ideeën over de grens

Lees dit niet als u wat hoop wilt houden

De nepnieuwsworstenfabriek, kopte de New York Times boven een reportage over de productie van vals nieuws. Politici wijzen met de beschuldigende vinger naar machinaties van Moskou. Facebook en Google pijnigen zich het hoofd hoe zij nepnieuws kunnen weren. De fabricatie en verspreiding blijken echter een fluitje van een cent.

In Tblisi (Georgië) sprak de krant een computerstudent die slechts een zakcentje wilde verdienen. Zijn recept: schrijf wat mensen graag lezen. Hij ontdekte al snel dat zijn pro-Hillary-spinsels nauwelijks gedeeld werden. De liberal lezer is er minder ontvankelijk voor, bevestigen ook andere desinformatie-producenten. De student switchte naar pro-Trump en anti-Hillary. Zijn 'Mexico gaat zijn grenzen sluiten als Trump wordt gekozen', 'Obama verhuist naar Canada als Trump wint' en 'Dying Hillary', werden miljoenen keren gedeeld. Google betaalde voor elke klik op een reclameboodschap op zijn site departed.co. Zelf ziet hij het als infotainment, "het is immers te raar om waar te zijn."

Dat is precies de reden, schrijft politico.com waarom nepnieuws van alle tijden en dus blijvend is. "Het is net als in een illusionistenshow, mensen willen bewust deelnemen aan misleiding."

Werk staat centraal in ons leven, bepaalt wie we zijn en geeft ons dagelijks leven structuur en een doel. Alleen is dit eigenlijk allang niet meer het geval, schrijft James Livingston (aeon.com). "Het is een waanidee, er is gewoon niet genoeg werk en we verdienen doorgaans niet genoeg om onze rekeningen te betalen." Nu al houden velen van ons, ook met een baan, het hoofd boven water dankzij uitkeringen en sociale voorzieningen. Fuck work, schrijft Livingston, want alles wijst erop dat banen gaan verdwijnen.

De implicaties zijn verstrekkend, nog afgezien van de vraag hoe we ons geld gaan krijgen. Basisinkomen? Het is vooral een intellectuele uitdaging, het dwingt ons nu al na te denken hoe het is om in een wereld te leven waarin banen niet langer ons karakter vormen, ons inkomen bepalen en ons dagelijks leven beheersen.

Lees dit niet als je je niet sterk voelt, waarschuwt auteur/activist George Monbiot, voor je begint aan zijn column over dertien grote crises die ons te wachten staan (theguardian.com).

Nummer 1, 2 en 3 over Trump en zijn team, slaan we over. Nummer 4 gaat over de onafwendbare harde en kostbare Brexit. Gevoegd bij 5 en 6 (Italiaanse bankencrisis en Eurocrisis) hebben we een wereldwijde crisis. Nummer 7: de automatisering eet onze banen op. 8: Als Marine Le Pen wint is dat einde EU. 9: Wie zitten er dan in de Veiligheidsraad: Donald Trump, Vladimir Poetin, Xi Jinping, Theresa May en Marine Le Pen. 10: De klimaatverandering is niet meer te stuiten. 11: Die zal leiden tot overstromingen, voedseltekorten en ongekende migratiestromen. Nummer 12: volgens de VN voedsel- en landbouworganisatie hebben we met de huidige uitputting van landbouwgrond nog een periode van zestig oogsten. Nummer 13: Het uitsterven van soorten voltrekt zich in steeds rapper tempo.

Met een voetnoot van de schrijver: "Ik schrijf dit niet om te deprimeren, maar om ons te richten op de enormiteit van de taak die voor ons ligt."

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden