Tuin in de Eifel

Ik heb altijd moeilijke honden, volgens mij doe ik het erom

Beeld Maartje Geels

Gerbrand Bakker is schrijver en hovenier. In maart verschijnt zijn boek 'Rotgrond bestaat niet'.

In maart is het alweer twee jaar geleden dat Jasper doodging. In de tussentijd heb ik af en toe een poging ondernomen een nieuwe hond te nemen. Ik herinner me dat ik hier schreef over ene Amber, die in Leiderdorp woonde en die ik niet nam omdat ik een onverklaarbaar medelijden met het dier kreeg tijdens het rondje proefwandelen. Het regende. Maar er waren er meer, en niet altijd had ik zin om er iets over te schrijven. Het valt niet mee, vind ik, een andere hond. Een nieuwe hond. Vorige week schreef ik over die duizenden foto's die ik voorbij zag komen, en de hoeveelheid Jasperfoto's was overweldigend. Ik durf best op te schrijven dat ik het niet drooghield.

De mensen in Mönchengladbach die me ooit Jasper leverden, hadden weer een nieuwe in de aanbieding. Dat speelt al een tijdje. Jack. Afkomstig van hetzelfde Griekse eiland Thassos. Jack is geopereerd aan een poot, een moeilijke operatie was dat omdat een Griekse dierenarts er een zootje van had gemaakt. Ik kreeg regelmatig foto's doorgestuurd van Jack, met een ingewikkeld soort brace. Ik heb niets toegezegd, we appten gewoon wat heen en weer. Weken geleden stuurde ik het laatste bericht: 'Wie geht es Jack jetzt?' Niets op gehoord. Misschien gaat het heel slecht met Jack. Misschien is de mobiele telefoon van de mensen uit Mönchengladbach stuk. Misschien moet ik nog eens de vraag stellen.

Moeilijke honden

En nu speelt er weer iets met een hond. Dit keer een hond van Sicilië. Een hondenkoppelaarster op Facebook koppelde me aan de man die het dier daar, zwaar ondervoed, gevonden heeft. Hij heet Django en is inmiddels niet meer ondervoed. Een mooi koppie, er zit een herdershond in, maar hij weegt slechts een kilo of 18. Ook Django heeft 'iets' aan een poot. 'Waarom altijd van die moeilijke honden!' krijg ik te horen. 'Volgens mij doe je het erom!' krijg ik eveneens te horen. Dat begint er inderdaad wel op te lijken.

Django, zo hoor ik vanaf Sicilië, luistert naar niets. Het woord 'zit' kent hij niet. Of hij kent het wel, maar denkt bij zichzelf 'ga zelf zitten'. Hij is onderdanig en enorm lief naar andere honden, kinderen en grote mensen. Eén keer is de man die hem opgevangen heeft het bos ingegaan met hem, en Django is de hele tijd bij hem gebleven. Als de man boodschappen gaat doen, blijft Django op de oprit zitten tot hij terugkomt. Een riem schijnt hij niet te kennen, ik weet nog niet of hij gaat tegenspartelen als je probeert hem aan te lijnen.

De man komt half januari met Django en zijn eigen hond naar Nederland. Tot nu toe is het allemaal op afstand, we belden een keer en we mailen heen en weer, ik vooral met vragen. In een poging uit te maken of het wat worden kan met Django. Op afstand, vrijblijvend. Het is nu spelen met het idee. Maar straks ga ik hem ontmoeten.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden