Ik geen glitternagellak? Dan krijg jij mijn topje niet

Twee zusjes (10 en 12) willen per se elkaars topje, colbertje, nagellak en haarspeldjes lenen. Het gevolg: vlammende ruzies. Hoe lossen hun ouders dit op?

Bij thuiskomst treft een moeder een verslagen echtgenoot aan. "Lekker uitgerust op je werk, schat?" vraagt hij met een vermoeide blik. De boodschap is duidelijk: zijn papadag was zwaarder.

Die dag begon in majeur, met koekjes en een pot thee. Muziekje op, even kletsen, geen vuiltje aan de lucht. Maar toen bracht hun jongste dochter haar klassefeest ter sprake. Dat staat of valt - om voor de vader ondoorgrondelijke redenen - met dat ene zwarte topje van haar zus. Dus of ze dat even kon lenen?

"Bekijk 't even", sprak de topjeseigenares. No way dat haar zus in haar kleren mocht feesten. "Want weet je nog, vorige week, toen ik jouw glitternagellak wou lenen. Dat mocht ook niet van jou! Dús."

De vader besloot te sussen. "Ah joh", zei hij tegen zijn oudste. "Doe niet zo flauw. Voor één avondje kun je dat shirtje toch wel missen?"

Die relativerende opmerking was olie op het vuur: de meiden gingen gillen en met deuren slaan. Nu zitten ze woedend op hun eigen kamers en is hun vader dus moe. "Vróuwen..." verzucht hij. "Je kunt beter kippen houwen."

Zijn eigen vrouw lacht, schenkt twee glazen wijn in, en daarvan knapt haar man meteen op. Hij stelt voor om het gedonder met die kleren in één klap te smoren. Vanaf nu is er een nullijn: de zussen mogen géén colbertjes, topjes, nagellak, zelfs geen elastiekje meer van elkaar lenen. Mijn is mijn en dijn is dijn, basta, einde discussie. Is dat een goede aanpak?

Best wel, zegt pedagoge Gitty Sprengers, gespecialiseerd in 'meidenvenijn' en zelf moeder van drie dochters. Een nullijn is in elk geval beter dan bemiddelen: "Kinderen kloppen met ruzie vaak bij hun ouders aan: los dit voor me op. Maar zo leer je ze niet te onderhandelen."

De zussen moeten zelf aan de slag, vindt de pedagoge. "Hun ouders kunnen zeggen: de regel is dat jullie niks meer van elkaar lenen. Doen jullie dat wel, dan is het aan jullie om het op te lossen." Oftewel: sluit strakke deals als je dat wilt - een topje voor een flesje nagellak - maar val ons daar niet mee lastig.

Dat klinkt helder, maar er mist iets: een lesje in royaal zijn. De meisjes moeten toch leren dat ze elkaar gewoon iets kunnen gunnen? Dat het goed is om bezittingen te delen? Inderdaad, zegt Sprengers. "Maar doe dat dan met cd's, een fiets, minder persoonlijke spullen. Leg ze niet op om hun kleren te delen." Want aan die topjes en rokjes ontlenen meisjes vanaf een jaar of acht hun identiteit. Logisch toch, dat ze niet willen dat hun zus daarin rondparadeert? "Want als je zus jouw kleren draagt, waar blijf je zelf dan nog?"

Opgroeiende meisjes willen niet op hun zus lijken en natuurlijk ook niet op hun moeder. Vaders kunnen die strijd alleen aanschouwen - en dat is vermoeiend genoeg.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden