Hypnotiserende klanken 'De Leeuw van Zimbabwe' laat zijn tanden schitteren POP

AMSTERDAM - Wat Bob Marley ooit voor Jamaica betekende - een artiest die zijn land muzikaal gezien gezicht en geluid gaf - is Thomas Mapfumo voor Zimbabwe.

Even charismatisch en even vernieuwend met zijn Shona-pop bezorgde hij de muziekcultuur van het onafhankelijke Zimbabwe vanaf 1980 een eigen identiteit. Maar zo beroemd als hij daar is, zo pover is de aanhang elders. Ondanks zijn lange staat van dienst en enkele onweerstaanbare platen trof 'de Leeuw van Zimbabwe' maandagavond een kleine, maar fanatieke aanhang in de Amsterdamse Melkweg. Met zijn statige voorkomen en naar binnen gekeerd karakter oogde hij als een zwarte Messias, die de onverstoorbaarheid zelve bleef onder de stuwende dansmuziek van zijn band The Blacks Unlimited.

Varierend op alle substromingen in de house-muziek zou je de sound van Mapfumo het best met 'greenhouse' kunnen omschrijven. Zonder technische foefjes brengt de onontkoombare cadance van repeterende gitaren, klappende handen en vraag- en antwoordgezangen de luisteraar in een soort roes die hem binnenstebuiten keert.

Het geheim zit hem in de acties die Mapfumo tijdens de onafhankelijkheidsstrijd tegen het regime van Ian Smith ontwikkelde. Hij maakte zich onsterfelijk door de muziek van het nationale volksinstrument de mbira (duimpiano) over te brengen op gitaar, terwijl handgeklap en getik op de hi-hat het geluid van de hosha (rammelaar) vertaalden. Bovendien negeerde hij de voertaal - het Engels - en zong zijn chimurenga (revolutie-songs) in de verboden Shona-taal. Een reeks groepen volgde sindsdien zijn voorbeeld zoals op de schitterende verzamel-cd 'Spirit of the Eagle' te horen is.

Na 1980 brak Mapfumo hiermee in Europa door. Hij paste zich op den duur echter zo aan de westerse smaak aan, dat er midden jaren tachtig bloedeloze crossover-muziek resteerde. Onlangs keerde hij op zijn schreden terug en breidde zijn band weer uit met de traditionele mbira-instrumenten.

Juist die natuurlijke, onophoudelijk tokkelende onderstroom verleende het concert een verslavend surplus. Ondanks zijn uitgebluste voorkomen liet de Leeuw zijn tanden schitteren naarmate de avond vorderde. Met deze hypnotiserende 'greenhouse' verdient de levende legende Thomas Mapfumo beslist een breder publiek dan de gelukkigen die hem maandag konden bewonderen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden