Hypocrisie en drijfjacht

In het Engeland van twee eeuwen geleden was berenbijten een populair, maar omstreden tijdverdrijf. Hierbij werden vele honden op één beer losgelaten in wat vanzelfsprekend op een ongelijk gevecht uitliep. Van die periode dateert de uitspraak van ene Lord Macaulay 'dat puriteinen tegen berenbijten zijn; niet omdat de beer eronder lijdt, maar omdat de toeschouwers er plezier aan beleven'. Het kan geen kwaad deze uitspraak even in herinnering te roepen, nu staatssecretaris Faber met instemming van een meerderheid van de Tweede Kamer de drijfjacht op zwijnen wil verbieden. Hoeveel er ook voor zo'n verbod te zeggen valt, de betekenis daarvan is betrekkelijk en voor het steken van de loftrompet is helemaal geen reden.

Veel meer is er reden tot relativering, zeker in het perspectief van de manier waarop wij in onze samenleving met dieren in het algemeen, en met varkens in het bijzonder, omgaan. Wij kunnen ons daarvoor niet op de borst slaan. Daarom past bescheidenheid en terughoudend als we het lot van een everzwijn tijdens een drijfjacht betreuren. Dat is, voorzover de mens dat kan beoordelen, tragisch, maar niet minder tragisch dan dat van een soortgenoot op een varkenshouderij dat, zou het over het vermogen van retrospectie en beoordeling beschikken, niet op zo'n vrij leven in het bos kan terugzien.

De staatssecretaris zegt nu dat zij niet tot het verbod overgaat, omdat de jagers onzorgvuldig zouden zijn geweest, laat staan dat zij plezier aan de jacht zouden hebben beleefd. Zij toont zich daarmee in de geest van Macaulay een ware puritein, maar erg waarachtig klinkt het niet. Het is aannemelijk dat degenen die zich aan de drijfjacht overgeven dat niet louter doen uit plichtsbetrachting. Zij zullen er ook plezier aan beleven. De vraag is nu of het plezier over het neerleggen van een everzwijn anders, zelfs negatiever, moet worden gewaardeerd dan het plezier van de niet-jagende burger over de frikadel die hij uit de muur trekt of de varkenshaas die hij van zijn bord prikt.

Prins Willem-Alexander heeft toegegeven dat hij achter de drijfjacht staat en ermee wil doorgaan. Hij zal die liefhebberij straks elders moeten uitleven. Het verbod is terecht, maar het is lastig in het motief van de voorstanders het mededogen met het zwijn te scheiden van de afgunst op de jager.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden