’Ik wil maar één ding: een veilig Israël’

Benjamin Netanjahoe

’Ik kijk om me heen en ik zie een gevaarlijke jungle. De Amerikanen trekken weg uit Irak, Iran staat klaar om zijn invloed daar uit te breiden. Hetzelfde Iran dat hard op weg is kernwapens te maken en oproept tot onze vernietiging. Dichterbij huis ziet het er niet veel beter uit. Moebarak is ziek. Het is nog maar de vraag wie hem opvolgt, of dat Egypte ten prooi valt aan een machtsvacuüm dat de moslimbroeders willen opvullen.

Syrië heeft zich zogenaamd teruggetrokken uit Libanon, maar roert daar nog flink via Hezbollah. Assad beschermt ook nog steeds die moordenaar Khaled Masjal die vanuit Damascus het terreurregime in Gaza aanvoert.

Mahmoed Abbas is dan ook slechts in naam president van de Palestijnen. Zonder onze hulp is hij nergens. Ze bouwen een hele stad met onze aanmoediging en zitten dan toch te zeuren over elk woninkje van ons in Judea en Samaria. Ik heb indertijd gezegd dat de bouwstop in onze nederzettingen tijdelijk is, het loopt 26 september af en dat ga ik niet verlengen.

Ik heb Obama getoond dat ik niet zwicht toen hij eiste dat ik de bouw helemaal zou stoppen. Ik heb ook mijn zin gekregen dat de besprekingen zonder voorwaarden vooraf plaatsvinden. Ik weet hoe Amerika werkt, ik heb hem laten zien wat onze invloed is, in het Congres en daarbuiten. Zelfs zijn eigen Democraten zijn over hem heen gevallen toen hij probeerde me te dwingen.

Hier in de kranten speculeren ze er weer op los. Alsof die journalisten in mijn hoofd kunnen kijken. De een noemt de vredesbijeenkomst een farce, de ander een virtuele top die we net zo goed op Facebook kunnen houden.

En die journalist Aluf Benn van Ha’aretz vraagt ineens of ik de Israëlische Gorbatsjov ben. Ik heb Sara het stukje voorgelezen: „Is hij onze Gorbatsjov, een groot hervormer die de Israëlische heerschappij over de gebieden wil beëindigen? Een Nixon die naar China ging – een rechtse politicus die afstand deed van zijn oude benadering en met een briljante diplomatieke zet de machtsbalans veranderde? Of is hij de ’oude Bibi’ zoals zijn vijanden hem beschrijven; de illusionist die bang is voor zijn papa Benzion en zijn vrouw Sara; de gespannen leider die geen besluiten kan nemen en zijn tijd doorbrengt met het dribbelen met de bal?”

Ik ben geen oude en geen nieuwe Bibi. Ze schijnen maar niet te begrijpen dat mij maar één ding voor ogen staat: de veiligheid van Israël, het voorbestaan garanderen van de staat van het Joodse volk.

Ik heb mijn lessen geleerd. Twaalf jaar geleden op de top in Wye Plantation dwongen ze me delen van Hebron op te geven. Mijn vader heeft het me nooit vergeven. Het heeft me toen mijn regering gekost. Dat gebeurt me niet weer.

Ik weet uit m’n diensttijd hoe je stormen moet doorstaan. Op een dag brachten ze ons naar de duikersbasis en wierpen ze ons het water in, hartje winter – de zee was ruw, hoge golven. Ik ontdekte dat als je onder het woeste zeeoppervlak duikt, alles stiller is. Je stelt je kompas af en richt je op je doel, terwijl de storm boven je woedt.

Ik geloof niet dat er nu een akkoord uitrolt. Maar ik wil niet de spelbreker zijn in de ogen van de wereld. Laat de Palestijnen maar weglopen als ik eind van de maand besluit de bouwstop niet te verlengen. Bovenal wil ik mijn regering bijeenhouden. Ik vertrouw die anderen niet, die kunnen zo weer uitverkoop houden en een rampzalige situatie creëren zoals ze in de Oslo-akkoorden met de Palestijnen hebben gedaan.

Op dit moment wil ik niet botsen met Obama, ik heb hem nodig voor Iran. Veel kan hij me ook niet maken. Hij staat al zwak, hopelijk zullen de verkiezingen voor het Congres in november hem verder verzwakken.

Intussen sta ik er politiek beter voor dan toen ik anderhalf jaar geleden aantrad. De wereld lijdt onder de economische crisis, maar onze economie staat er ijzersterk voor.

Mijn visie heb ik verleden jaar al uiteengezet. Links was verrast dat ik de term Palestijnse staat in de mond nam. Maar wat mij betreft kunnen ze hun staat krijgen, als ze voldoen aan mijn voorwaarden, zoals het erkennen van Israël als staat van het Joodse volk.

Het moet een gedemilitariseerde staat zijn, wij moeten verdedigbare grenzen houden. Oost-Jeruzalem blijft van ons. Als ze daarmee akkoord gaan, kunnen ze vandaag nog die staat krijgen.’

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden