Ik moet mijn neef gelijk geven

Op 13 september stelde ik mijn neef Menno Heeresma aan de lezers van deze column voor. Ik beloofde toen dat ik geregeld zou berichten over deze geboren vechter met een, zoals hij het noemt, roestvrijstalen atheïsme. Dat is er nog niet van gekomen door een praktisch probleem.

Als vrijwel geheel verlamde ALS-patiënt die via een tracheostoma beademd wordt, kan Menno niet meer praten en alleen nog communiceren door middel van zijn computer. Hij moet ieder woord, iedere zin vormen met een mondmuis, een soort joystick die hij met zijn lippen beweegt en waarmee hij klikt door erop te blazen. Het doen van de eenvoudigste mededeling is een zware en tijdrovende inspanning. Dat weerhoudt hem er niet van lange, zorgvuldig geformuleerde mails te schrijven. Die zorgvuldigheid heeft hij meegenomen uit zijn vroegere werk als advocaat en stafjurist bij de Raad van State. Menno ziet zich geregeld genoodzaakt verzorgers, artsen, leveranciers van medische hulpmiddelen en instanties bij de les te houden, en daarbij neemt hij nooit een blad voor de mondmuis. Na weer een gewonnen conflict mailde hij me triomfantelijk: "Het bewijs dat krachttermen, mits zorgvuldig ingezet, wel degelijk effectief kunnen zijn."

Die vele mails, noodzakelijk om in zijn eigen huis te kunnen blijven wonen, ja, om in leven te blijven, gingen wel ten koste van de tijd voor onze correspondentie. Maar nu heeft hij een langere reactie kunnen geven op mijn column van 29 november, waarin ik pleitte voor een Nederlandse nucleaire afschrikkings- en vergeldingsmacht.

Wapens en militaire zaken zijn een geliefd gespreksonderwerp tussen ons. Menno bewaart goede herinneringen aan zijn diensttijd. Als mitrailleurschutter bij de landmacht leerde hij hoe je met ongemakken moet omgaan. Kou, hitte, doorweekte kleding, zware bepakking, kapotte voeten, honger, uitputting - je moet erom lachen, je moet er plezier in scheppen, je moet er steeds meer van willen, méér, méér, méér! Bij marsen droeg hij niet alleen de 10 kilo zware MAG (Mitrailleuse d'Appui Général) plus bijbehorende patroonbanden én een uzi, maar niet zelden ook de bepakking van een maat die het niet kon bijbenen. Het hielp dat hij toen een grote, sterke kerel was. Menno zegt dat ALS een ziekte is die vaak stoere mannen treft. De houding die hem in zijn diensttijd heeft geholpen, helpt hem thans de verschrikkingen van zijn ziekte te doorstaan.

Menno staat kritisch tegenover mijn pleidooi voor Nederlandse kernwapens. Hij schrijft: "Dan moeten ze op de nieuwe duikboten komen. Anders zijn ze te kwetsbaar. Bovendien lokken atoomwapens een first strike uit. De vraag is vervolgens of het kruisvluchtwapens moeten zijn of ballistische raketten. De eerste zijn relatief eenvoudig neer te halen en hebben een beperkt bereik. Ballistische raketten, zoals de Trident, kunnen echter alleen op nucleaire onderzeeboten. Dat is allemaal niet eenvoudig en kost ongelooflijk veel tijd als het al haalbaar is. Ik ben toch meer voor investeren in de afweer. We hebben onderzoeksinstituut TNO en defensiebedrijf Thales en we zijn al koploper in Europa met de LCF's (fregatten) en de PAC3 (Patriotraketten). De Navo blijft ook in dat verband onmisbaar. Alles loopt via commandocentrum Ramstein en de SM3's (luchtdoelraketten) staan in Roemenië en Polen. Groet, Menno."

Ik moet mijn neef gelijk geven. Een Nederlandse atoommacht is waarschijnlijk onhaalbaar. Reden temeer om serieus te investeren in een ultramoderne raketafweer. En snel.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden