Iedereen maakte blunders bij giga-postroof in Zwitserland

ZÃœRICH - De postroof van de eeuw, vorige week in Zürich, is een vat vol tegenstrijdigheden. In de eerste plaats vanwege de totaal onspectaculaire wijze waarop de mega-poet van 73 miljoen gulden werd buitgemaakt.

RENSKE HEDDEMA

Zo professioneel gladjes als de overval ging, zo dilettantistisch was het gedrag van het rovers-vriendengroepje in de week na de aanslag. Ze werden dan ook snel gepakt.

Maar ook politie en justitie begingen, na aanvankelijk resultaat, de grootste blunders. Woensdag stelde de politie in Milaan twee hoofdverdachten op vrije voeten, die daar vorige week waren opgepakt. Dat de vrouw van het stel zich gisteren uit eigen beweging meldde bij de Zwitserse politie, is meer geluk dan wijs vervolgingsbeleid.

De grootste blunder beging evenwel de Post. Op 1 september reed een witte bestelauto van de post het terrein van een groot kantoor in het centrum op. Niet meer dan een routineblik werd geworpen op de identiteitspapieren van de chauffeur, die vervolgens uitstapte en met vier handlangers de kleine Fiat Fiorino begon vol te laden met kisten. Terwijl de postemployés onder schot werden gehouden, lieten de rovers, die ongemaskerd waren, wegens plaatsgebrek zelfs nog twee kisten staan, voordat het hek zich weer keurig opende voor de auto.

De posterijen moesten tot hun schande bekennen dat daar bijna 100 miljoen cash klaarstond om afgevoerd te worden naar de Nationale Bank, tweehonderd meter verderop, en dan ook nog met hun witte bestelautootjes. De tot dit jaar verlieslijdende poot van de PTT kon zich betere veiligheidsmaatregelen doodeenvoudig niet veroorloven. De eerste jaarwinst, toevallig ook 70 miljoen: weg.

Grap

Na amper een week konden vier verdachten worden aangehouden in Milaan en tien in Zürich. Toen bleek ook, dat het groepje een gelegenheidsgezelschap was. De hoofdverdachte is een Italiaanse bareigenaar in Zürich, zijn aangever een Italiaan die bij de Post werkte. Wat begon als grap aan de stamtafel, nam langzaamaan vastere vormen aan. De plannen hadden echter een hoog Pietje Bell-gehalte. Na de aanvankelijk gesmeerde overval ging dan ook alles verkeerd. Op een van de kisten werden vingerafdrukken aangetroffen, die leidden tot de aanhouding van de eerste verdachte. Zijn latex handschoen had het bij het inladen begeven. Bovendien werd het amateurisme van de Italiaans/Libanees/Zwitserse bende steeds groter. Een Zwitsers/Italiaans paar boekte in Milaan een hotelsuite van 1700 gulden per nacht. Hun spijkergoed en onhandig gedrag aan de balie waren al opgevallen, en anders wel het feit dat de man, beladen met kledingtassen uit de duurse boutiques, terugkwam in het hotel. Onderwijl had zijn vriendin, wier telefoonlijn in het hotel allang werd afgeluisterd, haar vriendin in Zürich gebeld om te melden dat de kust veilig was. Dat telefoontje betekende tevens het einde van de Pretty Woman-achtige taferelen. De twee stellen troffen elkaar voor de Dom in Milaan, waar ze werden ingerekend door de Carabinieri. Bij de vriendin in Zürich vond de politie 25 miljoen, het enige restant tot nu toe van de miljoenenbuit. Maar zij werd met vriend vrijgelaten, tot ontzetting van de Zwitserse justitie. Maar ze gaf zichzelf in Zürich weer aan.

Op zijn minst deugde de communicatie niet tussen Milaan en Zuüich, maar misschien is er meer in het spel: was de Zwitserse justitie even spaarzaam met informatie naar de Italiaanse collega's als naar de pers? Terwijl de Milanese Carabinieri de aanhoudingen al lang en breed bekend hadden gemaakt, blonken de Zwitsers maandag uit in 'Wichtigmacherei' bij een persconferentie in Zürich die kwam als mosterd na de maaltijd. Ziedend was de Zwitserse pers over het feit dat geen volwassen woordvoerder beschikbaar was, toen het onderzoek vorige week in volle gang was. Toen justitie, ook toen de meeste rovers waren gepakt, details achterhield die uit andere bronnen allang bekend waren, werd het bijna belachelijk. Het nieuwsmanagement van de kantonale politie is kennelijk niet opgewassen tegen een roof, die de Brit Ronald Biggs en zijn 'Grote Treinroof' (1963) in de schaduw stelt. Wat dat betreft doet Zürich zijn slogan 'little big city' alle eer aan.

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden