Iedere dag dik twee uur in de stampvolle metro

Zhang Xiaoxue reist met lijn 6 naar haar werk. Meestal is er nog net genoeg plaats om te staan. Beeld Elke Scholiers
Zhang Xiaoxue reist met lijn 6 naar haar werk. Meestal is er nog net genoeg plaats om te staan.Beeld Elke Scholiers

Zhang Xiaoxue (28) rijdt vijf dagen per week met de metro van het oosten naar het zuidwesten van Peking. Die reis duurt meer dan een uur, maar ze houdt vol.

Shifoying is een rommelige woonwijk met hoge flats, iets buiten de vierde ring van Peking. Zhang Xiaoxue woont op de vijftiende van 28 verdiepingen. Toch is dit een dure buurt, vanwege de gunstige ligging. Het financiële district is dichtbij, appartementen zijn hier heel duur geworden. Nieuwkomers betalen al 7000 euro per vierkante meter.

"De buurt is oké maar een beetje ver van de metro", zegt Zhang, die karate-lerares is. "Vijf dagen per week ga ik naar mijn werk, op een school voor vechtsporten aan de andere kant van de stad. Vooral in de weekends maak ik lange dagen, van tien uur 's ochtends tot acht uur 's avonds, dan hebben veel kinderen les." Zhang loopt stevig door naar metrohalte Shilipu. Ze komt uit de provincie Anhui, ten westen van Shanghai. "Negen jaar geleden ben ik naar Peking gekomen voor een opleiding aan de sportacademie. Die duurt vier jaar. Kun je in Nederland geen karate studeren? Er zijn ook zoveel Chinezen."

null Beeld Louman&Friso
Beeld Louman&Friso

De metro is stampvol, er is nog net plaats om te staan. "Lijn 6 is altijd zo, ik heb geen keus. Gelukkig rijdt hij altijd op tijd, ik kan het niet beter organiseren." Zhang heeft nog geluk dat ze meestal buiten de spitstijden reist. Dan moeten veel passagiers wachten omdat ze niet meteen meekomen in de te volle treinen.

Liefde

Ja, het is een lange reis iedere dag, zegt ze. "Maar ik doe het vanwege de liefde. Ik woon bij mijn vriendin, zo hebben we meer tijd samen." Homoseksualiteit was traditioneel in China niet 'zondig', maar onder invloed van het Westen werd het taboe en dat bleef lang zo onder het communisme. In 1997 werd het verbod op homoseks afgeschaft, vier jaar later was het officieel ook niet langer een mentale aandoening.

"Natuurlijk krijg ik weleens commentaar van mensen, ze kijken naar me. Door hoe ik eruitzie raden ze het al", zegt Zhang - kort haar, stoere kleding, stevige schoenen. Maar ze trekt het zich niet aan. "Ik wil gewoon dat mijn vriendin en ik zoveel mogelijk vrijheid hebben. Het gaat goed met ons."

null Beeld Elke Scholiers
Beeld Elke Scholiers

Binnen de familie ligt het wel gevoelig, al was het maar vanwege de verwachting dat de kinderen voor nageslacht zorgen. "Voor mijn familie ben ik nog niet uit de kast gekomen. Ze weten dat ik een heel goede vriendin heb. Ik denk dat ze het wel raden, maar we praten er niet over. Ze respecteren wat ik doe."

Over verhuizen denken Zhang en haar vriendin weleens, maar het is er nog niet van gekomen. "Zij betaalt haar woning, ik heb ook nog een eigen appartement. Zij werkt in het oosten van de stad, ik in het zuidwesten. Ja, in het midden gaan wonen klinkt logisch, maar dat is het centrum en dus te duur."

Veiligheid

Het reizen in de metro is veilig, zegt ze. "Op het nieuws hoor ik wel over aanrandingen, diefstal, ruzies. Maar die heb ik zelf nooit meegemaakt. Ik heb de indruk dat het beter wordt, zeker met al die veiligheidschecks."

Op ieder station moet bagage door de scanner en er zijn veel agenten en controleurs. 's Avonds zijn er weleens dronken mensen. "Die liggen dan op de grond, maar dat is verder geen probleem."

Zhang betaalt ongeveer een euro voor een enkele reis. "Dat is wel oké", zegt ze. De inkomsten van een karate-instructeur variëren van 500 tot 1200 euro per maand, afhankelijk van het aantal leerlingen. "Ik zit zo'n beetje op het gemiddelde."

Of ze hobby's heeft? Daar moet Zhang over nadenken. "Telt slapen ook?" Ze blijft fit dankzij haar werk, met een dagelijkse workout voor de instructeurs. "Daarnaast doe ik niet zoveel. Ik drink ook graag bier, ik hoef niet meer zo goed op mijn vorm te letten."

We komen bij haar station, Liuliqiao. De karateschool, waar kinderen ook de Japanse vechtsport kendo kunnen leren, is gevestigd in een groot, modern winkelcentrum. Zhang doet haar grijze pak aan, zwarte band om, en begroet de kinderen. Dit zijn kleintjes, van drie en vier jaar.

Ze maakt grapjes en pakt de les vrolijk en ontspannen aan. "Dat hoort bij het werk", zegt Zhang tijdens een pauze. "Ik houd eigenlijk niet zo van kinderen, niet voor mezelf in ieder geval."

Drukste metronet ter wereld

De eerste metrolijn in Peking, en daarmee in China, werd aangelegd in 1969. Vanaf 2002 groeide het systeem snel, van twee tot negentien lijnen. Peking telt nu 345 stations, 547 kilometer spoor en met circa tien miljoen passagiers per dag is de stad wereldwijd koploper. Toch schiet de capaciteit nog tekort, er wordt op dit moment gewerkt aan zes nieuwe lijnen met een gezamenlijke lengte van nog eens circa 300 kilometer.

Lees ook: Kan een stad met twintig miljoen inwoners blijven groeien?

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden