Ik had Amy een leven zonder vader gegund

Mijn vader is een nare man. Vroeger. Hij vertelde me dat ik lelijk was. Dat ik dom was. Dat ik nooit iets zou bereiken. En dat ik nooit geboren had mogen worden. Woorden die me zo veel zeer deden dat ik de klappen niet meer voelde. Die leverden slechts bewijs, in het beste geval op zichtbare plaatsen.

Maar dochters hebben erkenning van hun vader nodig. Dus ik werkte harder dan elke andere tiener. Deed dingen die ik niet kon. Maakte ruzie. Schreef brieven. Probeerde met hem te praten: Bewees mezelf.

Tot ik me realiseerde dat wanneer ik er niet was, hij trots over zijn dochter sprak. Hoe híj haar had gemaakt. En hoe ik zijn product was. Zíjn verdienste.

Nu. Heb ik mijn eigen leven. Zonder vader.

Gisteren. Een spontane actie. Met een goede vriendin naar de film 'Amy'. Natuurlijk hadden we er al veel over gehoord en gelezen. Met name over de vele privéfilmpjes en geluidsbestanden. Over of het nu wel of niet ethisch was om die na de dood van Amy Winehouse zomaar te gebruiken in een film over haar leven waarin pijnlijk te zien is hoe ze ten onder gaat voor het oog van ál die camera's.

Om heel eerlijk te zijn, ik had geen moeite met een zogenaamde overdaad aan privémateriaal. Misschien had ik door alle aandacht verwacht dat het veel erger zou zijn. Smeriger. Meer privé. Maar dat viel me dus mee.

Ook de invloed van haar echtgenoot Blake Fielder schokte mij kennelijk minder dan de rest van de wereld. Hij had haar geïntroduceerd in de wereld van de hard-drugs en wat de film laat zien is dat hij er helemaal niet op zat te wachten dat Amy uiteindelijk af zou kicken. Ook niet toen artsen waarschuwden dat dat haar dood kon betekenen. Hij was duidelijk iemand die baat had bij Amy's verslaving, want dat zou ook hém de garantie geven van een ongelimiteerde hoeveelheid aan verdovende middelen.

Hij was een bad guy in Amy's leven, daar is geen twijfel over. Maar wel een bad guy die Amy zélf heeft uitgekozen. Zíj werd verliefd op hem.

Vele malen schokkender vond ik de rol van Amy's vader. Niet vanwege het gegeven dat hij er nooit voor Amy was geweest toen ze nog een klein meisje was. Niet vanwege het verlaten van het gezin waarover Amy verteld hoe verdrietig haar dat had gemaakt. Niet vanwege het feit dat hij de eerste poging van Amy's vrienden om haar op te laten nemen in een afkickkliniek tegenwerkte (het zou 'nergens voor nodig' zijn). Dat zou je allemaal nog hele zware inschattingsfouten en iets met emotionele incapabelheid kunnen noemen.

Maar wel om het volgende: toen het al een tijd erbarmelijk slecht ging met Amy door grote hoeveelheden drugs, alcohol, haar man die ondertussen in de gevangenis zat, maar vooral ook de non-stop achtervolging van fotografen die haar misère maar wat graag uitvergrootten in de pers, vertrok ze voor een half jaar naar een vakantieresort. Je ziet in de film dat ze hier van opknapt. De pers laat haar met rust en ze gebruikt, los van alcohol, geen drugs meer. Totdat haar vader haar komt bezoeken. Ze is duidelijk dolblij dat hij komt, maar helaas is hij niet alleen.

De beste man heeft namelijk bedacht dat dit zíjn dochter is en zíjn dochter is van hém. Met andere woorden: indirect gaat het dus niet om Amy, maar om hém. Dus laat hij zich volgen door een heel team van camera- en geluidsmensen om de wereld te laten zien hoe híj, de vader - De Maker - zijn creatie bezoekt.

We weten allemaal hoe dit verhaal is afgelopen. En ik wil niet zeggen dat Mitch Winehouse diréct schuld heeft aan haar dood. Wat ik wel wil zeggen is dat hij een typisch gevalletje is van een man die zijn zaad ergens achterlaat en daar veel te veel credits voor krijgt. Van een meisje dat tot het einde toe heeft geprobeerd om een dochter te zijn. Door recalcitrant te zijn. Door mooi te zijn. Door fantastisch te zijn. En door overmatige adoratie.

Ik had haar gegund om een volgende fase in te gaan.

Die van vaderloosheid. Soms is dat het beste.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden