Klein Verslag

Ik vertrouw op het toeval en verdraaid, dat werkt!

Het Ding voor de Bijenkorf in Rotterdam.Beeld ANP

De tijdsdruk van een bijna dagelijkse rubriek als deze maakt dat ik mijn onderwerpen niet altijd heel grondig kan voorbereiden. Ik laat veel van het toeval afhangen, hopend dat iemand op het juiste moment mijn pad kruist. En verdraaid, het werkt. Om niet te zeggen: het werkt verbazingwekkend goed.

Een paar voorbeelden. Vorige week, bij de waterschapsverkiezingen, bezocht ik spontaan het kantoor van het Rotterdams Hoogheemraadschap, in de verwachting daar wat sfeer te kunnen opsnuiven. Maar het werd veel meer dan dat. Burgemeester Aboutaleb bracht op dat moment juist zijn stem uit, en ook dijkgraaf Van der Klugt was in de hal aanwezig, vermoedelijk om de eerste burger te verwelkomen. Ik kon beide heren zonder probleem bevragen over de geringe publiciteit die deze verkiezingen ten deel was gevallen.

Wat werkte dat heerlijk soepel. Gezagsdragers van dit formaat krijg je gewoonlijk niet zomaar te spreken. Ja, je mag een afspraak maken, maar alleen als het heel belangrijk is. Dat betekent eindeloos speuren in agenda’s en tegenwoordig veelal ook: vooraf het liefst al je vragen indienen. Is het verhaal af dan gaat het ‘ter autorisatie’ naar de afdeling communicatie. Waarop soms weer discussie ontstaat. Wat een verschil met het toeval zijn werk laten doen.

Half maart reisde ik naar Oostvoorne, in de hoop Jan van Marion te ontmoeten, de vierde generatie van zijn geslacht die een horeca-imperium bestiert. Ik meldde me bij ‘t Wapen van Marion, waar de baas ter plekke bleek. Binnen een kwartier zaten we aan tafel. Twee maanden eerder bekeek ik de World Press Photo-expositie. Tot mijn grote geluk bleek een student van de Fotovakschool present om over de foto’s te vertellen. Hij kende allerlei boeiende achtergronden en gaf het Klein Verslag van die dag extra lading.

Een engeltje

De grootste toevalstreffer overkwam me in augustus 2017. Een Trouw-collega had getipt dat Het Ding aan de Coolsingel zou worden gerestaureerd. Zo noemen Rotterdammers het moeilijk definieerbare kunstwerk van Naum Gabo vlakbij De Bijenkorf. Ik fietste de stad in en trof er, als een geschenk uit de hemel, een oude stedenbouwkundige – Ton Hermans was zijn naam – die alles over de sculptuur en de aanstaande restauratie wist te vertellen. Nog altijd kan ik nauwelijks bevatten dat we elkaar precies op het juiste ogenblik tegenkwamen. Wat een toeval.

Of, is het wel toeval? Ik bedoel niet dat de Almachtige erachter zit. Als Hij op die manier al zou bestaan, zijn er op aarde wel belangrijker zaken te regelen, dunkt me, dan de inhoud van Klein Verslag. Nee, misschien heeft dit journalistieke geluk te maken met loslaten. Door tijdnood gedwongen erop rekenen dat het wel zal lukken. Hoop verandert in vertrouwen: het zal zeker goed komen. Ik stond altijd sceptisch tegenover dat loslaat-verhaal waardoor gunsten als vanzelf in jouw richting zouden komen. Maar nu ik het zo vaak achter elkaar ervaar, denk ik: er moet toch een kern van waarheid in zitten.

Zo bezien is Klein Verslag voor mij ook een medicijn, dat me geneest van mijn controledrift. Het hangt niet van mij af. “Het is een engeltje”, zei een kennis quasi-serieus. Een engeltje. Dat vind ik ook goed. Me realiserend dat een engel ook zo kan wegvliegen. En bij de meesten zelfs nooit op de schouder heeft gezeten.

Eerdere afleveringen van het Klein verslag leest u op trouw.nl/kleinverslag.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden