’Ik begreep dat er een innerlijke leiding moet zijn’

Zonder religieuze beleving geen religie – misschien is ze wel de kern ervan. Toch lees je er maar weinig over. In deze rubriek beantwoorden mensen vragen over wat ze op religieus gebied hebben beleefd. Vandaag: Wil Noordman.

Wat hebt u meegemaakt?

„Ik groeide op in een eenvoudig katholiek gezin in Arnhem, en heb van nabij de ellende gezien van de oorlog. Al vroeg kwam ik in aanraking met ziekte en dood. Mijn moeder stierf in 1942.

Wellicht heeft het met deze achtergrond te maken dat ik al van jongs af aan een onbestemd gevoel van vervreemding en heimwee ken. Ik had dan het idee dat wat ik aan schoonheid zag en meemaakte aan liefde niet was wat het leek, een afschaduwing is van iets anders. Ik vroeg me wel eens af wat erachter zit, maar als jonge meid levend in een hectische tijd ging ik daar verder niet op in.

Later heb ik het geanalyseerd en ben ik tot de overtuiging gekomen dat het gevoel van ontheemding niet zuiver psychologisch te verklaren is. Er zat meer achter, iets wat Plato aanduidde in zijn vergelijking van de grot, waarin schaduwen te zien zijn die laten zien wat er zich afspeelt in de ware wereld die er buiten ligt. Dat was de wereld waar de mystici over schreven. Ik las in de jaren zestig boeken van Teilhard de Chardin en Dag Hammerskjöld. Diens ’Merkstenen’ was als een bijbeltje voor me. Ik verborg die boeken, want ik schaamde me voor het idee dat een jonge meid als ik bezig is met zulke zware, gelovige kost.”

Vond u erin wat u zocht?

„Naast mijn werk probeerde ik mijn zoektocht voort te zetten, maar allerlei bezigheden en omstandigheden hielden me ervan af om er serieus studie van te gaan maken. Op mijn vijftigste kreeg ik pas de kans er meer tijd in te stoppen. Omdat ik graag in het pastoraat wilde ben ik theologie gaan studeren, vooral de feministische en politieke richtingen.

Maar dat was zeer eenzijdig. Ik was zelf ook actief in de kerkelijke vredesbeweging, maar ik miste de zelfreflectie en het stil zijn. Ik had al kennisgemaakt met allerlei esoterische leringen en ook mijn eindscriptie ging daarover, maar dat dit een ander soort van wetenschap was dan die op de universiteit geleerd werd, ging er daar niet in. Vooruitstrevende theologen moesten weinig hebben van het traditionele beeld van een andere, hogere wereld, terwijl dat voor mij altijd een realiteit is geweest. Met een leven na de dood moest je bij hen niet aankomen. Ik dacht dan: ze komen er vanzelf wel een keer achter.”

U bleef zich ook daar ontheemd voelen?

„Het gevoel van ontheemding is door de jaren alleen maar sterker geworden. Ik heb het inzicht gekregen dat we hier op aarde een taak hebben, maar dat we eigenlijk ergens anders thuis horen.”

Hoe hebt u dat gemerkt?

„Vanaf mijn veertigste hield ik een dagboek bij, en toen merkte ik dat het kon gebeuren dat ik dingen schreef die ik niet zelf bedacht had. Ik begreep dat er een innerlijke leiding moet zijn, en op mijn zestigste wist ik dat ik in een innerlijke opleiding zat. Eerst ging het er stap voor stap om me te zuiveren van zwakke kanten van mezelf, zoals gejaagdheid, nervositeit en onzekerheid. Het bleek nodig mezelf stevig aan te pakken, omdat wat ik als goede wil in me zag toch vaak nog te veel mijn egocentrische willetje was.

Ook leerde ik dat het niet gaat om mooie spirituele gevoelens. Johannes van het Kruis noemt dat ’geestelijke gulzigheid’. De onzichtbare begeleiding was er op gericht zelfstandig te worden zonder afhankelijk te maken.”

Beseft u dat dit veel mensen die uw vergaande geloof niet delen raar in de oren klinkt?

„Er rust inderdaad een taboe op. Maar die mensen moeten wel bedenken dat het hierbij helemaal niet om mij gaat. Ik heb hoogstens geleerd mijn antenne te gebruiken zodat ik wellicht als bemiddelaar kan dienen. Zo zag ik hoe wij mensen een brug kunnen zijn tussen hemel en aarde, dat we hiertoe steeds weer worden uitgenodigd. Ik zag dat met mijn geestesoog in symbolen. Ook zag ik gedekte tafels waar onzichtbare helpers de mensen voorzagen van brood en rozen, van fysiek en geestelijk voedsel. Ik zag verder aartsengel Michaël Het Plan uitrollen waarin staat hoe de mensheid geholpen gaat worden. Ik kon het nog niet lezen. Als de tijd daar is, zou ik het, samen met anderen, mogen uitdragen.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden