Iggy Pop zit nog vol energie, gelukkig maar

POP

Iggy Pop ****

'I hope I'm not losing my life tonight'. De regel uit 'In The Lobby' die Iggy Pop begin 2015 schreef voor zijn nieuwe album 'Post Pop Depression' heeft een wrange bijsmaak gekregen. Allereerst is er de dood van David Bowie, met wie Pop in Berlijn eind jaren zeventig zijn beste platen opnam: 'The Idiot' en 'Lust For Life'. Dan is er Josh Homme; Pops schrijfpartner en producer voor 'Post Pop Depression' is medeoprichter van Eagles Of Death Metal, de band die op het podium stond tijdens het bloedbad in Bataclan. Homme was daar zelf niet bij, maar toch.

Als introductie van klassieker 'The Passenger' vraagt Pop bij zijn concert in de HMH of er seriemoordenaars in de zaal zijn. Een grapje dat hij al duizend keer gemaakt heeft, doelend op lifters in slasher-films - het zijn nooit vredelievende backpackers die van A naar B willen. Door de grap niet te schrappen, geeft Pop waarschijnlijk het beste antwoord op de angst.

Naast Homme hebben twee van diens Queens Of The Stoneage-maatjes en Arctic Monkeys-drummer Matt Helders zitting in de band. Alleen al op die uit steen gehouwen kop van Homme kun je een middelgrote stad bouwen; als groep leggen ze een onverwoestbaar fundament waarover Pop zich vrijelijk kan bewegen - en dat doet hij. Er lijkt geen rem te zitten op dat pezige lijf van hem, dat haast verzuipt in die overdaad aan huid, als een brugklasser die zijn gymspullen vergeten is en tussen de gevonden voorwerpen alleen het shirt van een basketbalprof vindt. In de twee uur durende show wordt op één nummer na enkel werk gespeeld van de Berlijn-albums en de nieuweling, alsof dat tussenliggende dozijn platen nooit gemaakt is. Het is opvallend hoe goed beide era's in elkaar overvloeien. In nieuwe nummers als 'Gardenia' waart de geest van Bowie opzichtig rond.

Voor aanvang werd druk gespeculeerd. Zou dit de laatste keer zijn dat we Iggy Pop live zien? Het idee wordt door hemzelf gevoed; in interviews, maar ook in 'Paraguay', een van de hoogtepunten van de avond. Pop droomt er hardop van zijn laatste jaren buiten de spotlights te slijten. Dan zijn er nog de witte bergen uit zijn wilde jaren en zijn levensstijl nu: zoveel energie, avond aan avond, hoelang kan een 69-jarige dat volhouden? Maar dan proef je die overtuigingskracht, en het plezier en de dankbaarheid en dan lijkt het onvoorstelbaar dat dit ooit zal stoppen.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden