'Ik doe dit omdat het heel diep in me zit'

Debora Pijpers werkt in sportpaardenstal en betaalt daarmee haar opleiding tot amazone

INTERVIEW | ANTAL CRIELAARD | BRAKEL

Het kamertje is niet erg groot, nog geen vijf vierkante meter. Aan de muur hangen tientallen rozetten. Felgekleurde spinnetjes lijken het, in een web van echte meisjesdingen. Het dekbed is roze.

Op de foto's aan de muur staan paarden. Het geurt er naar verse deodorant. Debora Pijpers is er gelukkig, zegt ze. Alles wat ze nodig heeft staat erin: een bed en een kast. De douche is op de gang. Die deelt ze met twee andere meisjes met een paardendroom. "Ik kom hier eigenlijk alleen om te slapen."

Het kamertje van Debora ligt achter de stallen op het terrein van de dressuurstal van Coby en Marlies van Baalen. Het is onderdeel van een gebouwtje waarin drie meiden slapen die hun leven in dienst hebben gesteld van de paardensport. Twee van de jonge vrouwen hebben hun doelen scherp geformuleerd: ze willen ooit op het hoogste niveau hun sport beoefenen.

De ander vindt het heerlijk om met paarden te werken. Ze is groom: ze verzorgt de vaak dure sportpaarden op de stal van de Van Baalens. Aan de buitenkant ziet het huisje eruit als een vakantiehuisje. Beige kunststof planken, her en der wat groenig door de aanslag van algen.

Als Debora droomt, droomt ze over paarden. Al gaat haar ambitie verder dan het borstelen en verzorgen van de dieren. Nadat ze haar gymnasiumdiploma haalde aan het Ignatius in Amsterdam - 'cum laude, want ik ben nu eenmaal perfectionistisch' - besloot ze een tussenjaar in te lassen om uitsluitend te kunnen paardrijden.

Vriendinnen begonnen een studie, of boekten een ticket om de wereld te ontdekken. "In mijn leven draait alles om paarden", vertelt Pijpers. "Daar wilde ik voor gaan. Ik heb gewoon heel erg veel passie voor deze dieren."

Een leven in de top van de Nederlandse dressuur is echter niet voor iedereen weggelegd. Debora heeft het geluk dat haar ouders en een sponsor haar steunen, vooral met de aanschaf van twee paarden. Eén dier dat de top ooit al heeft bereikt en een ander, jonger dier, dat de top misschien kan halen.

"Al blijft dat altijd een gok", zegt Debora. "Je weet nooit of een dier het allerhoogste niveau echt aankan. En of je het samen kunt. De combinatie is uiteindelijk bepalend."

Voor haar opleiding tot amazone heeft ze haar toevlucht genomen tot de stal van Coby en Marlies van Baalen. In het Gelderse Brakel, verscholen tussen boerderijen en oneindige provinciale wegen, staat de stal van moeder en dochter Van Baalen. Beiden waren al eens actief op de Olympische Spelen en behoren ook als trainer tot de top.

Geld om lessen te nemen en haar paarden te stallen heeft ze niet. Als ze elk uur les en de stalling van haar beesten zou moeten betalen, zou dat duizenden euro's per maand kosten. Daarom werkt ze zich een slag in de rondte.

De beloning daarvoor ontvangt ze in natura: kost, inwoning en dagelijks les. Daarnaast krijgt ze van haar ouders een toelage van 300 euro per maand. Daar leeft ze van. "Ik betaal er bijvoorbeeld de startgelden voor wedstrijden van. Als je leeft zoals ik, heb je niet veel geld nodig."

Elke dag begint ze om 07.15 uur op het kantoor van de stal. Beantwoordt ze mailtjes en neemt de telefoon aan. Op de site van het familiebedrijf wordt ze 'officemanager' genoemd. Zelf moet ze lachen om die titel.

"Nadat ik mijn werk hier op kantoor heb gedaan, ontbijten we met zijn allen, om een uur of negen. Daarna ga ik met de paarden aan de slag. Gemiddeld rijd ik vijf paarden per dag. Mijn eigen paarden, maar ook dieren van klanten of de paarden van Coby en Marlies. En ik geef les. We proberen om een uur of zes klaar te zijn. Maar vaak lukt dat niet. Soms wordt het zelfs wel eens een uur of negen."

De uren die Pijpers in haar sport heeft geïnvesteerd, betalen zich langzaam maar zeker uit. Ze is sinds een jaar lid van het a-kader Young Riders van de Nederlandse Hippische Federatie. In de leeftijdsklasse tot 21 jaar behoort ze nu tot de beste vijf combinaties van het land. Daarmee lonkt het Europees Kampioenschap, dat is op dit moment het sportieve doel waarnaar ze streeft. Pas daarna kan ze hogere doelen stellen. De Olympische Spelen, misschien wel. Nu al traint ze één uur per week met een fitnessinstructeur van NOC-NSF, als prelude op wat wellicht komen kan.

Pijpers werkt twaalf dagen achter elkaar, daarna is ze twee dagen vrij. "Een echt sociaal leven heb ik daardoor niet", zegt ze. "Dat vind ik wel lastig."

"Veel vrienden", vervolgt ze, "zijn gaan studeren en feesten, of op wereldreis gegaan. Natuurlijk mis ik mijn vrienden, maar ik weet niet of ik zo vol in het studentenleven was gedoken. Zoals het nu gaat, bevalt het me heel goed. Als ik twee dagen thuis ben, kan ik heerlijk uitrusten en bijslapen, maar daarna begint het alweer te kriebelen. Dan wil ik weten hoe het met mijn paarden gaat."

"Mijn beste vriendin van de middelbare school zie en spreek ik nog geregeld, al kan dat natuurlijk altijd vaker. De meeste vrienden begrijpen mijn keuze wel. Sommigen niet, dat is wel hard. Ik heb ook hier in het paardenwereldje mijn vrienden.

"Een vriendje? Dat zal niet meevallen. De meeste mannen in de dressuursport zijn homo. Eigenlijk heb ik ook helemaal geen tijd voor een vriendje. Natuurlijk mis ik dat wel. Het zou fijn zijn om iemand te hebben met wie je alles kunt delen. Maar dat komt later wel, hoop ik. En ik sta er nu ook niet echt voor open."

Dan houdt Debora even op met praten. Ze zegt: "Ik heb hier op de stal dingen geleerd die ik anders niet had kunnen leren. Ik ben mentaal zoveel sterker geworden. Ik heb geleerd dat ik tevreden moet zijn met de dingen die ik nu doe. Met de kansen die ik krijg.

"Want zo zie ik het: ik doe dit omdat het heel diep in me zit. Ik had nooit durven dromen dat ik ooit in een nationale selectie zou komen en nu zit ik al in het a-kader bij de jeugd. Dat is echt een grote overwinning op mezelf."

En toch.

Soms zijn er ook twijfels. Al wil Pijpers daar niet te veel aan toegeven. Haar vader wil graag dat ze toch nog eens een studie op zal pakken. "Ik besef best dat ik niet eeuwig kan doorgaan op de manier zoals het nu gaat. Ik heb nu gepland tot het einde van 2013, het einde van mijn tijd als Young Rider.

"Over de periode daarna heb ik nog niet nagedacht. Waarom niet? Omdat ik er niet uitkom. Natuurlijk weet ik dat het ook kan mislukken. Dat ik het Europees Kampioenschap dit jaar niet zal halen. De concurrentie, zeker in Nederland, is enorm groot. Ik vind de kans op mislukking alleen geen reden om het niet te proberen. Het is mijn droom om topsporter te worden. Daar ga ik vol voor."

Topsport is van een verslavende spanning. Romantisch is die wereld zelden - niet de weg naar de top, zeker niet de weg ervandaan. Trouw zoekt naar de harde realiteit van de (ex-)topsporter. Deel 3 van een serie: de talentvolle dressuur-amazone Debora Pijpers (20) die haar leven in dienst heeft gesteld van 'het paard'.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden