Huurbaas van henneptelers

Tussen schuld en onschuld zit vaak een kleine stap. De rechter ziet dat wekelijks.

"Alleen al omdat mijn vriendin nooit een uitkering had aangevraagd, was zij de trots van de familie", vertelt de verdachte de rechter. "Dat klinkt gek, maar zo was het. Dat gaf natuurlijk ook verplichtingen. Ze mocht niet weten wat ik deed, ik hield dat verborgen. Nee, onze relatie is over, we zien elkaar niet meer".

De verdachte (28), een in Nederland geboren zoon van Italiaanse ouders, had een boerderijtje gehuurd. Op zijn beurt verhuurde hij dit voor maandelijks enkele honderden euro's meer aan Turken, van wie hij wist dat zij een verdieping inrichtten als hennepplantage. De Turken sliepen er niet, het was hen alleen te doen om de hennepteelt en bovenal de forse winstmarges.

Zelf kropen de verdachte en zijn vriendin kilometers verderop in een ijskoude caravan. Uitgerekend de eerste, en enige, nacht die zij in het boerderijtje verbleven, deed de politie er een inval. Dat gebeurde na een tip van nota bene de overigens nooit achterhaalde Turkse onderverhuurders. Zij zouden uit wraak hebben gehandeld, omdat de verdachte per 31 december zelf zijn huur had opgezegd bij de eigenaar van het boerderijtje. Verdachte besloot hiertoe omdat hij de risico's van de hennepplantage te groot vond.

Knettergek werd hij van de inval die nacht. Weliswaar kwam uit het onderzoek naar voren dat hij 'slechts' het pand beschikbaar had gesteld voor hennepteelt, maar ook dit verwijt van justitie was er voor hem niet een om vrolijk van te worden. Zijn vriendin liet hem in de steek, werk van betekenis had hij niet en het vooruitzicht van een dagvaarding stelde hem evenmin gerust. Inmiddels zijn de zere kantjes er af. Al steekt het hem, vertelt hij de rechter, dat hij ruim twee jaar heeft moeten wachten om voor de rechter te verschijnen.

"Het gaat goed met me", zegt de verdachte. "Mijn vader helpt me, ook financieel. Met allerlei klusjes die ik her en der opknap, verdien ik zo'n 160 euro per week. Maar ik wil hulp van de reclassering. Zij kunnen mij helpen om vooruit te komen".

De rechter: "Gaat het u dan vooral om praktische hulp?"

De verdachte: "Ja, ik heb de reclassering nodig voor werk en huisvesting. Ik heb ze nodig voor een boterhammetje".

De advocaat van de man vindt het belangrijk dat zijn cliënt in een 'nieuwe, belangrijke' fase van zijn leven verkeert. De rechter noemt het ongeloofwaardig dat verdachte zelf de hennepplantage heeft opgezet en ingericht. Maar door het beschikbaar stellen van ruimte, is hij wel degelijk medeplichtig.

De man krijgt tachtig uur werkstraf opgelegd, een maand voorwaardelijke gevangenisstraf en verplicht toezicht van de reclassering. Daarnaast moet hij van de 4800 euro huur die hij van de Turken kreeg, de helft terugbetalen aan de staat. De andere helft zou voor rekening kunnen komen van zijn vriendin, die ook profiteerde van de huuropbrengst, crimineel geld. De staat zal hiervoor een afzonderlijke ontnemingsprocedure moeten volgen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden