ideeën over de grens

Acrobaat balanceert tussen Joodse en Palestijnse wereld

Krijgen de populistische partijen het voor het zeggen in Europa? Zo luidt de vraag die Judy Dempsey in haar rubriek (carnegieeurope.eu) stelt aan een tiental deskundigen. Dat is al deels het geval, bijvoorbeeld in Hongarije en Polen, luidt het antwoord. Het probleem is, zo vervolgt onder meer Thorsten Benner van het Global Public Policy Institute, dat de populisten niet aan de macht hoeven te zijn om in Europa een nieuw tijdperk van vrees te scheppen. De simpele antwoorden van de populisten - haal de brug op om de boze buitenwereld, en vooral moslims, buiten te sluiten - zet de doodsbange gevestigde elites al onder druk. De echte dreiging, en die lijkt steeds meer bewaarheid, is dat de gevestigde partijen uit paniek over de populistische golf gaan tornen aan democratische grondrechten, aan mensenrechten, burgerlijke vrijheden, gelijkheid en openheid.

Verkiezingsjaren bieden altijd een uitgelezen kans om kinderen de waarde van de democratie bij te brengen. Dit jaar, zo zegt een lerares in de New York Times, is het vrij onmogelijk de verkiezingen op de scholen na te spelen. De leerling die Trump speelt, zou in het echt voor diezelfde uitlatingen op het matje worden geroepen. De sociale media staan vol met verhalen van verontruste ouders over kinderen die op het schoolplein worden gepest dat ze toch wel uitgezet worden als Trump president wordt (net als hier gebeurde na Wilders' 'minder-minder'). Voor oudere kinderen kan Trump leerzaam zijn voor wat er mis is in de samenleving, stelt een geschiedenislerares in het artikel. "Trump is een product van onze selfie-cultuur en de aantrekkingskracht van de reality-show met zijn brute gedrag." Kinderen kunnen leren daar doorheen te kijken, ze kunnen leren dat ieder het recht heeft zich uit te spreken, en naar elkaar te luisteren ook als we het niet met elkaar eens zijn.

Ze trad op het Eurovisiesongfestival op samen met de Joods-Israëlische Noa, en kreeg iedereen over zich heen. Palestijnen maakten haar uit voor verraadster, een vijgenblad van Israël. Joodse Israëliërs vonden het onverteerbaar dat een Palestijnse de Joodse staat vertegenwoordigde. Toen ze zich uitsprak tegen de Israëlische oorlog in Gaza, werd ze uitgemaakt voor vijfde kolonne. En zo wordt Mira Awad eigenlijk altijd in al haar uitspraken 'begeleid' door beide zijden. Zelf voelt ze zich verscheurd als Palestijnse die in het hart van de Israëlische samenleving woont en werkt: verscheurd tussen haar trouw aan haar passies en nationale verantwoordelijkheid; verscheurd tussen integreren in de Israëlische samenleving en trouw aan de Palestijnse cultuur en strijd voor gelijkheid (theguardian.com). Een laatste voorbeeld vormt de Arabische Voice, die weigert haar de erkenning te geven voor haar liedje dat ze gebruiken in hun promo's. Awad troost zich met de gedachte dat de populairste tv-show in de Arabische wereld haar liedje 'Acrobaat' en haar tekst heeft gestolen, over het leven in twee werelden:

Balancerend op een koord

mijn armen zijwaarts gestrekt

geen waarborg, geen bescherming

een acrobaat zonder vangnet

Juist de acrobaten kunnen volgens Awad een brug vormen, de weg naar coëxistentie tonen. "Het is tijd de acrobaten te erkennen."

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden