'Ik kies voor lekker leven met de islam'

Mannequin, fotomodel, jongste accountmanager en sinds kort ook nog schoonheidskoningin. Geen carrière die je verwacht bij een vrouw van Marokkaanse komaf, opgevoed met de islam. De weerstand in Marokkaanse kring is dan ook groot. ,,Mijn vader is bezorgd over mij, maar trekt zich van die kritiek niets aan'', zegt Raja Moussaoui (23) uit Roermond.

Haar idealen zijn veel geld verdienen, liefst voor haar dertigste in een BMW uit de 7-serie rijden, maar ook: een evenwichtig leven leiden; de balans vinden tussen het geloof en de rest. ,,De islam zit in mij, al ben ik het niet met alles eens. Je zult mij geen hoofddoek zien dragen...''

Ze begeeft zich tussen vrienden die net zo ambitieus en succesvol zijn als zijzelf. ,,Een kennis van mij is 21 jaar en makelaar. Het gaat onwijs goed met hem. Een eigen financieel bedrijf, dat zou ik ook wel willen.'' Ze weet dat ze een zondagskind is. Dankzij haar ouders die -vaak tegen de stroom van de Marokkaanse mores oproeiend- haar alle kansen geven. Maar die weet ze dan ook optimaal te benutten, door keihard te studeren en te werken en bij alles wat ze doet te streven naar perfectie.

,,Mijn ouders komen uit Marokko; mijn familie woont er nog. Mijn vader was vroeger een avontuurlijk type. Op zijn achttiende kwam hij naar Nederland om te studeren, maar eenmaal hier bleek dat hij onder valse voorwendsels was gelokt en in een fabriek kon gaan werken. Hij besloot een jaar te blijven, geld te verdienen en naar Marokko terug te keren, maar hij is gebleven. Zijn verloofde kwam over en even later kwam ik. Mijn moeder was zestien toen ze mij kreeg. Later kwamen mijn broer (nu 18) en mijn zusje (13).''

Dat hij nooit verder heeft kunnen studeren, zit vader Moussaoui nog steeds dwars. ,,Van het zware werk in de fabriek werd hij ziek en arbeidsongeschikt. Hij nam zich voor zijn kinderen optimale kansen te geven. Daar heeft hij zich wel 200 procent voor ingezet. Zelfs toen wij moesten rondkomen van een uitkering, zag hij kans 300 gulden per maand opzij te zetten voor mijn treinkaartjes naar school.''

Op school ging Raja als een speer. Van 2 mavo stapte ze over naar 3 havo en op haar zestiende zat ze in Heerlen op de hogeschool. Ze studeerde er facilitair management, was op haar 20ste klaar en zag de werkgevers voor haar in de rij staan. Ze koos voor een carrière bij een grote bank, waar ze zich, na een intensieve inwerkperiode, jongste accountmanager van Nederland mocht noemen.

Tot die tijd is ze thuis streng met de Koran, opgevoed. ,,Mijn ouders leven volgens de islam. Ze bidden vijf keer per dag en doen aan de ramadan. Mijn moeder loopt met een hoofddoek. Toen ik studeerde, mocht ik niet uit en werd er streng op gelet dat ik mijn schoolwerk goed deed.'' Wel worden haar activiteiten toegestaan waar de meeste andere Marokkaanse meisjes alleen maar van kunnen dromen. Zo mocht ze op zwemles. Ze heeft last van astma en zwemmen is goed voor haar. Ze haalde alle diploma's van de reddingsbrigade en werd zwem instructrice. Ook mocht ze op judo. Ze judode zich naar de (op een na hoogste) bruine band en schopte het tot scheidsrechter. ,,Op districtswedstrijden mannen van twee meter straf geven. Heel leuk is dat!''

,,Mijn vader was streng, maar hield mij altijd voor dat ik, zodra ik was afgestudeerd, mocht doen wat ik wilde. Hij heeft mij inderdaad zelf alle keuzen gelaten en is me blijven steunen, al zet hij vraagtekens bij sommige van mijn activiteiten.'' Zoals bij haar modellenwerk. ,,Toen ik daar vorig jaar mee begon, waren mijn ouders bezorgd, maar ze willen dat ik gelukkig word, dus staan ze het niet in de weg. Ze zijn belangstellend, maar er blijft een spanningsveld.''

,,Zo willen ze bijvoorbeeld erg graag dat ik met een Marokkaanse jongen trouw. Liefde is voor mij echter een gevoelskwestie. Het zou kunnen hoor, dat ik een Marokkaan trouw, maar misschien ook niet. Je kunt niet op voorhand zeggen van wie je gaat houden. Maar ik weet zeker dat als ik met een Nederlander trouw, mijn ouders op de bruiloft zullen zijn.''

Vanaf het moment dat ze op zwemmen ging, stuitten zij en haar familie op weerstand in de Marokkaanse gemeenschap, waar iedereen in Roermond elkaar kent. Vooral haar ouders hebben er last van. ,,Door mij zoveel vrijheid te geven, is mijn moeder veel vriendinnen kwijtgeraakt. Mijn vader kreeg van familie in Marokko te horen hoe hij er toch bij kwam om zoveel geld aan mij te besteden. Ik was toch maar een meisje... Weggegooid geld, vonden ze. Dat ik in een badpak rondhuppelde vonden ze maar niets en dat ik aan een lijfelijke sport deed -met mannen!- was helemaal uit den boze. Mijn vader was ook wel bezorgd, maar liet zich aan de kritiek en sociale druk niets gelegen liggen. 'Jij voedt mijn dochter niet, kleedt mijn dochter niet, hebt haar geen leven geschonken en hebt niets over haar te zeggen', zei hij dan...''

De weerstand in Marokkaanse kring werd pas echt groot, toen Raja als fotomodel en mannequin aan de slag ging en helemáál toen ze enkele weken geleden besloot aan een missverkiezing in het Belgische Lanaken mee te doen, die ze prompt won. Hoe raakte ze in die wereld verzeild? ,,Toen ik nog op school zat, was ik het bolleboosje. Ik droeg een bril, had vlechtjes, puisten, was het lelijke eendje van de klas en helemaal niet met mijn uiterlijk bezig. Ik heb mezelf nooit mooi gevonden. Een vriendin vroeg me voor de gein of ik wilde meedoen aan een modellenwedstrijd in Eindhoven. Ik heb het gedaan. Het leek me leuk om eens één keer in de spotlights te staan.''

De zwaarste kritiek is intussen verstomd en hier en daar omgeslagen in bewondering en waardering. ,,Laatst zei een Marokkaanse vrouw tegen mijn moeder: 'Mijn man heeft onze dochter ook op zwemles gedaan.' En andere meisjes krijgen te horen: 'Doe maar als Raja.' Ik realiseer me goed dat ik die voorbeeldfunctie heb.'' Ze mag zich in België en Nederland miss Limburg noemen, maar blijft er nuchter onder. ,,Ik kies voor een carrière bij de bank en voor een lekker leven met de islam. Ja, dat kan heel goed. De islam zit in je hart of niet. Ik bid niet. In plaats van dat vijf keer per dag te doen, kan ik beter elke dag iets goeds doen; iemand helpen. Dat is veel bevredigender.''

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden