'Ik heb hier nog nooit een zeehond gezien'

OOSTVOORNE - Het lijkt ideaal. Een automobilist betaalt bij de slagboom drie gulden, krijgt daarvoor een toegangsbewijs en een knalgele afvalzak, rijdt langs het strandpaviljoen door het steeds rullere zand en parkeert net voordat hij komt vast te zitten zijn auto tegen de rug van een duin aan. Stretcher en koelbox uit de kofferbak en bakken maar.

Waar in Nederland is nog een heus drive-in strand te vinden? In het Zuidhollandse Oostvoorne, maar als het aan het Zuidhollands Landschap en Natuurmonumenten ligt, is dit autostrand van Oostvoorne binnenkort verleden tijd. Het past niet in deze tijd, zeggen de natuurbeschermers. Natuur en auto horen niet bij elkaar. Je gaat ook niet met de auto dauwtrappen, of al rijdend op jacht, al is jacht zonder voertuig ook omstreden.

Bovendien, die auto's op het strand belemmeren de ontwikkeling van het gebied. De zee en het duinreservaat worden nu nog doorsneden door een brede autoweg van een kilometer of drie waar met name in de weekends zo'n duizend auto's worden gestald. De blikken lappendeken bederft het zicht op de natuur niet alleen, het verstoort ook de aanwas van jonge duinen in het gebied.

Het autostrand bij Oostvoorne is geen gril van de jaren negentig waarin zoveel mogelijk met de auto gedaan moet kunnen worden, al voor de oorlog was de kustlijn hier een van de weinige plaatsen waar strandgangers met de auto naar toe konden. Begin deze eeuw was het gebied een particulier strand dat in de jaren twintig in handen kwam van de stichting Volkskracht, gesticht door directeur Burger van een groot Rotterdams cargadoorsbedrijf. Volkskracht zette zich in voor de mindervermogende Rotterdammers, en het aangekochte kustgebied bij Oostvoorne werd de plaats waar die groep kon gaan recreëren.

De Rotterdammers trokken met de fiets naar het strand, later bracht de tram hen tot aan de vloedlijn, en in de duinen bouwde een groot aantal pachters bescheiden onderkomens. Dat ging allemaal goed, totdat de 'mindervermogende Rotterdammer' over een auto ging beschikken.

“Ik praat liever niet over arm Rotterdam, maar over de mensen die bijvoorbeeld in een flat wonen en met dit weer geen kant op kunnen”, zegt voorzitter A. van der Knaap van de actiegroep die strijdt voor behoud van het autostrand. “Al tientallen jaren lang is het autostrand een uitkomst voor die mensen. Maar denk ook eens speciaal aan hulpbehoevenden en bejaarden. Die komen geen gewoon strand op, hoe moeten ze over die duinen heen? Hier rijden ze met hun aangepaste voertuig naar de zee, en klaar is Kees. En dat plezier willen ze die mensen nu afnemen.”

Tussen de ringen die een paar four wheel drives in het zand hebben getrokken, heeft het echtpaar Witjes uit Capelle a/d IJssel zijn auto neergezet. Een plastic ligstoel voor haar, en een houten klapstoel met parasol voor hem. Ze komen hier al jaren, zeggen ze, en ze snappen niet waarom de natuurbeschermers hier nu weer een einde aan moeten maken. “Dit is zo praktisch. Je rijdt naar het strand, pakt je spullen en je hebt een heerlijke dag”, zegt hij. En zij: “Hier mag je tenminste je hond meenemen, waar kan dat nog. Ik vind het ook zo overdreven: zeggen dat we met de auto het strand zijn opgegaan. Ik zie het hier gewoon als een groot parkeerterrein. Waar je voor maar drie gulden de hele dag mag staan.”

In strandpaviljoen De Zeemeeuw - sinds 1929 - zit Jaap Boutman, die zelf al 22 jaar bij het autostrand woont. “Het einde van het autostrand, betekent ook het einde van mijn bedrijf. Ik moet dan dicht, en dat komt allemaal door die groene mafia. Want als die natuurgerichten het gebied afzetten met prikkeldraad verkoop ik niks meer. Die natuurfreaks hebben allemaal eten bij zich, in zo'n rugzakje. Ze liegen ook dat ze barsten. Er zouden hier zeearenden voorkomen en zelfs zeehondjes. Nou, ik heb hier in al die jaren geen zeehond voorbij zien komen”, aldus Boutman.

Het conflict tussen de gemotoriseerde strandgangers en de natuurbeschermers is inmiddels zo geëscaleerd dat de mensen van Natuurmonumenten telefonisch met de dood zijn bedreigd en daarom geen enkele mededeling over het strand meer mogen doen. Alleen de districtsopzichter van Zuid-Holland Bert Verver mag nog meepraten: “Ik weet dat het heel moeilijk wordt de auto's van het strand te weren, het is nu eenmaal historisch zo gegroeid. Maar toch zal er een kentering moeten komen. Het strand groeit zo langzamerhand uit tot een evenemententerrein waar vliegerfestivals zijn gehouden, en waar hippische evenementen en wellicht motorcrosses worden gepland. En dit terwijl het gebied na de afsluiting van het Haringvliet en de ontwikkeling van de Maasvlakte juist behoefte heeft aan nieuwe kansen. Voor het strand ontstaat een wad-achtig gebied, en verderop is weer primaire duinontwikkeling. Maar als daar steeds duizend auto's staan...”

“In de rijksnota Voordelta staat dat het autostrand niet past in de natuurontwikkeling, en in 1998 als ons contract met de gemeente afloopt zullen de auto's ook weg moeten We hopen voor die tijd maatschappelijk draagvlak te hebben, maar zo niet: het strand is òns eigendom.”

Die stelling betwist actievoerder Van der Knaap ook niet, maar volgens hem heeft Natuurmonumenten wel rekening te houden met zogenoemde erfdienstbaarheid. “Er is ten eerste sprake van gewoonterecht, want tientallen jaren heeft de eigenaar het autogebruik toegestaan. Maar bij de aankoop van het strand, heeft de stichting Volkskracht ook bedongen dat het gebied beschikbaar moet blijven voor de recreanten uit Rotterdam en omgeving. Daar kun je natuurlijk niet aan voorbij gaan. En waarvoor zou je daar aan voorbij gaan? Voor die paar duintjes?”

De gemeente Westvoorne waar Oostvoorne en Rockanje onder vallen, heeft zich unaniem voor het voortbestaan van het autostrand uitgesproken, ook al heeft de raad en het college veel begrip voor het standpunt van de natuurbeschermers, zegt burgemeester mw I. van Assen. “Maar we kunnen wel voor zijn, feitelijk heeft de gemeente niets over het strand te zeggen.” Sommige argumenten van de voorstanders van het autostrand vindt de burgemeester trouwens tegen het valse aan. “Er wordt steeds gesuggereerd dat hulpbehoevenden met hun rolstoel in Oostvoorne zo naar de branding kunnen. Maar er ligt nog minstens tweehonderd meter strand tussen. Terwijl je bij Rockanje ook een mooi strand hebt, en héél dichtbij kunt parkeren.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden