Ik vond vier minuten te laat wel meevallen

Beste Beatrijs,

Onlangs had ik (man, 51) een afspraak om met twee dames mee te rijden in de auto van een van hen naar een activiteit van onze vereniging. Wij hadden om 13 uur afgesproken en ik kwam met mijn fiets vier minuten te laat op de afgesproken plaats. De beide dames reageerden bijzonder geïrriteerd op mijn te laat komen met als argument dat de auto niet lang op die plek kon blijven staan. Eenmaal op weg kwamen zij er nog een paar keer op terug. Een beschaafd geformuleerd weerwoord van mijn kant dat ik vier minuten te laat wel vond meevallen werd met dezelfde irritatie beantwoord. De stemming was helaas gezet voor de rest van die dag. Ik vond dit een tamelijk overtrokken reactie. Ik sta er beslist niet om bekend dat ik altijd te laat kom of anderszins een moeilijk persoon zou zijn. Het geval is vrij onnozel maar ik ben toch benieuwd naar uw visie, want soms begin ik wel eens aan mezelf te twijfelen.

Ietsje te laat

Beste Ietsje te laat,

Mensen die hebben afgesproken elkaar op een bepaalde plaats en tijd te treffen moeten elkaar nooit laten wachten, maar degene die met een ander meerijdt heeft een zwaardere plicht om op tijd te zijn dan degene die een lift geeft. Degene die de gunst krijgt heeft meer verplichtingen dan degene die de gunst verleent - zo zit het eigenlijk. Anders krijg je al snel allerlei wrokkige gedachtes in de trant van: 'Nou doe ik die moeite voor hem dat-ie mee kan rijden, en dan laat hij me nog wachten ook! Ik ben z'n chauffeur niet!'

U had dus echt meer uw best moeten doen om op tijd ter plaatse te zijn. Toen u te laat was, had u zich ruimhartig moeten excuseren. Blijkbaar was uw sorry te luchthartig naar de zin van de dames, want zij bleven er chagrijnig op terugkomen, zodat u zich genoodzaakt zag zichzelf te verdedigen met het argument dat 'vier minuten wel meevalt'. Met andere woorden: 'Waar maken jullie je druk over?' Dat tegensputteren maakt het natuurlijk alleen maar erger.

Kortom, escalatie over iets onnozels. Het was niet fraai dat de dames erover door bleven zeuren, maar als u de schijn van een oprecht excuus had weten te wekken, had u hen effectief de wind uit de zeilen genomen.

Beste Beatrijs,

Mijn vriend en ik vragen ons af of je een boterham met mes en vork behoort te eten. Ik ben van huis uit gewend dat we aan tafel lunchen en enkele boterhammen smeren en opeten met mes en vork. Mijn vriend vindt dit onnodig en smeert, ook aan tafel, dubbele boterhammen die hij vervolgens met zijn handen opeet. Dat vind ik prima, maar ik wil ons zoontje wel meegeven dat hij met mes en vork moet eten. Is dat overdreven? Ik vind het overigens wel normaal om dubbele boterhammen buiten de deur met je handen op te eten, maar niet als we aan tafel zitten.

Brood met een vork?

Beste Brood met een vork,

Het is de warme maaltijd die vraagt om het hanteren van mes en vork. Maar brood geldt als zo'n elementair voedingsmiddel dat het met de hand mag worden gegeten. Mensen mogen hun eigen brood aanraken. Voor sneetjes brood bij ontbijt of lunch worden geen vorken ingezet, tenzij er iets warms op ligt dat eraf kan druipen: kroketten, gebakken eieren of iets dergelijks. Een simpele boterham met kaas of jam wordt met een mes in twee of vier stukken gesneden en vervolgens met de hand naar de mond gebracht. Betreft het broodjes, dan wordt daar van afgehapt (de broodjes worden dus niet eerst in stukken gesneden). De praktijk aan tafel is om geen dubbele - die zijn inderdaad voor buitenshuis - maar enkele boterhammen te beleggen. Tenzij iemand een sandwich met diverse ingrediënten maakt (blaadje sla, laagje kaas, laagje tomaat). Dan is het wel een dubbele boterham, die in tweeën wordt gesneden en daarna afgehapt. Ook tosti's en worstenbroodjes mogen met de hand worden gegeten, omdat het warme beleg ingeklemd zit tussen het brood. Servetje erbij is altijd handig.

Beste Beatrijs,

Mijn zusje is sinds jaar en dag vegetariër. Een paar jaar geleden legde zij zichzelf een dieet op met diverse beperkingen: geen suiker maar stevia, bakken in kokosvet, geen E-nummers enzovoort. Af en toe komt ze bij ons eten en dan mailt ze vooraf een lijst met dieetwensen. Die verandert telkens. Laatst kwam ze onverwachts langs tegen lunchtijd. Hoewel we alles uit de kast hebben getrokken wat we hadden, stond het boterhambeleg haar niet aan. Verkeerde pindakaas, niet-biologische eiersalade. Ze vroeg zuchtend of we geen ándere kaas hadden. Later mailde ze dat ze het heel leuk had gevonden bij ons en sloot adressen van winkels bij met suggesties voor geschikte voedingswaren. Het zijn ingrediënten die ik zelf nooit gebruik, maar bovenal zie ik door haar dwingendheid er enorm tegenop om haar nog eens te vragen voor een avondmaaltijd. Ik wil haar eigenlijk laten weten dat ze van harte welkom is bij ons, maar niet om te komen eten. Kan ik dat maken?

Zus heeft noten op haar zang

Beste Zus heeft noten op haar zang,

De conventie rond dieetwensen is dat mensen wel restricties kunnen doorgeven in de trant van: dit en dat mag ik níet eten, maar geen opdrachten mogen verstrekken over wat er dan wél op tafel moet komen. Het is heel onbeleefd om iemand bij wie je te gast bent gevraagd dwingende suggesties te geven voor bepaalde producten in gespecialiseerde winkels. Wat u kunt doen, als u uw zus weer eens uitnodigt, is het volgende: vertel haar dat u het gezellig vindt als ze komt eten, maar dat het u te veel moeite is naar winkels te gaan waar u nooit komt om daar artikelen te kopen die u nooit gebruikt. Vraag haar of ze zelf alle ingrediënten wil meebrengen die nodig zijn voor een op haar behoeften afgestemde maaltijd voor twee, drie of vier personen (al naar gelang het aantal mensen dat aan tafel zal zitten) en verzeker haar dat u met genoegen de kosten van deze maaltijd op u zult nemen. U betaalt haar dus terug voor wat ze aangeschaft heeft. Als u niet weet hoe het klaargemaakt moet worden, kan uw zus de leiding van de maaltijd op zich nemen, terwijl u uitvoerende werkzaamheden verricht. Op die manier stelt u zich gastvrij en tegemoetkomend op zonder dat u haar boodschappenlijstje hoeft af te werken.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden