'Ik ben een straatvechtertje'

Het NK tennis heeft te lijden onder absentie van topspelers. De wel aanwezigen strijden om ontsnapping uit de anonimiteit.

Er zijn twee regelaars voor een parkeerplaats die bij lange na niet vol is. Het meisje aan de deur kan geen persinformatie geven. Maar de ontvangst is allerhartelijkst. De verslaggever wordt verwend met muntjes voor drankjes, bonnen voor broodjes en een plaats op de viptribune. Daarmee valt het toernooiniveau echter niet te redden.

Het is de tragiek van dit NK. Enerzijds gaat het om een nationale titel, anderzijds is de uitstraling verschrompeld tot een sportief bagatel. De Nederlandse topspelers acteren op buitenlandse toernooien. Beter voor de punten en de centen. Op het NK in Den Bosch is de nationale nummer zeven bij de mannen als eerste geplaatst.

Gisteren speelden de vrouwen om een finaleplaats. Vier jonge meiden ploeterden om de eer van een kort moment. Ontsnapping uit de anonimiteit is een nevendoel. Simpele voorspelling: dat zal drie van de vier niet lukken.

Richel Hogenkamp (17) knokt zich langs Kiki Bertens (ook 17) en wint na opgave van haar opponente. „Niet leuk zo te winnen”, zegt ze. In de wedstrijd had ze een paar maal het idee dat het mis zou gaan: „Ik had geen aanklampingspunt en maakte te veel fouten.”

De Doetinchemse is met een wildcard in het toernooi gekomen. Ze is nog maar pas begonnen op drie seniortoernooien. Daarvan won ze er twee (Alkmaar en Rebecq, België). Dat suggereert een mooie toekomst. Wie haar ziet ploeteren tegen Bertens zal daarvan niet onmiddellijk overtuigd zijn.

„Een vervelende wedstrijd”, vindt Hugo Ekker, bondscoach van Jong Oranje waarvan Hogenkamp deel uitmaakt. „Richel heeft een aantal dingen slecht uitgevoerd. Het was mentaal moeilijk voor haar. Ze wist dat haar tegenstandster fysieke problemen had. Dan speel je anders.” Bertens heeft last van onverklaarbare duizelingen en is deze week al drie maal flauw gevallen.

Tijdens de wedstrijd laat Hogenkamp zich een aantal malen fors gaan. Gooien met het racket, luidkeels tegen zichzelf schelden. „Ze is een straatvechter”, zegt Ekker. „Ze toont haar emoties. Maar ze staat er en weet hoe ze een wedstrijd winnend moet afsluiten. Het is gevaarlijk die houding te veranderen, al zal dat in de toekomst moeten.”

De toekomst. Volgens Ekker volgt Hogenkamp het traject van Arantxa Rus, die twee jaar ouder is. „Ze is net zo’n talent. Ze heeft nu twee seniorentoernooien gewonnen. Dat is uitzonderlijk, maar je moet er kritisch naar kijken. Het is nog maar het laagste niveau in het profcircuit. Voor een hoger niveau moeten we nu aan het werk. De lat moet hoger; dat moeten we samen doen: speler en coach. In gedrag en speelstijl moeten we daar consequent naar toe werken.”

„Jazeker, ik ben een straatvechtertje”, geeft Hogenkamp haar coach gelijk. Het nuchtere talent heeft haar programma, wensen en doelstellingen. Ze is al in Australië geweest en voor het juniorenhoofdtoernooi van de US Open in New York is ze rechtstreeks geplaatst. „Het is een bijzonder leven. Je moet er veel voor opgeven, maar je krijgt er meer voor terug”, telt ze haar zegeningen.

„Mijn doel is een plaats in de top-vijftig van de wereld”, zegt ze dan. „Nog hoger? Dat willen we allemaal. Ik kies voor een realistische benadering. Ik wil stapje voor stapje verder komen.”

Een zege in de NK-finale van vandaag zou een van die stapjes kunnen zijn.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden