'Ik hoorde het geluid van oorlog; dat maakte indruk, maar het went snel'

TEKST: MARIJE VAN BEEK FOTO: MERLIJN DOOMERNIK

Rinke Wagenaar (27) bij Villa Aardenburg in Doorn

"Mijn eerste week in Afghanistan bemande ik een buitenpost. Een wachttoren op een zandvlakte: het was er steenkoud. Tot er uit het niets raketten overvlogen en bommen vielen. De kou was ik op slag vergeten. Ik hoorde voor het eerst het geluid van oorlog. Dat maakte indruk, maar het went snel. Na een paar dagen schrok ik niet meer. Toen ik er zat was het best onrustig. Vuur van onze pantserhouwitser, een soort tank, klinkt een seconde alsof er een vijandelijke raket het kamp in valt. 'Moet ik nu gaan liggen?', flitste het dan door me heen. Die verwarring was meteen voorbij zodra het alarm 'eigen vuur' ging. Maar toch: die geluiden betekenen dreiging. Voor jezelf of voor een ander.

Ik was wachtcommandant, en moest gewonden de poort inlaten. Er heeft gelukkig niemand met afgeblazen armen voor me gestaan. Geschreeuw heb ik ook niet gehoord. Afghanen zijn keihard: die staan bijna dood te gaan maar geven geen kik.

Terug in Nederland werk ik in een villa in de bossen. Ik ben projectmanager, een kantoorbaan, ja. En je hoort hier de hele dag alleen maar vogels. Niet te vergelijken met Afghanistan. Het eerste wat ik doe als ik thuiskom is mijn jas uittrekken, tas neerleggen, en in een beweging de knop van de tv aanzetten. Nu ik er bij nadenk doe ik dat niet om iets te zien, maar om stilte te voorkomen. Ik ben niet geschikt voor stilte. Ik ga ervan piekeren. Nadenken, te veel nadenken.

Vooral over de liefde kan ik mezelf helemaal gek maken. In mijn hoofd hoor ik de verwijten weer van toen een relatie werd verbroken. 'Waar is het misgegaan?', denk ik dan. Of 'hadden we maar zus of zo gedaan'. Dan word ik...somber wil ik niet zeggen, maar vrolijker word ik er niet van.

Ik woon alleen, midden in de stad - deels is dat heerlijk, maar als ik eerlijk ben wil ik helemaal niet alleen zijn. Soms lijkt iedereen om me heen al gesetteld. Ik heb geen vriend. Misschien komt het omdat ik op eikels val. Klink ik nu wanhopig? Ik heb echt een heel leuk leven hoor. Ik heb ook veel vrijgezelle vriendinnen, ga vaak uit, eigenlijk is dit de minst eenzame periode van mijn leven. Toch voelt het niet altijd zo. Na een feestje kom ik in een leeg huis."

Rinke Wagenaar is officier bij de Koninklijke Landmacht.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden