Review

Il catàlogo è questo, dit is mijn lijstje

1. R. Strauss – LiederenJonas Kaufmann, Helmut DeutschHarmonia Mundi

2. Mozart – Don GiovanniFreiburger Barockorchester/René JacobsHarmonia Mundi

3. Beethoven – SymfonieënLondon Symphony Orchestra/HaitinkLSO Live

4. Bach – Hohe MesseBach Collegium Japan/SuzukiBIS

5. R. Strauss – Josephs LegendeBudapest Festival Orchestra/Iván FischerChannel Classics

6. R. Strauss – LiederenAnne Schwanewilms, Roger VignolesHyperion

7. Lieberson – Neruda SongsLorraine HuntNonesuch

8. Handel – Arias for tenorMark PadmoreHarmonia Mundi

9. MariaCecilia BartoliDecca

10. Schubert – Symf. 8Bamberger Symphoniker/ NottTudor

Mijn aanvankelijk stapeltje favorieten bevatte louter vocale muziek. Beter wikken en wegen loodste drie cd’s het lijstje in waarin (bijna) geen noot gezongen wordt. Bijna, omdat in het verbluffende boxje met de complete Beethoven-symfonieën natuurlijk ook de Negende symfonie zit – mét solistenbijdragen en slotkoor.

Om met die Beethoven te beginnen. Het zijn live-opnamen van het London Symphony Orchestra; dirigent is Bernard Haitink, die met deze uitgave zijn derde complete Beethoven-cyclus voor het nageslacht heeft vastgelegd. Een feest om te horen hoe Haitink met overtuiging een brug slaat tussen ouderwets degelijk orkestspel en de verworvenheden van de authentieke speelstijl. Het duidelijkst hoorbaar is dat in de Vierde en de Achtste symfonie, bruisend van leven en spetterend van energie. Een genot om deze bijna 80-jarige te horen genieten van zijn eigen nieuwe kijk op Beethoven.

Opvallend in deze toptien is dat Richard Strauss er drie keer in figureert. De Duitse tenor Jonas Kaufmann is bezig aan een fenomenale carrière in de opera en daarbuiten. De cd die hij met pianist Helmut Deutsch van liederen van Strauss samenstelde is in alle opzichten geslaagd. Het was de meest onverwachte en verrassende cd van het afgelopen jaar en verdient vanwege de superieure uitvoering de eerste plaats.

Sopraan Anne Schwanewilms maakt al evenveel indruk in het tweede deel van de Hyperion-Strauss-serie, waarin alle liederen zullen figureren.

Iván Fischer en zijn Budapest Festival Orchestra lieten op meerdere vlakken van zich horen, maar hun opname van Strauss’ onbekende ballet ’Josephs Legende’ (bedoeld voor Nijinski, maar nooit door hem gedanst) levert een staalkaart op van de geweldige kwaliteiten van Fischers orkest. Weergaloze muziek bovendien.

Bachs Hohe Messe door het uitmuntende Bach Collegium Japan onder leiding van Masaaki Suzuki verwijst zo ongeveer alle eerdere opnamen van dit meesterwerk naar het tweede plan.

In de onvoorstelbare hausse aan Hündel-recitals dit jaar is dat van tenor Mark Padmore verreweg het overtuigendst en het fraaist.

Een totale verrassing was de uitvoering door de Bamberger Symphoniker en hun chef-dirigent Jonathan Nott van Schuberts Achtste symfonie.

Het allerlaatste recital van de overleden mezzosopraan Lorraine Hunt laat haar horen in de ’Neruda Songs’ van haar echtgenoot Peter Lieberson, samen met het Boston Symphony Orchestra onder leiding van James Levine. Onvergetelijk.

Cecilia Bartoli heeft met haar ode aan Maria Malibran weer eens een baaierd aan onbekende muziek opgegraven en voert die ook nog eens met aanstekelijk enthousiasme uit.

René Jacobs tens lotte maakte zijn Mozart/Da Ponte-trilogie rond met een meesterlijke opname van ’Don Giovanni’. Prachtige solisten, recitatieven die levensecht worden voorgedragen en een toporkest in topvorm. Il catàlogo è questo, dit is mijn lijstje.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden