ideeën over de grens

'Spion' twijfelt, Russia Today spint

Klein nieuws, maar symbool voor iets groters. De Filippijnse president Duterte heeft deze week het Chinese CCCC de opdracht gegund om een stuk zee in te polderen bij Davao, de stad waar Duterte tot juli burgemeester was, zo meldt de South China Morning Post. Datzelfde Chinese staatsbaggerbedrijf heeft in zeegebied waar de Filippijnen aanspraak op maken, atollen opgespoten en ze tot Chinese voorposten vertimmerd - illegaal, volgens de voorganger van Duterte, en ook volgens een recente uitspraak van het Haagse Internationaal Gerechtshof. De polderdeal illustreert de draai van de Filippijnen, tot Duterte's aantreden een trouwe Amerikaanse bondgenoot. Deze maand wreef Duterte zout in de Amerikaanse wond door tijdens een bezoek aan Peking te spreken over een 'scheiding' met de VS.

Zullen andere landen in Azië volgen? Over die vraag debatteren deskundigen in Foreign Policy. Dit is de nekslag voor Obama's streven om nadrukkelijker Amerika's belangen in Azië na te streven, andere landen zullen volgen, denkt een expert (ook de mening die Jonathan Holslag vorige week in dit katern vertolkte). Dat domino-effect zal beperkt zijn, menen anderen: sommige landen zullen zich nu juist steviger vastklampen aan de VS. Duterte is alleen maar slim als hij de twee grootmachten tegen elkaar uitspeelt.

De tanende macht van de VS is onderwerp van nog een stuk in Foreign Policy. Als Amerika niet ingrijpt in Syrië, dan is dat slecht voor de geloofwaardigheid van het land. Dat menen velen; ook Clinton neigt naar die mening. Maar het is onzin, schrijft Stephen M. Walt. Je kunt best een consistent betoog houden over wat de VS in Syrië kunnen of moeten ondernemen, maar vrees voor schade aan reputatie is wel het allerslechtste motief om je dieper in het wespennest te begeven. Syrië is verschrikkelijk, maar niet uniek. De onafhankelijkheid in India ging gepaard met bloedbaden die 1 miljoen doden en 10 miljoen vluchtelingen veroorzaakten. De Rode Khmer bracht honderdduizenden Cambodjanen om. Rwandese Hutu's vermoordden honderdduizenden Tutsi's. Had Washington moeten ingrijpen? Misschien, maar de VS keken toe, en dat bracht de machtspositie van Amerika geen noemenswaardige schade toe, betoogt Walt.

De Duitse journalist Martin Schlak was drie weken 'undercover' bij Russia Today in Duitsland. Hij deed zich voor als werkzoekende journalist. Het Kremlin betaalt de Russische zender/site om Poetins versie van de waarheid internationaal aan de man te brengen, maar de aldaar werkende journalisten krijgen niet dagelijks directieven op hun bureau, merkte Schlak: ze menen werkelijk dat Rusland goed doet in Oekraïne en Syrië, en dat de westerse 'mainstreammedia' (MSM, zoals Russia Today ze in navolging van andere kritische media'noemt) het nieuws verdraaien. Op de jeugdsite Neon beschreef Schlak zijn ervaringen - ook zijn eigen twijfel, na een tijdje: zijn die westerse media echt niet vooringenomen tegen Rusland? Russia Today pakte dat meteen op: spion verandert in twijfelaar aan MSM, was de portee van hun verhaal. Wat ze niet meldden, was dat Schlak het psychologische effect van propaganda beschreef, in plaats van dat hij ontdekte dat westerse media inderdaad niet deugen. Die verdraaiing van zijn verhaal is 'het perfecte voorbeeld van hoe de Russische propaganda werkt', schrijft Schlak.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden