'Ik ben geen criminele kutmarokkaan'

"Ik deed voor het eerst mee in een film toen ik een jaar of acht, negen was. Als figurant. Mijn ouders zijn beiden acteur, we werden gevraagd voor scènes die op Koninginnedag speelden. De set was in de steegjes in de buurt van het Centraal Station van Amsterdam. Alles was versierd en opgetuigd alsof het 30 april was, maar het was september. Dat vond ik heel bijzonder, en daarom is het ook een dierbare herinnering: ik zag toen dat je iets kunt maken wat er eigenlijk niet is. Dat geldt ook voor het acteren zelf, voor de rollen die je speelt: iets maken wat er niet is, het omhulsel zijn van iets dat geschreven is. Daarna ben ik blijven acteren, figureren eerst vooral, daarna rollen in series als 'Blauw Blauw', 'Voetbalvrouwen', 'Shouf Shouf', en 'Westside'. Nu zit ik in het eerste jaar van de toneelschool, ik vind het geweldig. Bij elke rol kom ik meer te weten over mezelf, wat ik kan, en wat voor mens ik ben.

Mijn personage in 'Snackbar' is een van de jongens die rondhangen bij een Rotterdamse snackbar. Hij vindt alles best zoals het gaat. Tot zijn vrienden hem laten liggen na een vechtpartij. Dan ontstaat bij hem de droom: hij wil iemand zijn die ertoe doet, iemand die belasting betaalt. Die droom vindt hij in een baan en in het geloof. Hij maakt geen extreme keuze vind ik, hij neemt zijn verantwoordelijkheid, hij wordt gered en opgetild door God.

Zelf heb ik nooit 'rondgehangen', dus ik deel helemaal niet de ervaringen van de jongens in de film. Dat was ook de irritatie toen we bij Pauw & Witteman zaten om over de film te praten: dat ze jou gelijkschakelen met je rol. Ik ben een acteur, niet het personage, ik ben geen criminele kutmarokkaan. Ik heb denk ik altijd de juiste mensen om me heen gehad, mijn ouders die daarin stuurden. Hoe het je vergaat is een combinatie van omstandigheden en je eigen keuzes.

Natuurlijk wil ik niet altijd dit soort rollen spelen, ik heb al vaker nee gezegd. Ik heb wel ja gezegd tegen 'Snackbar' omdat de film echt inzicht geeft in het leven van die jongens. Inzicht, geen begrip. Op de een of andere manier is hij on-Nederlands goed, door z'n beweeglijkheid en snelheid, z'n onvoorspelbaarheid. Jammer dat hij alleen in de filmhuizen draait, het grote publiek zou hem moeten zien.

De filmwereld is geen droomwereld, maar juist heel realistisch. Toch is het mijn droom om in het buitenland te acteren, Frankrijk, Amerika. Depp en DiCaprio, dat zijn wel echt mijn voorbeelden. En bepaalde Franse films trekken mij enorm, zoals 'Un prophète' van Jacques Audiard, die de grote prijs van Cannes won, een echte maffiafilm. Zo'n rol als die van Tahar Rahim die een heel ruige gevangenis in moet, die zou ik heel graag willen spelen."

Larbi Ahmed Salah (22) is acteur en woont in Amsterdam. Hij speelt in de hardrealistische film 'Snackbar' van Meral Uslu.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden