'Ik speel graag met musici uit andere culturen'

Eric Vloeimans heeft zich opgewerkt tot Nederlands toptrompettist. Een gesprek over zijn werk en internationale jazzcontacten. ,,Nederland is een klein land. Als je hier lange tijd veel doet, wordt je uitgekotst. Dus móet je wel verder kijken.''

Jarenlang gold de inmiddels 37-jarige Eric Vloeimans als de nummer twee van de Nederlandse jazztrompettisten. Niet dat hij technisch of muzikaal Jarmo Hoogendijks mindere was. Het was eerder een kwestie van de verlegenheid van de Rotterdammer tegenover de flair van de Hagenaar. Hoogendijk wist zijn mondje te roeren en kwam daarmee veelvuldig in de publiciteit. Vloeimans deed het rustiger aan en concentreerde zich op zijn muziek. Met succes.

Wie het anno 2000 over Nederlands toptrompettist heeft, heeft het over Eric Vloeimans. Hij speelt als gastsolist bij onder anderen zangeres Kristina Fuchs, maakt vast deel uit van Michiel Braams Bik Bent Braam en treedt regelmatig op met het 'superimprovisatietrio' Borstlap/Vloeimans/Reijseger. Daarnaast leidt hij zijn eigen kwartet. En hij toert momenteel met het trio van de Finse pianist Jarmo Savolainen. ,,Daarmee spelen we overigens zowel zijn als mijn muziek. Daarvoor kunnen we putten uit twee cd's, zijn trio-cd 'Grand Style', waarop ik meespeel, en 'Umai', mijn tweede kwartet-cd met een 'transatlantische' bezetting.''

Twee jaar geleden maakte Vloeimans de cd 'Bitches & Fairytales' met zijn Transatlantic Quartet, zo genoemd omdat hij daarin speelde met de Engelse pianist John Taylor en met twee Amerikanen, bassist Marc Johnson en drummer Joey Baron. ,,Een bezetting om van te dromen, maar ook eentje die je hooguit kon krijgen voor een enkele studiosessie. Voor concerten hebben ze simpelweg geen tijd.''

Toen de plaat -het resultaat van een sessie van nog geen zeven uur- uitkwam, kon er zodoende geen tourneetje aan worden gekoppeld, althans niet met de oorspronkelijke bezetting. Wat Taylor betreft, lag dat makkelijker. Eerder dit jaar gaf Vloeimans enkele concerten met de Engelsman, de Amerikaanse drummer Joe LaBarbara en de Italiaanse bassist Furio di Castri. ,,Goed ingespeeld doken we ook even de studio in. En zie het gevolg: 'Umai'.''

De studiosessie voor de 'Bitches & Fairytales'-cd was mede georganiseerd door de Nederlandse Wereldomroep, een organisatie die zeer haar best doet Nederlandse musici buiten de eigen grenzen te promoten. Mede door de alom goed ontvangen 'Bitches & Fairytales'-cd speelt Vloeimans tegenwoordig regelmatig in het buitenland.

,,Nederland is een klein land. Als je hier lang veel doet, wordt je uitgekotst. Dus móet je wel verder kijken. Bovendien vind ik het interessant om met mensen uit andere culturen te spelen, zoals nu met die Finnen. In hun muziek klinkt meer het ECM-gedachtengoed door. Het is fijn om daarmee kennis te maken, om het maar niet te hebben over hoe je zo je werkterrein vergroot. Jarmo Savolainen zorgde voor optredens vorige week in Spanje en Ierland, ik regelde een concert in Duitsland en een serietje in Nederland.''

Werkt dat ook zo met John Taylor?

,,Nee, dat niet. Jarmo en ik zijn leeftijdsgenoten, Taylor is twintig jaar ouder. Als hij in Engeland een trompettist nodig heeft, belt hij Kenny Wheeler. Niet mij. Al kan dat nog komen. Ik hoef ook niet zo nodig een wederdienst. Ik vraag hem omdat ik graag met hem wil spelen, omdat hij mijn spel verder kan helpen. En natuurlijk hoop je dat je ook eens gevraagd wordt. Maar als dat niet gebeurt, is dat ook goed.''

Jouw spel heeft zich de afgelopen tien, vijftien jaar ontwikkeld van tamelijk traditioneel tot tamelijk open.

,,Ik ben voortdurend op zoek naar nieuwe paden om te bewandelen. Uit een grote vrijheid iets starten en daarin structuur aanbrengen, boeit mij enorm. Maar iets wat van zichzelf al structuur heeft, openbreken, of, zoals Breuker dat zegt, door de gehaktmolen halen, vind ik even spannend. De ene keer lukt het wat beter dan de andere keer. Dat hangt ook af van de mensen met wie je werkt. Het uitzoeken van de juiste musici voor het stadium van mijn ontwikkeling gaat me ook steeds beter af, Binnenkort speel ik met de Amerikaanse gitarist David Tronzo. Daar kijk ik echt naar uit.''

Vloeimans vertelt dat hij voor een compositieopdracht voor de volgende Jazzmarathon in Groningen een kwartet heeft samengesteld met Tronzo, de Noorse bassist Lars Danielson en de Finse drummer Markku Ounaskari van het Jarmo Savolainen Trio. ,,Ik laat het materiaal met opzet erg open. Tronzo is iemand die vanuit een enorme vrijheid kan creëren. Met z'n drieën kunnen zij mij een enorme trap vooruit geven. Ik verwacht dat zij mij, net als Ernst Reijseger dat zo goed doet, alle hoeken laten zien en me voortdurend gespitst houden. Want daar gaat het mij toch om.''

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden