Reportage

'Ik leer China kennen in de trein'

Treinfanaat Hu Jinming Beeld Elke Scholiers
Treinfanaat Hu JinmingBeeld Elke Scholiers

Hu Jinming (23) is een groot treinenliefhebber. Op zijn reizen door China ontmoet hij veel mensen. Deel drie in een serie over transport in en rond Peking.

In het voorbijgaan aait Hu Jinming de hogesnelheidstrein die voor vertrek klaarstaat op het Weststation in Peking. Als de aerodynamische trein even later vertrekt, zwaait hij die na. " Ik houd echt van ze", zegt hij.

Hu, een opgewekte jongeman, is gek van voetbal en treinen, vooral van het supersnelle nieuwe type 'fuxing hao'. Hij heeft een kaart waarmee hij onbeperkt kan reizen en dat doet hij ook vaak, bij voorkeur met een van de vele hogesnelheidstreinen. Hij is opgegroeid in de zuidelijke regio Guangxi en naar Peking gekomen voor behandeling van beenmergdepressie, een zeldzame auto-immuunziekte waarbij de patiënt onvoldoende bloedcellen produceert. "Vijf jaar geleden heb ik een beenmergtransplantatie gehad, nu ben ik helemaal hersteld."

We nemen de hogesnelheidstrein naar Baoding, een stad met ruim tien miljoen inwoners ten zuiden van Peking. "Mijn eerste herinnering is dat mijn opa me meenam om te gaan kijken naar een dubbeldekstrein. Een tijdje later ben ik in een rijdende vrachttrein geklommen."

Hu haalt drie boeken tevoorschijn waarin hij alle kaartjes van zijn reizen bewaart. "Ik heb er thuis nog drie. Op de kaartjes heb ik aantekeningen gemaakt, zodat ik kan zien wanneer ik reisde en met wie. Kijk, dit is een kaartje van een trip naar Guangdong, waar mijn vriendin woont." Die reis duurde vanuit Peking tot enkele jaren geleden veertien uur, nu nog maar vier.

Contacten

Chinezen kunnen dankzij de snelle treinen verder reizen en zo mensen ontmoeten, zegt Hu. "Ik heb veel contacten gemaakt door de trein, ik vind het leuk om vrienden te hebben in het hele land. Ik ben geïnteresseerd in geschiedenis en verschillende culturen, ik maak graag omwegen om ergens te komen. Zo ben ik naar Nanjing en Hangzhou gereisd, twee mooie Chinese steden."

Ongemerkt is de trein op zijn topsnelheid op dit traject gekomen, 300 kilometer per uur. Het vlakke landschap vliegt voorbij, binnen is daar weinig van te merken. Geen lawaai, geen trillingen. De treinen rijden stipt op tijd, de stations zijn ruim en schoon.

Veel Chinezen zijn trots op dit technische hoogstandje, weet Hu. "De aanleg van het hogesnelheidsnet is een van de belangrijkste ontwikkelingen in China van de afgelopen jaren. Het net is heel groot en de treinen rijden tot wel 350 kilometer per uur. Dat heeft het leven van veel mensen makkelijker gemaakt."

Terwijl hij verschillende knopjes uitprobeert, vertelt hij over zijn liefde voor de trein. "Voor mij is dit niet zomaar een vervoermiddel, ik ben eraan gehecht. Deze trein lijkt groter dan ik, maar ik zie hem als mijn kind. Ik ben in werkplaatsen geweest en naar de tests gaan kijken. Ja, dat is zoals de eerste stapjes van een kind zien."

Op het gloednieuwe station van Baoding stappen we over naar Tianjin, een stad met meer dan vijftien miljoen inwoners ten zuidoosten van Peking. Het station daar telt achttien perrons, uitsluitend voor hogesnelheidstreinen. We moeten vijf keer door de controle: kaartjes en identiteit worden gecheckt en twee keer gaan de tassen door de scanner.

Fraude en veiligheid

Maar niet alles is perfect: er zijn verhalen over fraude bij de aanleg van spoorlijnen, zo zouden schakelkasten niet deugen en zou er zelfs huisvuil in brugpijlers zijn gestort. Toch vertrouwt Hu op het spoor. "De mensen die eraan bouwen letten goed op. Ik ben in de werkplaatsen geweest en ik heb gezien hoeveel aandacht ze besteden aan de veiligheid."

Hu heeft vanwege zijn ziekte en de behandelingen ver van huis ook veel moeten reizen. Die behandelingen kostten veel geld, in totaal enkele honderdduizenden euro's, en de zorgverzekering vergoedde maar een klein deel. "Mijn vader heeft hard gewerkt voor mijn gezondheid, en mijn ouders hebben leningen afgesloten en een nieuwe hypotheek."

Tekst loopt door onder de afbeelding.

null Beeld Elke Scholiers
Beeld Elke Scholiers

Zijn toekomstkansen, die voor jonge Chinezen zo belangrijk zijn, hebben geleden onder zijn ziekte. "Ik kon niet studeren, ik had te veel zorg nodig en was vaak onderweg. Twee dingen hebben me erdoorheen gesleept: treinen en voetbal. Nee, mijn vriendin val ik niet lastig met mijn zorgen. Ze is een fantastische studente en ze heeft het heel druk.

"Nu wil ik ook gaan studeren, en dan later in finance werken of zakenman worden." Voorlopig is Hu actief voor een club van treinliefhebbers, die ook een site onderhoudt. Zijn grote droom: "De wereld zien en verschillende culturen leren kennen."

Grootste en drukste net ter wereld

De eerste hogesnelheidstrein in China reed tien jaar geleden. Inmiddels telt het land 22.000 kilometer aan hogesnelheidsspoor, meer dan enig ander land. Met 1,44 miljard reizigers in 2016 is het Chinese net ook het meest gebruikte ter wereld.

De eerste treinstellen werden gebouwd in joint ventures met westerse en Japanse bedrijven als Siemens, Alstom, Bombardier en Kawasaki. Inmiddels zijn er plannen voor export van de Chinese hogesnelheidstreinen naar Brazilië, Saudi-Arabië, Rusland en zelfs de Verenigde Staten.

Lees ook de eerdere delen uit deze serie

Gemaskerd op de pedalen voor een schoner Peking
Iedere dag dik twee uur in de stampvolle metro

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden