'Ik ben nog wel wat meer dan homoseksueel'

Als Wilfred de Bruijn zijn tandprothese uitdoet, kijkt hij aan tegen een gat in zijn mond. Beeld Trouw / Philip Provily

's Avonds als hij zijn tandprothese uitdoet, kijkt hij aan tegen een gat in zijn mond. Een herinnering aan de aprilnacht die vanavond ook zeker de revue zal passeren als Wilfred de Bruijn (39) Oudjaarsavond viert.

In de nacht van 6 op 7 april was De Bruijn (39), een Nederlandse kunsthistoricus die in Parijs woont, met vriend Olivier (24) onderweg naar huis. Ze hadden een verjaardag bezocht. Het was lekker weer. Ze besloten te gaan lopen. Het stel werd aangevallen. Olivier kreeg een paar stompen op zijn hoofd, De Bruijn liep botbreuken en kneuzingen in het gezicht op en verloor een voortand.

Op 7 april zette het stel een foto van de toegetakelde Wilfred op Facebook, niet wetend dat hij in een mum van tijd uit zou groeien tot een boegbeeld van de homobeweging. Borden met zijn foto werden meegedragen in een demonstratie tegen homogeweld in Frankrijk. Dat geweld nam volgens de demonstranten hand over hand toe in de aanloop naar de erkenning van het homohuwelijk.

Het Franse Constitutionele Hof bepaalde in mei dat dat niet in strijd was met de grondwet, waarna op 29 mei de eerste homo's in het huwelijk traden.

"Tienduizenden mensen reageerden op wat ons was overkomen. Ze lieten weten het niet te pikken." De Bruijn vindt het het onbetwiste hoogtepunt van 2013 dat er uit iets lelijks zo'n krachtig geluid ontstond.

Hij was een paar keer te gast bij 'De Wereld Draait Door' om over homokwesties te praten, en ze vroegen hem als tafelheer. Nu en dan neemt hij de Thalys naar Amsterdam en schuift aan bij Matthijs van Nieuwkerk. De Bruijn, die zichzelf als discreet en niet zo op de voorgrond omschrijft, praat er honderduit.

"Ik beleef er heel veel pret aan. Ik ben ook helemaal niet zenuwachtig. Ik ben er niet van onder de indruk, van die mensen niet en van de camera's niet. Ik kom er ook niet om mijn laatste cd aan de man te brengen, of mijn politieke carrière nieuw leven in te blazen, dat scheelt."

Via 'De Wereld Draait Door' kwam hij in contact met de Ikon, waar hij voor de documentairereeks 'God achter de voordeur' een bijdrage leverde over de scheiding van kerk en staat in Frankrijk. Meer van dat soort klussen zijn welkom. Hij dankt ze ergens aan de matpartij, die daardoor nog niet minder vervelend wordt.

"Ik weet niet of je weet hoe het is als je in elkaar geramd wakker wordt in een ambulance? Je kop zit onder het bloed en je zit onder de pies, omdat je jezelf van angst hebt onder gepiest."

Komend voorjaar wordt de rechtszaak verwacht tegen de vier mannen die zijn aangehouden. Olivier en Wilfred zijn erbij. "Als ik iets kan doen, zal ik mijn verantwoordelijkheid nemen", zegt hij op de vraag of hij ook in 2014 homo-icoon wil zijn.

Omschreven plannen daarvoor heeft hij zelf overigens niet. "Ik ben nog wel wat meer dan homoseksueel."

Op zijn werk zijn er spannende ontwikkelingen. De Bruijn is bibliothecaris bij de Fondation Custodia, een stichting die een collectie oude tekeningen - Rembrandt, Watteau, Rubens - beheert. "Ik ben ook iemand met ouders, vrienden, iemand die een beetje piano speelt, nogal slecht, maar ik vind het zelf wel heel leuk. Ik hoop dat homoseksualiteit ooit nog eens net zo gewoon wordt als die andere zaken in mijn leven."

Wilfred de Bruijn vlak na de mishandeling in april. Beeld afp
 
Tienduizenden mensen reageerden op wat ons was overkomen. Ze lieten weten het niet te pikken.
Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden