iLiad / De belofte van een nieuw tijdperk klopt aan

Om zes uur in de ochtend schrik ik af en toe wakker. De brievenbus kleppert en twee seconden later trekt het brommertje van de krantenbezorger pruttelend op. Weer gelukt een krant te maken, denk ik dan. Tijd om nog één keertje om te draaien.

Maar hoe lang tuft die krantenjongen nog rond op z’n Vespa? Internet en 24 uur per dag online zijn, waar ook ter wereld, maken het fysiek bezorgen van een krant om zes uur ’s ochtends een beetje een koddige bezigheid. Want nieuws wordt tegenwoordig via alle mogelijke kanalen rondgepompt, ieder moment van de dag, vers.

De belofte van een nieuw tijdperk klopte afgelopen week zelfs op de redactie aan. Een aantal redacteuren gaat de iLiad uittesten. Een mobiele, digitale krantenlezer op A5-formaat die ze in Eindhoven hebben bedacht, bij Philips. Daar hebben ze wel vaker een briljante ingeving, zoals het jammerlijk geflopte maar kwalitatief superieure Video 2000. En wie weet eigenlijk nog dat ze in Eindhoven, eind jaren zeventig, een van de eerste volwaardige spelcomputers maakten: de Odyssey? Dat is nu een miljardenbusiness.

Het kan best zijn dat ze met de iLiad wederom als een van de eersten een nieuw tijdperk inluiden. Bij Philips is het dan altijd afwachten of het commercieel een succes wordt, maar goed. Dat succes zou niet onafwendbaar hoeven zijn, want het apparaat benadert het lezen van papier met gruwelijke precisie.

Want hoe gaat dat tot nu toe? De meeste digitale boek- en krantenlezers en palmtops hebben een lcd-scherm, dat werkt met kristallen. Het is slecht zichtbaar bij veel licht en bovendien is het beeld veel instabieler dan ouderwets papier. Dus wat bedachten ze bij Philips-dochter Irex: waarom gaan we geen mobiel apparaat maken dat werkt op basis van inkt?

Hoe het precies werkt weet ik niet, maar het is gelukt. Als je de iLiad aanzet, dan lijkt het alsof iemand een bedrukt A5’je op het beeldscherm heeft gelegd. Geen geflikker, geen onrust, maar compleet ’zen’. Of je nu een boek leest of een document, op een gegeven moment vergeet je haast dat je met een plastic schermpje in je hand zit.

Het apparaat is nog zo in de babyfase dat je er een beetje ongeduldig van wordt. Er is namelijk nog geen enkele krant verkrijgbaar voor de iLiad, al zijn ze bij Philips wereldwijd in onderhandeling met talloze uitgevers. Er zijn her en der wat digitale boeken voor de iLiad te vinden, maar de uitdaging ligt toch echt in het onderweg lezen van een krant. Een krant die je ook draadloos zou moeten kunnen downloaden. Op het station of het vliegveld bijvoorbeeld, via de steeds vaker aanwezige draadloze internetverbindingen. Het is wachten, smachten. Want hoewel je op de iLiad ook een pdf-document met de normale digitale krant kunt zetten, is deze voor een pc-scherm gemaakte versie eigenlijk totaal ongeschikt. Te groot en met te veel plaatjes. En het zal wel een centenkwestie zijn, iets met licenties of zo, maar het is ook onbegrijpelijk dat ik op de iLiad geen Word-documenten kan lezen.

Toch is het grootste gemis voor de verwende internetgeneratie een webbrowser. Hoewel de iLiad feilloos draadloos verbinding maakt om bijvoorbeeld nieuwe software-updates binnen te halen, kun je er niet het internet mee op. Hallo? Eindhoven?

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden