op met dat andere team dat het profpeloton momenteel met ijzeren hand in toom houdt: Terpstra's Quick Step. De Belgische formatie is als een roedel wolven maar dan zonder alfamannetje, zo heet het. Die analogie hoefde voor de Nederlandse nou ook weer niet.

De winnares vorig jaar van het heuveldrieluik Gold Race, Waalse Pijl en Bastenaken, weet ook zonder zulke vergelijkingen dat haar zege in Vlaanderen te danken is aan de sterkte van Boels-Dolman. Pieters werd tweede en bevestigde daarmee de knoet die de ploeg momenteel over het peloton legt. Met Annemiek van Vleuten (derde) kleurde het podium oranje.

Onbekend

Inmiddels was Van der Breggens verzorger weer terug met haar haar licentie. Je kunt wel beweren dat je Van der Breggen heet bij de dopingcontrole maar daar ziet de wielerbond toch graag administratief bewijs van.

"Vandaag zat tussen willen en kunnen niet veel marge", beschreef de Zwolse haar blakende vorm. "Zo'n grote voorsprong had ik alleen ook niet verwacht. Ik had wel aangegeven dat ik mij goed voelde. Maar dat dit het effect zou zijn?"

Bij sommigen moest de verrassing nog indalen. Misschien lag het aan haar relatieve onbekendheid in Vlaanderen dat de Vlaamse speaker struikelde over de naam van de Nederlandse. 'Van der Bruggen' galmde het uit de luidsprekers toen de winnares van Vlaanderens Mooiste op het podium werd gefêteerd.

Een half uur later, terwijl Van der Breggen probeerde een flesje vol te piesen, stapte een paar meter verderop een jurylid fluitend een tent uit met de fiets van de Nederlandse in zijn hand. "Niets aan de hand", riep de man van de mechanische dopingcontrole. Het wachten was alleen nog op Van der Breggen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden