"Ik ben er klaar mee - ik wil een Grexit"

Een straatverkoper in Athene Beeld ap
Een straatverkoper in AtheneBeeld ap

Hoeveel 'cruciale deadlines' die achteraf toch geen deadline blijken kan een journalist verdragen? Sommige van zijn collega's voelen zich inmiddels een cd die blijft hangen, verklapt correspondent Thijs Kettenis.

De werkdag zit erop. Ik drink een glas wijn met een collega-correspondent op een vol terras, in het centrum van Athene. Ineens houdt ze haar hand voor haar mond. Samenzweerderig, zodat alleen ik haar kan horen.

"Het is heel erg dat ik het zeg. Maar ik ben er klaar mee. Ik wil een Grexit, en wel nu!" We moeten allebei besmuikt lachen en kijken schichtig naar de tientallen keuvelende en lachende Grieken om ons heen. "Ik ben dit verhaal zat", gaat ze zachtjes verder. "Al jaren schrijf ik hetzelfde: ruzie met geldschieters, niet genoeg hervormingen, geld raakt op. Hoe vaak heb ik dit land al 'bijna failliet" verklaard? Het is net een cd die blijft hangen.'"

Ik knik begrijpend. "Ja ja", zeg ik. "Griekenland lijkt niet bankroet te kunnen."

Natuurlijk weten we dat de Grieken het moeilijk hebben en wensen we ze niet nog meer ellende toe. Een Grexit zal vermoedelijk een periode van grote chaos en armoede inluiden. Maar mogen wij journalisten alsjeblieft ook een klein beetje medelijden van hen?

Steeds hetzelfde liedje
Al sinds Griekenland vijf jaar geleden de Europese Commissie, de Europese Centrale Bank en het Internationaal Monetair Fonds (IMF) om hulp vroeg, ligt het land permanent overhoop met die instellingen. Steeds komt het op hetzelfde neer: Griekenland wil meer leningen, de geldschieters geven die pas in ruil voor meer bezuinigingen en hervormingen. Het aantal gestelde en gemiste deadlines is inmiddels nauwelijks meer te tellen.

Na het aantreden van de nieuwe regering onder leiding van Alexis Tsipras in januari werd de situatie echt nijpend. Doordat de bodem van de Griekse schatkist in zicht was, zou de vergadering van de ministers van financiën van de eurolanden op 24 april "cruciaal" zijn. Toen daar knallende ruzie uitbrak, werd gezegd dat 11 mei de échte deadline was. De dag erop moest Griekenland immers 750 miljoen euro aan het Internationaal Monetair Fonds betalen - dat zou het land niet op kunnen brengen. Maar wat gebeurde er? Griekenland maakte het geld nog vóór de officiële deadline over. De centrale bank had een noodpotje gevonden. "De financiële situatie is vreselijk urgent", zei minister van financiën Gianis Varoufakis na afloop. Als er binnen twee weken geen akkoord met de geldschieters is, kan Griekenland zijn verplichtingen niet meer nakomen, was de boodschap.

"Ik geloof het niet meer", zegt mijn collega op het terras. "Zullen we gewoon niets meer schrijven tot er een Grexit is?"

Dat klinkt aanlokkelijk, maar zo werkt het helaas niet. Ieder snippertje informatie dat wijst op een Grexit of het tegenovergestelde is nieuws. Juist omdat een Grexit verstrekkende gevolgen zou hebben. Dus ik vrees dat we geen keuze hebben. Toch besluit mijn collega een daad te stellen. "Ik ga mijn vakantie plannen", zegt ze. Iets wat veel collega's niet doen uit angst dat ze na jarenlang wachten dé gebeurtenis missen. "Rond de 'cruciale' eurogroepen kon ik niet weg. Ook niet in het lange weekend van 1 mei, omdat vooraf werd gedacht dat kapitaalrestricties konden worden ingesteld. Maar natuurlijk gebeurde niks", klaagt ze. "Nu ga ik gewoon. Bel me maar als er een verhaal is."

Standplaats
In de rubriek 'Standplaats' schrijven de correspondenten van Trouw over persoonlijke indrukken en ervaringen uit het dagelijks leven in hun gebied. Deze keer: Thijs Kettenis uit Griekenland

null Beeld Thijs Kettenis
Beeld Thijs Kettenis
Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden