Iedereen hoopt dat de laatste man gaat vallen

Het is onrustig op straat in het centrum van Vancouver. Er lopen een hoop mensen met een rood shirt om de schouders in het bruisende hart van de wereldstad. De kaartjesverkopers hebben het druk, later die avond worden de eerste medailles uitgereikt in een afgeladen BC Place. Zangeres Nelly Furtado zal na de huldiging in het stadion optreden, de kaartjes kosten inmiddels bijna 100 Canadese dollar. Her en der staan groepjes mensen voor etalages te kijken naar televisieschermen. Ze zijn luidruchtig. Moedigen op afstand aan.

Antal Crielaard

Op de televisie zien we de Canadees Alexandre Bilodeau naar beneden suizen. De knieën vlak naast elkaar, diep ingezakt, neemt hij de buckelpiste. Als hij over de finish komt, stijgt er een enorm geschreeuw op. En niet alleen op Cypress Mountain. Er rolt een lang uitgerekte zucht van verlichting door de straten van Vancouver; een zucht die later overgaat in orgastisch gejuich. Als de jury de punten heeft gegeven staat Bilodeau op de eerste plaats. Met nog één deelnemer te gaan. Volwassen mannen slaan elkaar op de schouders.

Het zal toch niet meer misgaan?

Eén man begint, hij schreeuwt heel hard dat de laatste man op de piste moet vallen. Jongens, meisjes, mannen en vrouwen nemen het over. VAL! VAL! VAL!, klinkt het op de hoek van Robson en Hamilton Street. Als duidelijk wordt dat Bilodeau heeft gewonnen, barst het feest los. Er wordt nóg harder geschreeuwd. Eindelijk is het zover. Canada heeft goud op de Spelen in eigen land. Dat was nog nooit gelukt. Het was een trauma, al sinds 1976 in Montreal.

Naast me neemt een man in een rood Canadees ijshockeyshirt zijn dochter in de armen. In zijn oog parelt een traan.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden