Imago klopt, maar intern broeit de strijd

SNV verspeelt krediet bij groot deel van medewerkers na lange reeks van incidenten

Zelden een organisatie gezien die zoveel kennis in huis heeft maar er zo weinig mee doet. Zo typeren ingewijden ontwikkelingsorganisatie SNV. Ja, de SNV is in grote problemen gebracht door een paar zeer vervelende fouten. Vrijwel iederen die de SNV goed kent, meldt dat de SNV geen imagoprobleem heeft maar een inhoudelijk probleem. En die los je niet op met een pr-bureau, zo blijkt nu.

SNV heeft een lange reeks van incidenten achter de rug. Onder grote druk van de publieke opinie en na stevige irritatie in de Tweede Kamer leverde directeur Dirk Elsen recent zijn volgens de norm voor de sector te hoge salaris in. Zijn organisatie kwam vervolgens in opspraak omdat de regels voor aanbesteding niet zouden zijn nagekomen. Tot overmaat van ramp bleek werk op het veldkantoor in Latijns-Amerika ook nog eens bij vrienden en familie te zijn ondergebracht. Dat de directie de fouten erkende en kon tonen dat de fouten gerepareerd waren, deed het beeld van de SNV nauwelijks kantelen. De meeste schade liep de organisatie intern op. Elsen en zijn twee mededirecteuren verspeelden vooral door de salariskwestie duidelijk krediet bij in ieder geval een groot deel van de medewerkers.

Het is niet de eerste keer dat het binnen de SNV matig botert. In 2000 moest SNV-directeur Hans Pelgrom het veld ruimen. Hij werd er door een groot deel van het personeel van beticht dictatoriaal leiding te geven. In de strijd met toenmalig minister Eveline Herfkens over de positie van de SNV en het bijbehorende geld, zou hij zich bovendien weinig strijdbaar hebben opgesteld.

In de jaren die volgden, bleef het onrustig onder het personeel. Met meer dan 1200 adviseurs in dienst, die werken in 35 landen, is de SNV een zeer grote organisatie met een decentrale structuur. Veel adviseurs claimen een hoge mate van vrijheid en gelet op de omstandigheden waaronder ze werken, is dat terecht. Dat vereist heel veel souplesse bij de aansturing. Souplesse die in 2000 door de toenmalige top niet werd opgebracht en nu in 2011 niet door de directie-Elsen, zo luidt de kritiek.

Maar dat is niet het enige probleem. Door de jaren heeft de SNV niet al te veel briljante resultaten kunnen tonen. De laatste grote evaluatie dateert uit 2005, de eerstvolgende staat voor 2012 gepland. Ondanks herhaalde verzoeken om deelstudies te openbaren, heeft de SNV daar niet of nauwelijks aan voldaan. Blijft een feit dat de Tweede Kamer er ondanks alle problemen in de voorbije tien jaar ook niet naar heeft gevraagd.

Wat de organisatie ook steeds vaker parten begint te spelen, is dat er in het veld concurrentie ontstaat met adviesbureaus die op commerciele basis werken. Een SNV-adviseur aan de deur is gratis en dus overal welkom. In de subsidiebeschikking voor de lopende periode (2007-2015) staat dat SNV geen concurrentie te velde mag aangaan. Volgens andere organisaties is daar echter wel degelijk sprake van. Dat alles maakt de positie van de SNV niet makkelijker. De collega-adviseurs klagen over oneerlijke concurrentie.

Intern is er de eeuwige strijd tussen veld en hoofdkantoor. De politiek geeft niet duidelijk aan wat de rol precies is. En ontwikkelingsorganisaties als Icco, Oxfam Novib, Cordaid en Hivos kijken jaloers mee hoe makkelijk de SNV aan zijn subisides komt, terwijl ze zelf door de mangel worden gehaald.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden