'Ik kan niet wachten om aan de slag te gaan in Gods wijngaard'

Lennart van Berkel(32) woont in Maassluis en is afgestudeerd op 28 februari. Hij heeft een lichte voorkeur voor het predikantschap in een stad.

"Zeven jaar geleden zat ik niet goed in mijn vel. Dat kwam doordat God op de achtergrond was geraakt. Op mijn werk ging het goed, daar lag het niet aan. Ik werkte als consultant en hield me vooral bezig met mijn volgende leaseauto en of ik salarisverhoging zou krijgen. 'Is dit wat ik wil met mijn leven?', dacht ik. Het voelde niet goed om alleen maar met geld en zaken bezig te zijn. Ik ben me af gaan vragen: waar hield ik als kind ook alweer van? Ik dacht terug aan de catechisatielessen waarvan ik vroeger genoot. Die bijbelverhalen vond ik prachtig. Ook heb ik gedurende mijn leven vaak te horen gekregen - soms van volslagen onbekenden - dat er wel eens een dominee in mij zou kunnen schuilen. Dat komt denk ik door mijn manier van communiceren en mijn interesse in andere mensen. In 2006 besloot ik mijn baan op te zeggen om theologie te gaan studeren. Ik wist dat ik er enorme spijt van zou krijgen als ik niet zou doen wat ik echt wilde. Mijn collega's reageerden verbaasd maar positief. Plotseling onthulden sommigen dat ze ook geloofden! Nu ben ik op zoek naar een gemeente die mij als dominee wil bevestigen. Ik ben vol vertrouwen dat ik die zal vinden. Ik weet dat God een plan met mij heeft. Door mijn levenservaring - ik heb al gewerkt en heb een dochtertje van twee - kan ik me onderscheiden van de jonge afgestudeerde predikanten. Daarbij heb ik het talent goed naar mensen te kunnen luisteren en ze als volwaardig persoon te zien."

Petra de Nooy(29) komt uit Rotterdam en is vorig jaar op 28 november afgestudeerd. Ze zou graag dominee worden in een grote stad.

"Ik ben opgegroeid als domineesdochter. We woonden met ons gezin in zo'n mooie pastoriewoning bij de kerk. Doordat mijn vader predikant was, heb ik het vak van dichtbij kunnen meemaken. Ik weet dus waar ik aan begin. Hij had het vaak ontzettend druk, maakte lange dagen en werkte meestal ook 's avonds. Mensen konden constant een beroep op hem doen. Dat vind ik het mooie aan dit vak. Je kunt echt wat betekenen voor mensen tijdens de belangrijke momenten in hun leven. Of dat nu een geboorte is of iets triests zoals een sterfgeval. Binnen de kerk is er nu veel aan het veranderen. De vergrijzing is hiervan een voorbeeld. Jongeren voelen zich niet meer zo verwant met de kerk als vroeger. Dit moeten we kunnen veranderen. Ik zie het echt als mijn missie om meer jonge mensen bij de kerk te betrekken. We zouden bijvoorbeeld nieuwe muziekstijlen kunnen gebruiken die ook een jonger publiek aanspreken. Ik was ooit op een conferentie waar iemand vertelde over een nieuwe versie van 'Zij gelooft in mij' van André Hazes. Dit werd nu: 'Hij gelooft in mij', dacht ik. Erg grappig. Ik ben niet bang dat de kerk uit onze maatschappij zal verdwijnen. Zolang er mensen zijn die geloven, zijn er kerken. Er zijn verschillende manieren waarop ik, als beginnend dominee, zoek naar een geschikte gemeente. Af en toe bezoek ik conferenties, van het Evangelisch Werkverband bijvoorbeeld, om te netwerken en daarnaast geef ik preekbeurten bij kerken door het hele land. Het liefst zou ik als dominee in de Randstad werken. Ik zoek een missionair gerichte gemeente."

Hans van Rumpt(46) uit Alblasserdam studeerde op 5 maart af als gemeentepredikant. Het maakt hem niet uit waar, zolang hij maar als dominee aan de slag kan.

"Mijn vrouw was eerst niet echt enthousiast toen ik haar vertelde dat ik theologie wilde studeren. Ik kom uit een bevindelijk gereformeerd nest en ben dus van huis uit altijd bezig geweest met het geloof. Ooit had ik God de belofte gedaan predikant te worden. Op mijn 36ste hoorde ik een preek over het inlossen van je geloften. Goed, Heere, ik zal het doen, zei ik die nacht tegen Hem. Ik moest mijn vrouw uitleggen dat ik niet veel meer thuis zou zijn. Een deeltijdstudie theologie kost veel tijd. Ik werkte toen nog als manager in een verzorgingstehuis, had een stabiel inkomen en was regelmatig thuis. In het begin was het nieuwe pad dat ik was ingeslagen iets waar zij aan moest wennen. Dit veranderde toen ik in de zomervakantie van 2005 pastor werd op een camping op de Veluwe. Dat is mooi, campingpastor zijn! De drempel voor mensen om op een pastor af te stappen die daar in korte broek rondloopt, is lager.

Mijn vrouw, die ook gelovig is, ging mee en kreeg daar ineens haar eigen rol. Campinggasten die mij niet durfden te benaderen, legden eerst contact met haar. Later kwamen ze dan bij mij om over het geloof te spreken. Mijn moeder is er erg trots op dat ik afgestudeerd ben. Ze kon het lange tijd over niets anders hebben dan over het kerkelijk examen waarvoor ik was geslaagd. Het zou mooi zijn als ze nog zou kunnen meemaken dat ik straks ergens bevestigd wordt als predikant. Ik kan niet wachten om in een eigen gemeente binnen Gods wijngaard aan de slag te gaan."

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden