’Ik wil kunnen denken: dik!’

Hoe staat het met het arbeidsethos in Nederland? Deel 6 van een serie: ’Goois meisje’ Bo Wilkes (23) wil er later financieel niet veel op achteruit gaan.

„Als mensen horen dat ik een baan heb, zeggen ze vaak dat ze me ineens een stuk aardiger vinden. Ik ben dan wel een Goois meisje, maar ik werk al sinds mijn veertiende. Van mijn ouders hoefde dat niet, maar ik wilde het zelf graag. Ik maakte tafels schoon bij de pizzeria en werkte in de bediening bij verschillende cafés in ’t Gooi. Zo verdiende ik al vroeg mijn eigen geld.

„Ook nu ik studeer in Amsterdam, heb ik er een baantje bij. Voor een webwinkel in overhemden kom ik bij mensen thuis de maten opnemen. Ik heb zo’n drie klanten per week.

„Sinds kort herkennen mijn klanten mij van tv. Ik heb deze zomer namelijk gespeeld in een realityserie over mijn eigen leven: ’Echte Gooise meisjes’. Samen met vier andere meisjes uit ’t Gooi zijn we gevolgd tijdens het winkelen, het uitgaan, op de golfbaan en het poloveld of thuis bij onze ouders.

„Ik heb geen salaris gevraagd aan RTL voor de serie. Het leek me een unieke kans om mijn eigen leven voor later met een echte cameraploeg vast te leggen. RTL zei dat het ons maar drie dagen in de maand zou kosten. Dat werden er twaalf. Bovendien moeten we nu nog heel veel promotiewerk voor de serie doen. En dan ook nog iedere dag van negen tot vijf naar school. De afgelopen maanden hebben we het echt druk gehad.

„Wat er tegenover staat, zijn een paar schnabbels in reclames waar je geld mee verdient. En RTL zei ’dat we niet gek moeten opkijken als we ineens ontdekt worden als presentator’. Ik heb geleerd om veel makkelijker met de camera om te gaan, ik beweeg inmiddels heel vrij. Dat kan van pas komen na mijn studie. Ik zie mezelf na de hotelschool wel in de televisie- of evenementenbranche terechtkomen.

„Maar als we doorgaan op tv met ’Echte Gooise meisjes’ wil ik wel een beter contract afsluiten. Uiteindelijk heeft het werk me meer gekost dan opgeleverd, omdat ik veel dagen niet kon werken vanwege de opnamen. Bovendien is er wel een heel eenzijdig beeld van ons neergezet: alsof we alleen maar shoppen en bubbels drinken. Dat ik hard studeer en een bijbaan heb, komt niet aan bod.

„Maar hard werken is heel normaal voor mij. Ik heb het mijn vader zien doen. Hij heeft zijn bedrijf verkocht kort voor de kredietcrisis uitbrak. Hij heeft goed verdiend. Zijn bedrijf in verzekeringen heeft hij helemaal op eigen kracht opgebouwd. Ons gezin moest vaak verhuizen als hij weer ergens een opdracht had, naar Parijs en het Britse Ascot bijvoorbeeld. Dat was voor ons als kinderen niet altijd leuk. Toen we uiteindelijk in Laren terechtkwamen, heb ik tegen mijn vader gezegd: ’Pap, we blijven hier’. Daar heeft hij gelukkig naar geluisterd.

„Mijn vader laat iedereen delen in zijn welvaart. We kunnen op vakantie naar ons huis in Zuid-Frankrijk, en mijn zusje en ik wonen als studenten in een geweldig huis met garage voor onze auto in het centrum van Amsterdam. Soms komen er wel eens andere studenten langs die zeggen: ’Zo mooi wonen mijn ouders niet eens’. Dan voel ik me wel eens ongemakkelijk. Aan de andere kant schaam ik me er ook niet voor.

„Ik kan natuurlijk niet blijven leunen op het geld van mijn vader. Uiteindelijk wil ik op eigen benen staan. En dan wel op een manier waarbij ik echt goed kan verdienen. Het moet niet veel minder worden dan ik het nu heb. Ik wil om mij heen kunnen kijken in mijn eigen huis, dat ik zelf heb kunnen kopen, en denken: dik!”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden