'Ik trek soms wel 140 kilo aan oud ijzer mee'

Net als zo’n tweehonderd anderen zwerft Ronnie Vister (49) door de Arnhemse straten. Fotograaf Koen Verheijden volgde deze dakloze een half jaar lang. Bij de oud-ijzerhandel, de nachtopvang en samen met zijn hondje Spike.

Ronnie Vister (49) is dakloos. Echt erg lijkt hij dat niet te vinden. Zes dagen per week fietst hij door Arnhem, op zoek naar oud ijzer. Hondje Spike rent dan schijnbaar tevreden naast hem. „Allebei zijn we dakloos, maar zo voelt het niet”, zegt Vister.

Hij heeft zojuist de nachtopvang verlaten. Bijna elke nacht slaapt Vister daar, sinds hij anderhalf jaar geleden zijn huis is uitgezet wegens ’vervuiling’. „Het was inderdaad een vies rommeltje”, bekent hij. Zijn hond is niet welkom bij de nachtopvang, die heeft ’s nachts een ander adres.

Vister woonde met vijf honden in een huis in de binnenstad van Arnhem. Vier daarvan heeft hij destijds naar het asiel gebracht, maar van Spike kon hij geen afstand doen. Die gaat overal mee naartoe.

Ook naar het inloophuis van de kerk. Elke dinsdag en donderdag drinkt Vister daar een kopje koffie. „Dit is nu mijn thuis. Hier is het gezellig en lekker warm. Met andere daklozen doe ik hier af en toe een spelletje.”

Rond twaalf uur in de middag gaat Vister met zijn ’kameraad’ Frans op pad, de stad in. Op zoek naar oud ijzer, om wat bij te verdienen. Dat werk doen ze al twintig jaar samen. „Gisteren hebben we voor dertig euro de man op gehaald. Frans doet het alleen voor de sigaren, hij rookt wel twee dozen per dag.”

Het enige verschil met zijn vroegere leven is, volgens Vister, dat hij nu niet meer in zijn eigen bed slaapt. Hij is al jaren gewend om door de stad te zwerven, ook toen hij nog een huis had. „Iedereen kent mij en Spike. We worden herkend aan het karretje roest achter mijn fiets. Soms trek ik wel 140 kilo mee.”

Vister maakt ondanks alle ellende een gelukkige indruk. Hij noemt zichzelf dan ook ’geen gewone zwerver’. „Ik ben een dakloze die er goed uitziet. Ik zorg voor nette kleding en soms spuit ik een fris luchtje onder mijn oksels.” Als zijn mobiele telefoon rinkelt, begint hij te glimmen. „Mijn vriendinnetje.”

Vister heeft er altijd voor gezorgd dat hij wat geld verdiende. Als hij krap bij kas zat, verkocht hij ’zelf-gevonden voorwerpen’ op de markt. Of hij liet zijn honden dekken en verkocht de pups voor 150 euro per stuk. „Dan kon ik weer een tijdje vooruit.”

In Arnhem is Vister niet alleen bekend vanwege zijn opvallende verschijning, hij is ook politiek actief. Bij de lokale afdeling van de Centrum Democraten (CD), de partij die in 1984 werd opgericht door Hans Janmaat. Vister, zowel penningmeester als secretaris van de partij, runt de CD met lijsttrekker Henny Selhorst.

Ze zitten niet in de gemeenteraad en besteden eigenlijk alleen aandacht aan de partij als er verkiezingen aankomen. „Het is allemaal zo rechts als het maar kan”, lacht Vister hard. Dan, serieuzer: „Ik ben het niet eens met alle standpunten. Maar ik doe het een beetje voor Henny. Die past wel eens op mijn hond.”

Als Ronnie zijn fiets weer opstapt – op zoek naar oud ijzer – begint het te plenzen. „Dat is een groot nadeel van zwerven. Je kunt nooit eens goed schuilen voor de regen.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden