Imitatie-James Dean overtuigt niet tegen mooie fifties-achtergrond

Life

Regie: Anton Corbijn. Met Robert Pattinson en Dane DeHaan

**

Het valt te prijzen dat Anton Corbijn niet voor een reguliere biopic over de jonggestorven Hollywood-legende James Dean koos. Dat deed hij ook al niet met zijn debuutfilm 'Control', over de jonggestorven Joy Division-zanger Ian Curtis. Corbijn toont ons James Dean door de ogen van de fotograaf Dennis Stock, die hem vlak voor zijn Hollywood-doorbraak met 'East of Eden' (1955) vastlegde in een serie portretten voor Life Magazine. Het duo reisde daarvoor van Los Angeles naar New York en naar Indiana, waar Dean opgroeide op een boerderij.

Probleem is wel dat Corbijn, natuurlijk zelf een wereldberoemd fotograaf, de foto's die Stock maakte een centrale rol toebedeelt in het bereiken van een iconische status van de acteur James Dean. Jawel, het zijn sterke foto's die de hele wereld over gingen. Dean in de regen op Times Square, sigaret in de mondhoek. Dean bij de kapper. Dean lezend in een boek. Er zit iets van nostalgie in, van ongereptheid, van het onbedorven platteland versus Hollywood. Maar dat komt natuurlijk ook omdat je weet dat de 24-jarige Dean een paar maanden later verongelukte, racend op de openbare weg in zijn Porsche Spyder.

Door in de film zo de nadruk te leggen op de relatie tussen de fotograaf en de acteur die met slechts drie hoofdrollen in de jaren vijftig uitgroeide tot een wereldster, wordt vreemd genoeg voorbij gegaan aan de rol van Hollywoodregisseur Elia Kazan die al films had gemaakt met Marlon Brando, en Dean als hoofdrolspeler ontdekte. Zijn aardse acteren was een verademing, ook in 'Rebel Without a Cause' (1955) van Nicholas Ray en 'Giant' (1956) van George Stevens.

Door Dean op pad te sturen met een fotograaf, weet Corbijn wel op een andere manier het mysterie te ontrafelen. Dean is los en grappig, en praat langzaam alsof hij continu onder invloed is. In de film vallen ook kwalificaties als onbeholpen en puur. Kortom: een Naturbursche.

Het zijn twee werelden die op elkaar stuiten, die van de ambitieuze fotograaf, die een veel traditioneler jarenvijftig-bestaan leidt waaraan hij liefst zou ontsnappen, en Dean die de vrijheid vertegenwoordigt. De fotograaf, gespeeld door Robert Pattinson, verbeeldt met andere woorden de hunkering van veel jongeren in de jaren vijftig om zich los te weken van allerlei leefregels.

Dat is knap gedaan, maar het is ook moeilijk om Dane DeHaan als Dean te accepteren, een acteur die vooral imiteert. Dat is iets heel anders dan het optreden van bijvoorbeeld Willem Dafoe in 'Pasolini' - een film die ook deze week verschijnt - die elk maniertje uitsluit. Het is juist dat anti-maniëristische, fysieke, broeierige acteren waar Dean zo goed in was, hangend tegen een muurtje, woorden inslikkend, en zich geen raad wetend met zijn eigen ledematen.

Meer dan 'Control' blijft 'Life' vaak aan de buitenkant hangen, aan de mooie plaatjes en de correcte weergave van de fifties-cultuur met zijn ouderwetse taperecorders en fotocamera's met gloeilampjes.

Belinda van de Graaf

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden