'Ik voel me een moderne nomade'

Iedereen kan de laatste mode bij elkaar shoppen, maar een eigen stijl is niet te koop

Barbara van der Zanden (38) maakt voor haar label Dream Tribe kleren van vintage-items die ze aanpast met antieke tribale stoffen. Zelf heeft ze bijna altijd een van haar creaties aan.

"Ik heb zeven jaar als ontwerper gewerkt voor verschillende merken. Dat was uiteindelijk niet mijn wereld. Ik miste de persoonlijke vrijheid, het creëren vanuit je hart, de variatie. Er is bij de meeste merken weinig ruimte om echt iets origineels te doen. Het is voor hen veiliger om trends te kopiëren die toegankelijk zijn voor iedereen. Daarom besloot ik mijn eigen weg te gaan: de wereld over te reizen, bijzondere ambachtelijke materialen te verzamelen en te recyclen tot een draagbare collectie.

Op markten en in antiekwinkels in Thailand en India vond ik stoffen uit verschillende oosterse landen van zo'n vijftig tot honderd jaar oud. Daarna kwam de vraag wat ga ik ermee doen? Ik wilde er nieuwe kledingstukken van maken met een eigen handschrift. Dat is reis voor reis organisch gegroeid. In het begin decoreerde ik een simpel hemdje of eenvoudige sweater van biologisch katoen met een mooie 'patch'. Vervolgens ben ik ook vintagekleding gaan verzamelen om die met antieke stukken stof te customizen. Jarenzeventigjurken bijvoorbeeld, die ik scoor in onder meer in New York en Tokio, maar ook 'gewoon' op de Noordermarkt in mijn woonplaats Amsterdam. Het idee erachter is dat ik niks nieuws wil gebruiken - er is al zoveel overproductie.

Nu maak ik per jaar zo'n 120 kledingstukken voor mijn label Dream Tribe. Daarin laat ik de westerse en oosterse wereld met elkaar versmelten, precies zoals ik leef. Mijn ontwerpen houden het midden tussen mode en kunst. Vooral in New York, waar mijn kleren in twee 'bohemian boutiques' wordt verkocht, is veel waardering voor mijn werk. In tegenstelling tot het casual Nederland zijn ze 'in' voor iets unieks. Dat is fijn, want ik steek veel tijd en liefde in mijn creaties. Soms ga ik wel door een berg van duizenden 'patches' om er uiteindelijk maar tien te kopen.

Ik voel me een moderne nomade. Ga het avontuur tegemoet en weet niet hoe morgen eruit zal zien. Natuurlijk draag ik dan mijn eigen ontwerpen. Het is mijn stijl, wie ik ben. Thuis heb ik vaak een vintage-jeans en shirtje aan, maar zodra ik erop uit ga, kies ik meestal een van mijn jurken. Wat ik maak, wil ik ook uitdragen: een mix van mijn reizen, verzamelen en creëren."

dreamtribetreasure.com.

Hoofdtooi

"Ik draag vaak iets in mijn haar, hou ervan mezelf te versieren. De haarband is een stuk van een riem uit de Indiase stad Pushkar in de deelstaat Rajasthan. De band lijkt wel een 'tribal' kroontje, en heeft veel structuur door de metalen knoopjes, borduursels en spiegeltjes. De grote veer heb ik vooral gekozen als statement voor de foto. Het is een zeldzaam exemplaar van de bulu burung ruwai, een vogel die op Borneo leeft. Maar ik kocht de veer in een winkeltje in Ubud, op Bali."

Ketting

"Een ketting draag ik vaak om mijn outfit helemaal af te maken. Deze komt ook uit Pushkar, en ik vermoed dat de muntjes er later zijn aangehangen. Het zijn roepies uit de jaren tachtig. Helemaal niks waard dus."

Rok

"De rok van ongeveer een halve eeuw oud komt uit het Indiase Jaisalmer. Hij bevat een flinke hoeveelheid stof en is daardoor loodzwaar. Ik heb hem daarom alleen een keer op een feestje gedragen, waarvoor hij eigenlijk ook bedoeld is. Indiase vrouwen dragen dit soort rokken voornamelijk als ze tijdens festivals de straat op gaan. Daarom is dit stuk nog goed intact. Wel loopt er over de breedte een verkleurde baan. Dat komt waarschijnlijk omdat hij in de antiekwinkel waar ik hem kocht buiten heeft gehangen. Dat heeft zo zijn charme, voor mij hoeft het niet perfect te zijn."

Schoenen

"Deze heb ik gekocht op een van mijn eerste reizen in het Thaise Chiang Mai, toen mijn label nog niet bestond. Het zijn 'tribal' exemplaren die je rond de enkels schattig kunt strikken, en waarvan ik de unieke vorm mooi vind. Ze zijn alleen niet erg comfortabel, dus louter voor de sier."

Top

"Deze outfit heb ik samengesteld van stukken uit plaatsen die belangrijk voor me zijn. Daarbij staat de top voor verandering. Komende winter ga ik voor het eerst naar Midden- en Zuid-Amerika. Dat idee had ik allang, maar nu is het moment daar. De top is een zogeheten 'huipil' van ongeveer zestig jaar oud die uit Guatemala komt. Ik vond hem in een designwinkel in New York. Eigenlijk is het een kindermaat, waarvan ik zijkanten en halslijn deels heb opengeknipt. Hij is met de hand geweven en geborduurd. Door de kleurencombinatie ben ik er helemaal weg van. Maar ook omdat hij rafels heeft, oud en versleten is. Ik hou ervan als iets geleefd heeft."

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden