Identiteit VU krijgt gestalte op het dak en in de kelder

Er is veel leed en leegte op de Vrije Universiteit, zegt psychologiedocent Peter Roelofsma (38). Maar de in naam christelijke universiteit is zo van God los dat veel theologen die er worden opgeleid nauwelijks voor de kerk durven te gaan staan om het bevrijdende geloof te belijden.

Koert van der Velde

De kerkzaal boven de op de vijftiende verdieping gelegen theologische faculteit gaat na twaalf jaar weer dienst doen, zegt Roelofsma. ,,Ze hebben me een beunhaas genoemd omdat ik er niet voor heb doorgeleerd, maar ik lees wel ontzettend veel in de bijbel,'' zegt hij voordat de dinsdagmiddagdienst vol 'praise and worship' begint. ,,Bij psychologie wordt verwacht dat de student geestelijk groeit, bij theologie wordt dat aspect genegeerd.''

Roelofsma's verzoek om de kerkzaal te mogen gebruiken werd aanvankelijk vreemd bekeken; pas na lang aandringen was 'zaalbeheer' bereid de deur van het slot te halen. ,,We mogen het nu een half jaar gratis proberen.''

Wat Roelofsma betreft is iedereen welkom, vooral diegenen 'die van God houden en Jezus willen volgen'. Roelofsma tegen God: ,,God raak ons aan opdat wij hier voor elkaar onze maskers mogen afleggen.''

Gastspreker rector magnificus prof. Taede Sminia doet een poging. Hij begint met twee van zijn favoriete bijbelteksten en legt de twintig aanwezigen uit dat zijn vakgebied, de microbiologie, hem soms met Psalm 139 doet verzuchten: ,,Het is zo wonderlijk, zo hoog'.

,,De vragen mogen heel persoonlijk zijn,'' daagt Sminia het zaaltje uit. Of hij die zin over 'het geplante woord dat zielen behoudt' in Jacobus ook inspirerend vindt, vraag een jongen. Sminia: ,,In alle eerlijkheid: nee.'' Hoewel er soms verschil zit tussen wat de VU belijdt en wat hij zelf gelooft, 'ook ik ben ervan overtuigd dat de mens niet maatgevend is, maar maathoudend moet zijn'.

Emeritus hoogleraar Sanders staat op. ,,Het gaat om het reddend woord waardoor de ziel behouden wordt. Dan zijn er twee mogelijkheden: òf je laat alleen diegenen toe die dit onderschrijven, òf je loopt het gevaar dat de worm de wortels doorsnijdt. We moeten daar verschrikkelijk voorzichtig mee zijn.''

Geen woorden die de gemiddelde, geseculariseerde VU-student als een hart onder de riem zal opvatten, helemaal niet degenen onder hen die kampen met leed en leegte. Geef hun maar het gitaarspel van Roelofsma dat de gospel-achtige liederen begeleidt. Alleen de tekst kan bij niet-ingewijden misverstanden oproepen: ,,Uw Woord komt in ons tot leven, scherp als een zwaard dringt het in ons.''

Tinka Roelofsma legt uit hoe haar man ertoe gekomen is. ,,In Engeland zijn we betrokken geraakt bij een kerkelijk gebeuren dat iets heel bijzonders te ervaren gaf. Er gebeurden zelfs wonderen - een man met keelkanker was na het gebed spontaan genezen, we hebben het zelf gezien. God heeft ons gezegd dat we aan de VU moesten beginnen. Of het groot wordt weten we niet. Als het persoonlijke maar behouden blijft.'' Peter Roelofsma is beslister: ,,Als het goed is, groeit dit. Ik hoop dat de revival uit Engeland overwaait.''

De door het college van bestuur aangestelde universiteitspastor Jannet Delver is met rector magnificus Sminia meegekomen, en heeft tijdens de dienst de theologische windrichting bepaald: ,,Ze kunnen dan wel zeggen dat ze open staan voor iedereen, maar ze zijn gewoon charismatisch.''

Delver heeft tot taak de identiteit van de VU opnieuw gestalte te helpen geven. In de kelder toont zij een kamertje van vier bij vier, waar over een maand of twee iedere dag een inspirerende tekst voorgelezen moet worden. Dit stiltecentrum, naast de islamitische gebedsruimte, moet degenen die meer contemplatief zijn ingesteld voeden, legt zij uit. Waarom gebeurt dat niet in de kerk op het dak? ,,De kelder is veel toegankelijker. Deze kelderkamer is bovendien niet besmet met het verleden van de kerkzaal.''

,,Ik ben bijna vijftig. Mijn generatie vindt het moeilijk passende woorden voor het geloof te vinden, terwijl de generatie van Roelofsma bijna vrijmoedig haar overtuiging belijdt. We moeten de VU-identiteit vorm geven met bijeenkomsten over kunst, cultuur en wetenschap tot contemplatieve momenten in de kelder en kerkdiensten op het dak.''

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden