ColumnNaomi Smits

Ik voel me als een nieuwe speler van Ajax

Heeft u dat verhaal al eens gehoord van die juf die bijna moest huilen in de supermarkt? Toen haar oud-leerling haar zowat doodknuffelde en smekend vroeg wanneer ze terugkwam naar groep 3, omdat hij haar zo miste? Nee? Nou, bij dezen dan. Daar stond ik dan, tussen de roerbakgroenten en citrusvruchten. Mezelf afvragend waar ik in hemelsnaam aan begonnen was.

We zijn nu zo’n zeven weken verder sinds ik van baan heb gewisseld. En om eerlijk te zijn: ik heb het best zwaar. Overstappen van de ene naar de andere school – na tien jaar trouwe dienst en dan ook nog eens halverwege het schooljaar – is niet niks.

Een knoop in mijn maag

Ja, hoor ik u denken, die keuze heb je toch echt zélf gemaakt. Klopt als een bus. Maar dat neemt niet weg dat ik het niet makkelijk heb. Ik geef ruiterlijk toe dat ik dagen achtereen met een knoop in mijn maag naar mijn nieuwe werkplek ben gefietst. Heb ik wel de juiste keuze gemaakt?, ging het steeds als een mantra door mijn hoofd.

Van een vertrouwde omgeving met bekende kinderen (o, wat miste ik mijn groep 3), ouders en collega’s naar een nieuwe stek met kinderen die ik nog niet goed ken en die mij nog niet goed kennen, wildvreemde ouders en collega’s. Een school met een andere identiteit, lesmethodes en afspraken.

Voor mijn gevoel begon ik weer helemaal onderaan. Als een starter die het allemaal nog moet leren en haar weg moet zien te vinden. Letterlijk ook, want de eerste twee weken liep ik steevast naar het verkeerde lokaal.

Overgang naar het voetbal

Ik maak even een overgang naar het voetbal. Vorige week maandag hoorde ik René van der Gijp bij ‘Veronica Inside’ zeggen hoe moeilijk het is om bij een nieuwe club te voetballen. Je wordt in een team gedropt waar een bepaalde dynamiek heerst, waar vriendschappen zijn ontstaan en waarin jij je rol moet zien te vinden. Het kost energie, tijd en een hele hoop geduld om aan elkaar en de omgeving gewend te raken.

Hoe een nieuwe speler van Ajax zich momenteel voelt, zo voel ik me ook. En dat geldt denk ik voor iedereen die van (onderwijs)baan wisselt. Alle begin is moeilijk.

Gelukkig lijkt zo vlak voor de voorjaarsvakantie alles wat vanzelfsprekender te worden. Ik ben de weg niet meer kwijtgeraakt, leer mijn zeer behulpzame collega’s beter kennen en weet mijn tranen te bedwingen, als ik mijn ex-derdegroepers in de supermarkt tegenkom. Ook mijn huidige leerlingen beginnen aan me te wennen, alhoewel de meeste jongens uit groep 7 en 8 het enigszins betreuren dat ik voor de ‘lampjes uit Eindhoven’ ben.

Maar als dat uiteindelijk nog het enige minpuntje is van mijn transfer naar deze nieuwe club, weet ik zeker dat ik de juiste keuze heb gemaakt.

Naomi Smits geeft les op de Driekoningenschool in De Meern. Voor de onderwijspagina’s van Trouw schrijft ze over het wel en wee van haar groep 7 en 8. Lees haar columns hier terug.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden