IJzersterke Froome pakt de leiding na knotsgekke Giro-etappe

null Beeld EPA
Beeld EPA

Knotsgek, enerverend, bijzonder en vooral: ongelooflijk. Wie de negentiende Giro-etappe van vrijdag niet live zag, kon na afloop niet geloven dat de uitslag zo was als die uiteindelijk was. Het was een rit die in de laatste jaren zijn gelijke niet kent. Eigenlijk was er één vraag: is dit echt gebeurd?

Kick Hommes

Ja, en het was een rit met talloze verhalen. Simon Yates? Als leider geknakt en helemaal weggereden. Tom Dumoulin? Nog steeds tweede, maar wel achter iemand anders. Chris Froome? Opeens de rozetruidrager, nadat hij eerder nog op ruim drie minuten van de leiderstrui stond.

Chris Froome, dus. Juist weer Froome, de 33-jarige in Kenia geboren Brit die misschien allang geschorst had moeten worden omdat hij in de Ronde van Spanje vorig jaar positief testte op het astmamiddel salbutamol. Maar zijn zaak duurt nog voort en juist Froome rondde een solo van tachtig kilometer over liefst drie bergen succesvol af, met een voorsprong van drie (!) minuten.

De aanval was te verwachten. Ergens moest leider Simon Yates toch aan het wankelen worden gebracht. Maar de manier waarop, dat was gokken. Sky, het team van Froome, had de etappe helemaal uitgestippeld. Verzorgers en zelf de persman van het team op strategische punten, om hun kopman op het goede moment van eten te voorzien. Alles voor de ultieme aanval, zoals ploegmanager Dave Brailsford later bij Eurosport zei. Froome moest van plek vier naar één, een verschil van ruim drie minuten.

Dat verschil kon hij niet in één klim goedmaken, wist hij. Dus vertrok Froome op de weg naar het hoogste punt van de Ronde van Italië, de Colle delle Finestre. Die berg met het laatste onverharde stuk over een smalle weg zonder vangnet in het ravijn aan de rechterkant en met besneeuwde hellingen op ruim twee kilometer hoogte gaf de Giro extra cachet, alsof de organisatie nog een keer moest tonen dat de Giro optisch misschien wel de mooiste ronde is.

Gok

Het was een grote gok. Froome had dan wel de rit naar de Zoncolan gewonnen, in meerdere ritten was hij snel gelost. Daarom was het vrijdag alles of niets. In roulette zou alles op zwart zijn gezet. Froome had wel vertrouwen. “De Finestre was een perfect moment. Op de onverharde wegen die me doen denken aan mijn jeugd in Kenia.”

Tekst loopt door onder de afbeelding

null Beeld AFP
Beeld AFP

De gok pakte succesvol uit. Froome reed het hele peloton op een hoop. De eerste achtervolger, Richard Carapaz, finishte op precies drie minuten. Daarna ging het rap. De nummer acht van de etappe, Sam Oomen, kwam op ruim acht minuten binnen. Simon Yates, vrijdagochtend nog de trotse leider, op 38 minuten en 51 seconden.

Want dat gebeurde er ook, vrijdag. Yates kraakte, en goed ook. Na tweeënhalve week en dertien dagen in de leiderstrui was alle energie uit zijn kleine lijf geperst. Op 84 kilometer van de finish werd hij definitief gelost. Het was een inzinking die Yates eigenlijk ook weer niet verdiende op ‘zijn’ terrein: het hooggebergte.

Dat hooggebergte was voor Froome. De manier waarop was ongekend. Vrijwel alle scenario’s waren geschreven, maar de all-out-aanval van Froome had bijna niemand zien aankomen. Froome zelf ook niet. Hij was zich er terdege van bewust dat hij iets speciaals had gedaan. “Dit heb ik nog nooit gedaan. Ik heb nog nooit zo’n rit gewonnen waarin ik van zo ver aanviel. Maar het was de enige keus.”

Gevangen

En wat met Tom Dumoulin? Die kon na de inzinking van Simon Yates even dromen van de roze trui. Voor de aanval van Froome, en ook daarna nog. Want een aanval van tachtig kilometer, die zou toch nooit kunnen slagen?

Dumoulin reed daarom schijnbaar in controle achter Froome aan. Niet in paniek, in zijn eigen tempo. Op de top van de beklimming was er weinig reden voor twijfel. De Limburger was in het gezelschap van de Fransman Thibaut Pinot, de nummer vijf in de stand, en die had zelfs nog een ploegmaat mee. De combine was snel gesloten.

Maar, helaas voor Dumoulin, het groepje reed te langzaam. De Limburger zat gevangen in het spel van de belangen. Bijna alles moest hij zelf opknappen. En in het gevecht van twee tijdrijders tegen elkaar kon hij weinig inlopen. Sterker nog, in de laatste kilometer verloor hij nog veel tijd.

Tweede staat hij, nog steeds. Maar nu wel met een andere man voor zich. Iemand met een ploeg, iemand met het vertrouwen, iemand die verder voor hem staat dan Yates. En dat is toch wel anders rijden.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden