IKV: heldere boodschap nodig

De auteurs zijn resp. stafmedewerker PR en publiciteit en beleidsmedewerker fondsenwerving van het IKV.

JANNY VAN DER MOLEN; DION VAN DEN BERG

Naar aanleiding van de door het IKV georganiseerde studiedag over de financiering van het vredeswerk, berichtte Trouw (21 september 1994): 'IKV blijkt erg onbekend en onbemind tot in de kerken'. Het artikel opent met de zin: 'Slechts één op de zes Nederlanders kent het Interkerkelijk Vredesberaad (IKV) en deze groep waardeert de organisatie heel laag: een 3+.'

Voor de lezers van Trouw willen we graag enige nuanceringen aanbrengen. Allereerst de cijfers. Niet één op deze zes Nederlanders kent het IKV, maar 52 procent. De schrijver heeft vermoedelijk het in het onderzoeksrapport vermelde 'bekendheidspercentage' van 16 procent opgevangen, maar dit cijfer geeft de 'sterkte' van de bekendheid weer. Deze 16 procent betreft de groep, die minimaal met enige regelmaat van het IKV zegt te horen. Kijkend naar andere grote organisaties die zich bezighouden met het werven van gelden, bevindt het IKV zich met deze score dan bij voorbeeld in het goede gezelschap van de Stichting Oecumenische Hulp (SOH) uit Utrecht. Nee, het bekendheidscijfer van het IKV is zeker niet onze eerste zorg.

Het grote probleem zit in het waarderingscijfer. Het onderzoeksbureau Mediad spreekt overigens niet van een 3+, maar van een waarderingscijfer van 33. Dit matige cijfer wordt vooral bepaald door de grote groep mensen die het IKV wel kent, maar geen oordeel heeft over onze werkzaamheden. Dit houdt niet in dat ze ons werk slecht vinden, ze spreken - bij gebrek aan voldoende informatie - geen oordeel uit.

Wij hebben deze groep nog veel te vertellen. En dat zal dan ook gebeuren. De kerken hebben ons immers de opdracht gegeven om de vredeseducatie binnen en buiten de kerken vorm te geven en geïnteresseerden 'passende actie' aan te bevelen.

Tijdens de studiedag bleek vooral dat het het IKV, in de ogen van vele Nederlanders, ontbreekt aan een eenduidige, heldere en wervende boodschap. Noem Unicef en iedereen denkt: hulp aan kinderen. Artsen zonder Grenzen: medische noodhulp, Amnesty International: strijd voor mensenrechten. Zo'n directe, positieve associatie vindt bij het vallen van de naam van het IKV bij te weinig mensen plaats. We zullen dus in onze presentatie meer rode lijn in ons werk (vredeseducatie, steun voor vredeskrachten in conflictgebieden, nationale en internationale netwerken voor vrede en gerechtigheid, protest tegen volkerenmoord) dienen aan te brengen.

Maar ook een ander element speelt een rol. We zullen ons moeten beraden op de communicatieve instrumenten die we hierbij willen inzetten. Diverse begrippen die voor onze organisatie nogal nieuw zijn, komen dan in beeld: marketing, imagoverbetering, reclame. Het IKV is niet een organisatie die ten koste van álles een 'produkt', hoe belangrijk dan ook (de vrede), aan de man wil brengen. Maar vernieuwing en verbetering van onze communicatie met de Nederlandse samenleving is wel degelijk geboden.

Het onderzoeksbureau kwam tot de conclusie dat op basis van de huidige bekendheid en waardering 55 000 huishoudens bereid moeten zijn het vredeswerk van het IKV te ondersteunen. We zijn het aan onze opdrachtgevers (de kerken) en onze partners in het buitenland verplicht in ieder geval deze mensen te traceren en te benaderen en zo serieus werk te maken van de versterking en uitbreiding van onze vredesprogramma's.

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden