ideeën over de grens

Nieuw wapen in de strijd om Syrië:

Verkiezingen leggen niet alleen verdeeldheid bloot, ze zaaien die ook. Bijna de helft van alle Amerikanen heeft al ruzie gekregen met een vriend, familielid of collega over de verkiezingen - of met alledrie, meldt huffingtonpost.com. 39 procent van de Amerikanen begrijpt niet hoe iemand op Donald kan stemmen; onder de Democraten is dat 70 procent. En 42 procent snapt niet hoe je voor Hillary kunt kiezen; onder Republikeinen is dat 77 procent.

Achter die cijfers schuilt een nog grotere kloof, want velen hebben niet eens een nauwe relatie met iemand die er een andere mening op nahoudt, en kunnen er dus ook geen ruzie mee maken. De helft van de Republikeinen zegt geen familielid of vriend te hebben die Clinton stemt, terwijl 55 procent van de Democraten zegt dat niemand in hun kring Trump steunt. Met andere woorden: de Amerikanen (en zij niet alleen) bewonen verschillende planeten.

Al lopen de gemoederen nog zo hoog op, er is weinig nieuws onder de zon. Bikini of boerkini? Lang voordat er speciale zwemkleding bestond voor de vrouwen, zo meldt thedailybeast.com, zwommen mannen en vrouwen gescheiden. Midden 19de eeuw deed de Bloomer zijn entree, ook wel de Turkish Dress geheten, naar het model van de harembroek van het Ottomaanse rijk. De kleding was in eerste instantie een poging van feministe Amelia Bloomer om het vrouwen thuis gemakkelijker te maken bij het trappenlopen, huishouden of tuinieren. Hij was zo lelijk en werd zo afgekraakt dat-ie al snel van het toneel verdween - om terug te keren als zwemkleding. Geleidelijk, met de groeiende gelijkheid, werden de mouwen en de pijpen korter - tegen 1890 al tot boven de knie - en mochten man en vrouw ook samen verpozen. Nu, schrijft de Daily Beast, moet de boerkini het religieuze islamitische vrouwen mogelijk maken van het strand te genieten, en zich open te stellen aan die wereld, net als indertijd de Bloomer voor westerse vrouwen: "Kleding bedoeld om het lichaam af te sluiten kan mettertijd een nieuwe wereld openen".

Kan een dramaserie helpen het vijandsbeeld af te breken? Onder het motto dat een goede serie stukken goedkoper is, en misschien wel effectiever, dan een kruisraket, verzamelde de BBC in Beiroet een groep Syrische schrijvers - uit Syrië zelf en ballingen (theguardian.com). De bedoeling: een radiohoorspel schrijven waarin 'de ander' - sjiiet, soenniet, alawiet, christen of Koerd - als mens wordt neergezet. Inspiratiebron vormde 'The Archers', de na 65 jaar nog altijd populaire en invloedrijke Britse dramaserie, vol actuele onderwerpen. In The Archers vermengt fictie zich met werkelijkheid.

Hay el-Matar (de Luchthavenwijk, een buurt die in haast alle Syrische steden bestaat) valt binnenkort driemaal per week te beluisteren. Radio wint het nu eens van tv, want die is in het geteisterde gebied toegankelijker. "Hij heeft nog een enorm voordeel", zegt een van de makers. "Zonder uiterlijke kenmerken die de etnische identiteit van de personages verraden, is de luisteraar aangewezen op diens woorden en argumenten, om misschien pas veel later te ontdekken dat hij of zij tot die gevreesde 'anderen' behoort."

de argumenten van de anderen

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden