Ik moet wel mee in de concurrentie tussen zzp'ers

NATASCHA VAN WEEZEL

Lieve Papa,

Hoe hebben jullie het in Florida? Zijn jullie nu aan het winkelen in één van de vele malls of liggen jullie op het strand van South Beach? Heb je mama al zover gekregen om naar het Holocaust-monument te gaan? Daar wil je toch altijd heen als je in de buurt bent?

Ik moet eerlijk toegeven dat ik wel een beetje jaloers ben. Julie verdienen het uiteraard om lekker te genieten van mooie reizen naar Amerika en Australië als echte pensionado's. Toch vraag ik me af of ik 'later als ik groot ben' ook zo kan leven. Ik behoor namelijk tot de generatie die het, naar alle waarschijnlijkheid, voor het eerst sinds de Tweede Wereldoorlog in financieel opzicht niet beter zal krijgen dan haar ouders.

Om meteen je vraag te beantwoorden: nee, ik hou jou zeker niet persoonlijk verantwoordelijk voor de concurrentiestrijd tussen mij en mijn leeftijdsgenoten. Ik denk dat dit vooral komt door overaanbod op de arbeidsmarkt. Zoals je weet liep ik na mijn studie de ene stage na de andere. Ik werkte soms meer dan zestig uur per week voor het schamele bedrag van 200 euro per maand. Als ik op een echte baan solliciteerde werd ik afgewezen, want er kwamen minstens achthonderd andere brieven op de vacature.

Je lijkt nu alleen nog 'voor een betrekking op eigen niveau' in aanmerking te komen als je naast je reguliere opleiding ook over buitenlandervaring en een bestuurlijke functie beschikt. Een taal als Mandarijn doet het goed op je cv, naar vloeiend Arabisch schijnt ook vraag te zijn. Geen lullige eisen. Vandaar dat een groot percentage van de afgestudeerden post sorteert of borden afwast.

Ik heb vriendinnen met twee universitaire masters op zak. Ze zijn nu barista bij de Coffeecompany. Een vriend van me is psycholoog. Tot nu toe komt hij niet verder dan een onbetaalde werkervaringplek.

Na drie stages en vijftig afwijzingen besloot ik - net als vele anderen - zzp'er te worden. Dat is fijn, want het geeft veel vrijheid, maar kent ook wat nadelen. Voor jullie was het de normaalste zaak van de wereld om een vaste arbeidsovereenkomst te krijgen met vakantietoeslagen, een dertiende maand en een auto van de zaak.

Wij worden nog weleens uitgeknepen door kwaadwillende opdrachtgevers ('een boekenbon moet genoeg zijn, als je voor onze website schrijft is dat toch goed voor jouw exposure?') en bouwen geen pensioen op. De meeste zelfstandigen zijn niet verzekerd.

Natuurlijk spreekt het dan voor zich dat ik mee ga doen met de concurrentiestrijd, hoezeer dat ook indruist tegen alles wat ik van jullie heb geleerd. Maak je geen zorgen: de teksten van Bertolt Brecht staan nog vers in mijn geheugen gegrift. Je kan me 's nachts wakker maken voor een lesje Holocaust aan kinderen die daar van huis uit niets over meekrijgen en ik zou niets liever willen dan me fulltime ontfermen over mensenrechten.

Maar aan het einde van de maand moeten de rekeningen wel worden betaald. Om over een verre reis nog maar te zwijgen.

Vader Max en dochter Natascha van Weezel, beiden journalist, schrijven elkaar wekelijks over wat hen bezighoudt.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden