'Ik dacht dat wonden met pus en vliegen normaal waren'

Voormalig Filippijns straatkind Kesz Valdez (13) wint Internationale Kindervredesprijs

Hij moet zich wat ongemakkelijk voelen op deze plek. Opgegroeid op de vuilnisbelten van de Filippijnen, staat Kesz Valdez (13) nu voor een zaal vol dure pakken. In de Ridderzaal, waar koningin Beatrix een dag eerder nog de Troonrede voorlas, zijn alle blikken op hem gericht.

Aanleiding is zijn inzet voor de rechten van Filippijnse straatkinderen. Uit handen van aartsbisschop Desmond Tutu kreeg hij daarvoor gisteren de Internationale Kindervredesprijs van stichting KidsRights uitgereikt. "Kesz geeft de kinderen zonder stem een stem", aldus Tutu, die hem met twee joviale high fives feliciteert. Trots kruipen Kesz' wangen omhoog.

Op grote schermen krijgt het publiek het levensverhaal van Kesz te zien en horen. Bang voor de slagen van zijn vader, vluchtte hij op zijn vierde van huis. Hij sliep op begraafplaatsen en schraapte op afvalbergen spullen bij elkaar om te verkopen.

Zijn leven kantelde nadat hij in een hoop brandende autobanden viel en een maatschappelijk werker zich over hem ontfermde. Hij kreeg een dak boven zijn hoofd, maar vergat de straat niet. Op zijn verjaardag wilde hij daarom zelf geen cadeaus krijgen, maar weggeven aan straatkinderen. Hij begon met het uitdelen van teenslippers zodat ze hun voeten niet meer zouden openhalen. Later volgden duizenden stukken zeep, tandenborstels en tubes tandpasta.

"Wanneer je gezond bent, is alles mogelijk: spelen, helder denken, vroeg opstaan en naar school gaan", verklaart Kesz de keuze van zijn cadeaus voor een zaal vol politici, hoogwaardigheidsbekleders en internationale journalisten.

Als straatkind had hij daar geen enkel benul van. "Ik dacht dat wonden met pus en vliegen normaal waren, had mijn tanden nog nooit gepoetst en dronk water uit kuilen en vervuilde rivieren."

Door de Kindervredesprijs kan hij doorleren voor arts. Nu al laat hij kinderen zien hoe ze hun wonden moeten verzorgen. Verder wil hij het prijzengeld van 100.000 euro besteden aan projecten die de meer dan 246.000 Filippijnse straatkinderen bewustmaken van een goede gezondheid. "Onthoud dat elke dag 6000 kinderen sterven aan ziekten die ontstaan door gebrek aan hygiëne en sanitaire voorzieningen. Terwijl wij daar wat aan kunnen doen."

Tutu, amper een kop groter dan Kesz, ziet voor jongeren een belangrijke rol weggelegd om volwassenen wakker te schudden. Hij noemt in zijn speech de Zuid-Afrikaanse verzetsstrijder Steve Biko en Occupy Wall Street als voorbeelden van jongeren die het verschil wisten en weten te maken in de wereld. In dat rijtje past Kesz volgens hem ook.

Als de Ridderzaal is leeggestroomd en de pers in een bovenzaaltje nog wat vragen mag stellen, drukt Tutu Kesz op het hart gebruik te maken van de aandacht die hij nu krijgt. "Voordat ik in 1984 de Nobelprijs voor de Vrede ontving, luisterde nauwelijks iemand naar me. Zei ik na die prijs iets, dan deden mensen alsof een orakel sprak."

Kindervredesprijs
Acht jaar geleden won Nkosi Johnson (1989-2001) postuum de eerste Kindervredesprijs. Geboren met hiv streed hij in zijn korte leven voor meer openheid over de ziekte en het recht om óók met hiv naar school te gaan. Sindsdien is de prijs elk jaar in Den Haag door een Nobelprijswinnaar uitgereikt.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden