’Ik doe alles wat Martin me opdraagt’

Martin Jol volgt de verrichtingen van zijn spelers op de training. (FOTO EPA)Beeld EPA

Martin Jol stelde bij Hamburger SV zijn staf samen uit getrouwen met een eigenzinnig karakter. Zijn broer Cock is de kleurrijkste van het gezelschap.

In een tochtige gang van de Nordbank Arena, het stadion van Hamburger SV, staat een man van middelbare leeftijd in trainingspak joviaal te praten met twee Italianen. Zijn grove kaaklijn en diepe stemgeluid verraadden direct dat hij Cock Jol, de broer van hoofdcoach Martin Jol, moet zijn. Na zijn aanstelling bij de Noord-Duitse club vroeg hij hem te fungeren als diens assistent, zowel op als buiten het trainingsveld.

Cock Jol staat niet zonder reden in de kou. De bezoekers willen twee schilderijen overhandigen aan zijn jongere familielid. De dundoeken waarop voormalig vedette Uwe Seeler naast het embleem van HSV een heroïsche pose aanneemt, worden door hem begroet met een goedkeurend knikje. „Martin verzamelt kunst”, vertelt hij. „In zijn tijd bij Tottenham kreeg hij een vergelijkbaar werk, dat de grootsheid van de Spurs symboliseerde. Dat hing aan een muur in zijn woning.”

Genieten van herinneringen aan het verleden is een familietrekje, zo blijkt. Cock Jol (56) ademt voetbal. Het bracht hem ertoe zijn baan als leraar Duits op te zeggen in ruil voor een avontuur in Hamburg. „Martin belde me van de zomer met de vraag of ik met hem mee wilde gaan”, legt hij uit. „In het onderwijs zat ik gebeiteld. En ik was actief in het amateurvoetbal. Een goed leven, al zeg ik het zelf. Maar zo’n kans doet zich hooguit een keer in je leven voor.”

De Scheveninger geeft staccato zijn overwegingen prijs. „Duitsland, Bundesliga, Hamburg. Mooie club, mooie spelers, mooi verleden. Alleen gaat het de laatste jaren wat minder. In 1987 wonnen ze voor het laatst de nationale beker. Het laatste kampioenschap dateert uit 1983. Aan de aanhang en de entourage van het stadion merk je dat het nog een topclub is. En een vreemde eend in de bijt hoefde ik me hier niet te voelen. Zeljko Petrovic en Ricardo Moniz, Martins voornaamste assistenten, kende ik al heel goed.”

Het achterland van zijn nieuwe werkgever hoefde Cock Jol niet te ontdekken. In de jaren ’70 bezocht hij met enige regelmaat een zus, die in het nabijgelegen Brake zat. „Om de taal echt onder de knie te krijgen heb ik daar zelf ook nog twee jaar gewoond. Toen ik het gevoel kreeg dat ik ermee uit de voeten kon, ben ik Duits gaan studeren. Martin spreekt het ook goed. We pasten ons hier zo aan.” Hun encyclopedische kennis van het voetbal en rappe tong deden de rest, zo geeft hij grinnikend toe. „Kom maar op. Wij ratelen wel.”

Over zijn takenpakket doet hij weinig gewichtig. „Ik doe alles wat Martin mij opdraagt. Net assisteerde ik hem op het trainingsveld. Gisteren ging ik op pad om winterbanden voor onze auto’s te regelen, want Duitsers zijn streng. Straks ga ik fanmail afhandelen. We krijgen post vanuit heel Europa. Een frappant gegeven. Martin heeft daar geen tijd voor. Volgende week gaan we trouwens sámen een bezoek brengen aan een supportersvereniging van HSV in Brake. Fantastisch, toch?”

Het trainersvak is voor Cock Jol geen onbekend terrein. Hij speelde in de top van het amateurvoetbal en coachte een handvol hoofdklassers in de Haagse regio en de Bollenstreek. Bij de amateurs van ADO Den Haag en Scheveningen had hij al eens een dienende rol onder zijn broer. Nadat de laatste club in 1996 de landstitel won en Martin Jol vertrok naar Roda JC, kwam een einde aan de succesvolle samenwerking. Sinds 1 juli is het duo weer herenigd.

Cock Jol vreest niet in een zwart gat te vallen, als zijn aanwezigheid bij HSV van korte duur mocht blijken te zijn. „Dan ga ik zo weer voor de klas staan. En vergeet niet, dat ik van huis ben. Mijn vrouw en mijn beesten wonen in Nederland. Gelukkig is Martin hartstikke goed voor me. Als hij aan me ziet dat ik het nodig heb, geeft hij me drie dagen vrijaf.” Afgezien van een lichte vorm van heimwee geniet hij van werken voor zijn broer. „Alleen als je verliest, loop je een week met zó’n murf.”

(Trouw)Beeld EPA
Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden