’Ik ben een echte regeltante’

Sinds juni vorig jaar is Mariëtte Sanders teammanager van de Nederlandse dressuurruiters. Het aanspreekpunt moet de weg naar de Olympische Spelen in Hongkong plaveien.

Zelf was ze nog het meest verrast toen een delegatie van de hippische bond haar benaderde. ,,Daarom heb ik in eerste instantie ‘nee’ gezegd. ‘’ Onbekend met het dressuurwereldje was ze, als internationaal jurylid, niet. Ze heeft vroeger zelf gereden. ,,Lichte toer, maar wel internationaal’’ – het klinkt bescheiden en trots. Maar zomaar in een functie stappen tussen topruiters, had ze het daar niet veel te druk voor? ,,Ik heb een jong gezin, twee kinderen en ik werk parttime. Dat leek me al zwaar genoeg. Bovendien vond ik de termijn tot de Olympische Spelen tekort.’’

Onder druk, onder andere van bondscoach Sjef Janssen, bezweek ze. ,,Sjef was het gezeur, gerommel, geregel zat. Daar wilde hij vanaf. En ik ben een echte regeltante.’’ Haar taken zijn het optimaliseren van de voorbereiding op kampioenschappen en de Spelen, het onderhouden van contacten tussen ruiters en trainers en het coördineren van de inzet van specialisten (mental coach, veterinair). Bovendien is ze chef d’equipe.

Trouw noemde haar bij haar introductie in juni 2007 een ‘loopmeisje’ voor Sjef Janssen. ,,Wat Sjef vuil werk vindt, vind ik juist leuk. En ik laat me niet opzijzetten. Natuurlijk, Sjef is de trainer. Hij praat over de technische dingen, maar ik heb ook een mening.’’

Ze ervaart het werk als verdiepend: ,,Als jurylid zie je veel, maar het plaatje is nu completer geworden. Bovendien sta je als teammanager dichter bij de ruiters. Daar komt bij dat ik met een goede ploeg in een sterke periode mag werken: zo voel je je deelgenoot in de successen.’’

Het traject naar Hongkong is allang uitgezet. ,,We zijn nu halverwege de rit. Er komen geen nieuwe cracks meer bij. Het gaat om gevestigde namen.’’

Daarvan staan er negen op de kandidatenlijst, het zogenaamde ’olympisch kader’. Voor Hongkong zullen drie rijders plus een reserve geselecteerd moeten worden.

Anky van Grunsven en Imke Schellekens zijn eigenlijk wel zeker – mits de paarden gezond blijven, bij hippische sport altijd een risicofactor. Het gaat dus om de derde en vierde plaats.

Bij Jumping Amsterdam, dat eergisteren van start ging, ontbreken uit het olympisch kader Hans-Peter Minderhout en Laurens van Lieren. ,,Ik vind het prima dat ze er niet zijn’’, reageert Sanders. ,,We hebben een luxe- en een armoedeprobleem. Luxe is dat iedereen die start van een goed niveau is. Het armoedeprobleem is dat er te weinig mogelijkheden zijn om zich te laten zien. Dus als twee toppers hier ontbreken, kunnen anderen rijden en zich bewijzen.”

Van de relatieve armoede van het deelnemersveld in de RAI is Sanders evenmin onder de indruk. ,,Dat kun je in een olympisch jaar verwachten. Je kunt niet te veel concoursen rijden. De Duitsers hebben volgende week in Neumünster een wereldbekerwedstrijd. Daar zijn dan weer geen Nederlanders. Hoe dan ook, de top treft elkaar eind maart tijdens de Wereldbekerfinale in Den Bosch en de focus ligt dit jaar op Hongkong.’’

Hippische dressuur mag dan een olympische sport zijn, het is mondiaal gezien geen grote sport, geeft Sanders toe. ,,Thuis op de bank denk ik ook wel eens: waar gaat dit om? Je ziet steeds dezelfde rijders. Het lijkt elitair. Maar als je er middenin zit, zie je dat het topsport is. Ik wijs alleen maar op de ontwikkeling. De sport heeft de afgelopen tien jaar een enorme progressie doorgemaakt.’’

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden