Ik heb een droom

'Ik weiger een andere baan dan mensenrechtenadvocaat'

Maria K. is directeur van de Human Rights Resource Center in Sint-Petersburg. Beeld Jorgen Caris

‘Mijn halve leven al kom ik op voor de mensenrechten in Rusland, al mijn dromen zijn gerelateerd aan mijn werk als mensenrechtenadvocaat. 

’s Nachts droom ik dat ik een zaak verdedig voor het Hooggerechtshof of dat ik mijn argumenten moet presenteren in het Europees Hof voor de Rechten van de Mens. Die dromen helpen mij bij het vinden van oplossingen voor problemen waarmee ik overdag te maken krijg.

Het leven in Rusland is moeilijk, vooral na de annexatie van de Krim in 2015 is het beleid repressiever geworden. Ik zou willen dat we een democratisch land zijn met een onafhankelijke rechtbank en een eerlijk rechtssysteem. Waarin we ons bekommeren om de bevolking in plaats van om een machtig leger, oorlogvoeren en uitbreiding van ons grondgebied.

Aanvankelijk zette ik mij in voor verbetering van de rechten van vluchtelingen en migranten. Ik had een succesvolle organisatie die hen juridisch bijstond. Maar na een paar jaar begon de regering ons tegen te werken en uiteindelijk werden wij gedwongen te sluiten. Mensenrechtenverdedigers worden in Rusland voor gek uitgemaakt, of voor spion.

Nieuwe organisatie

Ook nadat ik een nieuwe organisatie was begonnen die andere mensenrechtenorganisaties helpt, kreeg ik te maken met intimidaties en verdachtmakingen. De veiligheidsdienst FSB zette mij onder druk om van baan te veranderen: maar ik weiger accountant of leraar te worden, en ik wil al helemaal niet voor hen werken als geheim agent.

Eind 2015 werd het zo bedreigend dat ik geen andere optie had dan het land onmiddellijk te verlaten. Het is niet makkelijk alles achter te laten, maar het was de enige manier om vervolging te ontlopen. Veel mensen zoals ik kunnen in Rusland hun beroep niet meer uitoefenen, maar laten we niet opgeven en vanuit het buitenland ons werk voortzetten. Ik ben dankbaar dat ik via het Nederlandse ministerie van buitenlandse zaken nu de mogelijkheid heb tijdelijk in Den Haag onderzoek te doen en me verder te professionaliseren in het recht.

Voorlopig niet terug

Ik weet dat ik voorlopig niet terug kan, maar ik probeer optimistisch te blijven en sta er daarom niet te veel bij stil. Natuurlijk mis ik Sint-Petersburg, de stad waar ik altijd heb gewoond. Het doet me veel verdriet dat ik niet bij de begrafenis van mijn grootmoeder was. Wel heb ik sinds mijn vertrek twee keer over haar gedroomd: ze waarschuwde me heel voorzichtig te zijn en goed op mezelf te passen.

Toch vind ik dat ik niet langer mijn mond kan houden. Ik besef dat als ik iets wil veranderen ik de wereld duidelijk moet maken wat er in Rusland gebeurt.”

Maria K. (35, volledige naam bekend bij de redactie) is directeur van de Human Rights Resource Center in Sint-Petersburg. Voor het Shelter City-project doet ze op uitnodiging van Justice and Peace Nederland en het T.M.C. Asser Instituut in Den Haag onderzoek in Nederland. https://sheltercity.nl

In de rubriek 'Ik heb een droom' vraagt Trouw mensen naar hun dromen, overdag en 's nachts.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden